Forsætisráðherra fjarlægist atvinnulífið Bergþór Ólason skrifar 15. febrúar 2026 07:32 Viðskiptaþing var haldið í liðinni viku. Margt var þar góðra og efnismikilla erinda og sérstaklega var gaman að sjá Friðrik Sophusson á sviði, þar sem hann ræddi hvernig Viðeyjarstjórnin og arftaki hennar gerðu hér grundvallarbreytingar sem skiluðu aukinni hagsæld á Íslandi. Til fundarins mætti sömuleiðis forseti Íslands, Halla Tómasdóttir. Samtal hennar við Andra Guðmundsson, formann Viðskiptaráðs, var áhugavert og sýndi að forseti Íslands víkur sér ekki undan því að styðja við íslenskt atvinnulíf. Atvinnulíf sem er grundvöllur þeirrar velferðar sem við viljum viðhafa sem þjóð. En tilefni komu forsetans á Viðskiptaþing var ekki eins gleðilegt og vera forsetans þar varð þeim sem þingið sóttu. Ástæðan var að forsætisráðherra hafnaði því að mæta á Viðskiptaþing, en löng hefð er fyrir því að forsætisráðherrar mæti til þingsins. Ástæðan var ekki sú að forsætisráðherra væri staddur erlendis, eða á leið þangað. Ástæðan var ekki sú að stórir viðburðir væru að rekast á. Nei, ástæðan var sú að „forsætisráðherra þyrfti að forgangsraða tíma sínum“ og „gæti ekki mætt hjá öllum hagsmunaaðilum sem eftir því óskuðu“. Menn skilja flestir fyrr en skellur í tönnum. Það hafa þeir allir þurft að gera á fyrri stigum forsætisráðherrarnir, að forgangsraða. Hvort sem það var Bjarni Benediktsson, Katrín Jakobsdóttir, Sigmundur Davíð Gunnlaugsson, Geir Haarde eða aðrir þar á undan. Meira að segja Jóhanna Sigurðardóttir mætti á Viðskiptaþing. En nei, nú er öldin önnur. Forsætisráðherra forgangsraðar tíma sínum þannig að við blasir að atvinnulífið er hornreka. Það hefur svosem verið ljóst okkur sem sitjum á Alþingi, enda leitun að þeim anga atvinnulífsins sem ekki hefur orðið fyrir árás ríkisstjórnarinnar á þessu rúma ári sem hún hefur starfað. En það er eins og það hafi verið sérstakt markmið forsætisráðherra að draga upp þá mynd að viðskiptalífið væri ekki viðlitsins virði nú um stundir. Af fréttum að dæma virðist fátt stórra verkefna hafa rekist á fundinn í Borgarleikhúsinu. Helstu verkefnin í forsætisráðuneytinu þessa dagana virðast helst vera að styðja við hliðarveruleikaumræðuna þar sem; verðbólga er að lækka, vextir eru á hraðri niðurleið, húsnæðismálinu í toppstandi og staða landamæranna trygg. Í salnum sem hún vék sér undan að mæta í var venju fremur hátt hlutfall gesta sem veit að staðan í hliðarveruleika ríkisstjórnarinnar er önnur en í raunheimum okkar hinna. Sennilega veit forsætisráðherra það og ákvað því að vera frekar í hvarfi á skrifstofu sinni en að eiga orðastað við atvinnulífið í liðinni viku. Höfundur er þingmaður Miðflokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Bergþór Ólason Mest lesið Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð Skoðun Skoðun Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Sjá meira
Viðskiptaþing var haldið í liðinni viku. Margt var þar góðra og efnismikilla erinda og sérstaklega var gaman að sjá Friðrik Sophusson á sviði, þar sem hann ræddi hvernig Viðeyjarstjórnin og arftaki hennar gerðu hér grundvallarbreytingar sem skiluðu aukinni hagsæld á Íslandi. Til fundarins mætti sömuleiðis forseti Íslands, Halla Tómasdóttir. Samtal hennar við Andra Guðmundsson, formann Viðskiptaráðs, var áhugavert og sýndi að forseti Íslands víkur sér ekki undan því að styðja við íslenskt atvinnulíf. Atvinnulíf sem er grundvöllur þeirrar velferðar sem við viljum viðhafa sem þjóð. En tilefni komu forsetans á Viðskiptaþing var ekki eins gleðilegt og vera forsetans þar varð þeim sem þingið sóttu. Ástæðan var að forsætisráðherra hafnaði því að mæta á Viðskiptaþing, en löng hefð er fyrir því að forsætisráðherrar mæti til þingsins. Ástæðan var ekki sú að forsætisráðherra væri staddur erlendis, eða á leið þangað. Ástæðan var ekki sú að stórir viðburðir væru að rekast á. Nei, ástæðan var sú að „forsætisráðherra þyrfti að forgangsraða tíma sínum“ og „gæti ekki mætt hjá öllum hagsmunaaðilum sem eftir því óskuðu“. Menn skilja flestir fyrr en skellur í tönnum. Það hafa þeir allir þurft að gera á fyrri stigum forsætisráðherrarnir, að forgangsraða. Hvort sem það var Bjarni Benediktsson, Katrín Jakobsdóttir, Sigmundur Davíð Gunnlaugsson, Geir Haarde eða aðrir þar á undan. Meira að segja Jóhanna Sigurðardóttir mætti á Viðskiptaþing. En nei, nú er öldin önnur. Forsætisráðherra forgangsraðar tíma sínum þannig að við blasir að atvinnulífið er hornreka. Það hefur svosem verið ljóst okkur sem sitjum á Alþingi, enda leitun að þeim anga atvinnulífsins sem ekki hefur orðið fyrir árás ríkisstjórnarinnar á þessu rúma ári sem hún hefur starfað. En það er eins og það hafi verið sérstakt markmið forsætisráðherra að draga upp þá mynd að viðskiptalífið væri ekki viðlitsins virði nú um stundir. Af fréttum að dæma virðist fátt stórra verkefna hafa rekist á fundinn í Borgarleikhúsinu. Helstu verkefnin í forsætisráðuneytinu þessa dagana virðast helst vera að styðja við hliðarveruleikaumræðuna þar sem; verðbólga er að lækka, vextir eru á hraðri niðurleið, húsnæðismálinu í toppstandi og staða landamæranna trygg. Í salnum sem hún vék sér undan að mæta í var venju fremur hátt hlutfall gesta sem veit að staðan í hliðarveruleika ríkisstjórnarinnar er önnur en í raunheimum okkar hinna. Sennilega veit forsætisráðherra það og ákvað því að vera frekar í hvarfi á skrifstofu sinni en að eiga orðastað við atvinnulífið í liðinni viku. Höfundur er þingmaður Miðflokksins.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar