Vökudeild Landspítala í 50 ár Alma Möller skrifar 6. febrúar 2026 08:00 Við erum fjölmörg sem gleðjumst og fögnum um þessar mundir hálfrar aldar afmæli Vökudeildar Landspítala. Vökudeildin tók til starfa 2. febrúar árið 1976 og markaði byltingu í umönnun og meðferð nýbura hér á landi. Allt þar til Landspítali tók til starfa í lok árs 1930 fæddu konur börn sín heima, stundum á heimilum ættingja eða vina, eða jafnvel heima hjá Ljósunni ef aðstæður á heimili verðandi móður voru bágar. Aðsókn á fæðingardeildina var frá upphafi mikil og heimafæðingum snarfækkaði. Á fæðingardeildinni varð fljótt þröng á þingi og eftir stríð var hafist handa við byggingu nýrrar fæðingardeildar sem tekin var í notkun árið 1949. Sérstök barnadeild tók svo til starfa á Landspítala árið 1957 og þá komu barnalæknar til skjalanna. Nýburagjörgæsla Upphaf skipulegrar gjörgæslumeðferðar nýbura á vesturlöndum má rekja aftur til sjöunda áratugar síðustu aldar með stofnun sérstakra eininga á sjúkrahúsum fyrir fyrirbura og alvarlega veika nýbura. Nýburagjörgæsla tók að hasla sér völl sem sérgrein og á áttunda áratugnum varð þróun þessara mála hröð. Opnun Vökudeildarinnar á Landspítala árið 1976 var til marks um nýja tíma þar sem saman fór vel menntað og sérhæft starfsfólk og ýmsar nýjungar á sviði lyfja og tækjabúnaðar. Atli Dagbjartsson kom til starfa á Vökudeildinni eftir sérnám í almennum barnalækningum og nýburalækningum og Hörður Bergsteinsson, einnig með sérnám í almennum barnalækningum, nýburalækningum og lungnalækningum barna. Enn fremur Ragnheiður Sigurðardóttir, hjúkrunarfræðingur og ljósmóðir eftir nám í gjörgæslu ungbarna og þar með mikilvæga sérþekkingu í gjörgæsluhjúkrun nýbura. Saman höfðu þau Atli, Hörður og Ragnheiður þá sérþekkingu sem þurfti og var forsenda þess að hægt væri að bjóða upp á gjörgæslumeðferð nýbura hér á landi. Vökudeildin var strax í upphafi vel tækjum búin en stærstu tímamótin fólust í því að nú var í fyrsta sinn hægt að setja nýbura í öndunarvél sem er einn mikilvægasti þátturinn í gjörgæslumeðferð nýbura. Lungnasjúkdómar voru á þessum árum helsta dánarorsök nýbura og eru enn þann dag í dag ein helsta ástæða þess að nýburar þurfa á gjörgæslumeðferð að halda. Með tilkomu Vökudeildar var einnig hægt að gefa nýburum næringu í æð, sem er mikilvægt fyrir börn sem ekki geta nærst í gegnum meltingarveg vegna alvarlegra veikinda. Miklar framfarir hafa orðið í gjörgæslumeðferð nýbura frá stofnun Vökudeildarinnar fyrir hálfri öld með aukinni þekkingu og margvíslegum nýjungum á sviði tækjabúnaðar, tækni og lyfja. Samhliða hafa orðið framfarir í meðgönguvernd og fæðingarhjálp sem hafa einnig átt stóran þátt í bættum lífslíkum nýbura. Framúrskarandi árangur í alþjóðlegum samanburði Einn helsti mælikvarði á gæði mæraverndar, fæðingarhjálpar, nýburagjörgæslu og annarrar meðferðar nýbura, auk ungbarnaeftirlits, er burðarmáls-, nýbura- og ungbarnadauði, sem hefur verið sá allra lægsti á alþjóðavísu hér á landi um árabil. Um það leyti sem Vökudeildin tók til starfa létust um 12 af hverjum 1000 lifandi fæddum börnum áður en þau urðu eins árs. Dánartíðnin hefur lækkað jafnt og þétt og hefur á liðnum árum verið um 2 af hverjum 1000. Lífslíkur minnstu fyrirburanna hafa aukist verulega og eru nú um 90% hjá börnum sem fædd eru eftir 23-27 vikna meðgöngu og/eða eru léttari en 1000 grömm við fæðingu. Þetta er einnig mjög góður árangur í alþjóðlegum samanburði. Þakklæti og stolt Foreldrar sem þakka Vökudeild Landspítala fyrir líf barna sinna eru orðnir margir eftir farsæla starfsemi hennar í hálfa öld. Á Vökudeildinni gerast kraftaverk á hverjum degi. Þannig hefur það verið frá upphafi og í tímans rás hafa jafnframt orðið gríðarlegar framfarir í meðferð nýbura eftir því sem tækni, tækjabúnaði, lyfjaþróun og þekkingu hefur fleygt fram. Við landsmenn megum vera þakklát fyrir Vökudeild Landspítala og stolt af starfsfólkinu og því framúrskarandi starfi sem það sinnir af metnaði og fagmennsku, alla daga, allan sólarhringinn árið um kring. Það þarf ekki að undra að vinir og velunnarar Vökudeildarinnar eru margir og hún á sterka bakhjarla sem styðja við starfsemina með góðum gjöfum og fjárframlögum til kaupa á tækjum og búnaði. Óhjákvæmilegt er að geta þar sérstaklega Kvenfélagsins Hringsins sem hefur frá upphafi lagt gjörva hönd á plóg til vaxtar og viðgangs Vökudeildarinnar sem árið 2003 fluttist á þriðju hæð Barnaspítala Hringsins og er því góður granni fæðingardeildarinnar sem þar er einnig til húsa. Hringurinn á miklar þakkir skildar. Fyrstu barnabörn mín, sonardætur og tvíburarnir Alma og Vigdís, fæddust tveimur mánuðum fyrir tímann, í mars 2021. Þær nutu meðferðar Vökudeildar fyrsta mánuðinn og brögguðust vel. Þær bera í dag engin merki þess að hafa verið svo snemma á ferðinni, stórar, sterkar og duglegir gleðigjafar alla daga. Ég er öllu því starfsfólki sem að kom ævinlega þakklát. Ég óska starfsfólki Vökudeildarinnar og landsmönnum öllum til hamingju með 50 ára afmælið! Alma D. Möller heilbrigðisráðherra Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Alma D. Möller Landspítalinn Mest lesið Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson Skoðun Halldór 27.06.2026 Halldór Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher Skoðun Valdatafl eða nauðsynlegt stopp á gölluðu frumvarpi? Jóhann Helgi Stefánsson Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson Skoðun Skoðun Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun „Kannski“ Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Ábyrgð í orði og verki Lilja Dögg Alfreðsdóttir,Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Stóru verkefnin leysum við saman Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Valdatafl eða nauðsynlegt stopp á gölluðu frumvarpi? Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: Varúð má ekki verða að forræðishyggju Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson skrifar Skoðun Brexit og fyrirhuguð þjóðaratkvæðagreiðsla hér á landi Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher skrifar Skoðun Upplýst umræða og framsal ríkisvalds Margrét Einarsdóttir skrifar Skoðun Skólinn er alltaf vandinn Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Geisp Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Það sem kynslóðir byggðu – og okkar ábyrgð að varðveita Sveinn Kristjánsson skrifar Skoðun Handan óttans: Hvers konar Ísland viljum við byggja? Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar Skoðun Hangið frammi á gangi í von um fréttir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Viðreisn gengur í verkin Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Mannréttindi í Reykjavík í hættu Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Hvernig líður fjölskyldunni? Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigðisráðherra slær eigið heimsmet Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Sjá meira
Við erum fjölmörg sem gleðjumst og fögnum um þessar mundir hálfrar aldar afmæli Vökudeildar Landspítala. Vökudeildin tók til starfa 2. febrúar árið 1976 og markaði byltingu í umönnun og meðferð nýbura hér á landi. Allt þar til Landspítali tók til starfa í lok árs 1930 fæddu konur börn sín heima, stundum á heimilum ættingja eða vina, eða jafnvel heima hjá Ljósunni ef aðstæður á heimili verðandi móður voru bágar. Aðsókn á fæðingardeildina var frá upphafi mikil og heimafæðingum snarfækkaði. Á fæðingardeildinni varð fljótt þröng á þingi og eftir stríð var hafist handa við byggingu nýrrar fæðingardeildar sem tekin var í notkun árið 1949. Sérstök barnadeild tók svo til starfa á Landspítala árið 1957 og þá komu barnalæknar til skjalanna. Nýburagjörgæsla Upphaf skipulegrar gjörgæslumeðferðar nýbura á vesturlöndum má rekja aftur til sjöunda áratugar síðustu aldar með stofnun sérstakra eininga á sjúkrahúsum fyrir fyrirbura og alvarlega veika nýbura. Nýburagjörgæsla tók að hasla sér völl sem sérgrein og á áttunda áratugnum varð þróun þessara mála hröð. Opnun Vökudeildarinnar á Landspítala árið 1976 var til marks um nýja tíma þar sem saman fór vel menntað og sérhæft starfsfólk og ýmsar nýjungar á sviði lyfja og tækjabúnaðar. Atli Dagbjartsson kom til starfa á Vökudeildinni eftir sérnám í almennum barnalækningum og nýburalækningum og Hörður Bergsteinsson, einnig með sérnám í almennum barnalækningum, nýburalækningum og lungnalækningum barna. Enn fremur Ragnheiður Sigurðardóttir, hjúkrunarfræðingur og ljósmóðir eftir nám í gjörgæslu ungbarna og þar með mikilvæga sérþekkingu í gjörgæsluhjúkrun nýbura. Saman höfðu þau Atli, Hörður og Ragnheiður þá sérþekkingu sem þurfti og var forsenda þess að hægt væri að bjóða upp á gjörgæslumeðferð nýbura hér á landi. Vökudeildin var strax í upphafi vel tækjum búin en stærstu tímamótin fólust í því að nú var í fyrsta sinn hægt að setja nýbura í öndunarvél sem er einn mikilvægasti þátturinn í gjörgæslumeðferð nýbura. Lungnasjúkdómar voru á þessum árum helsta dánarorsök nýbura og eru enn þann dag í dag ein helsta ástæða þess að nýburar þurfa á gjörgæslumeðferð að halda. Með tilkomu Vökudeildar var einnig hægt að gefa nýburum næringu í æð, sem er mikilvægt fyrir börn sem ekki geta nærst í gegnum meltingarveg vegna alvarlegra veikinda. Miklar framfarir hafa orðið í gjörgæslumeðferð nýbura frá stofnun Vökudeildarinnar fyrir hálfri öld með aukinni þekkingu og margvíslegum nýjungum á sviði tækjabúnaðar, tækni og lyfja. Samhliða hafa orðið framfarir í meðgönguvernd og fæðingarhjálp sem hafa einnig átt stóran þátt í bættum lífslíkum nýbura. Framúrskarandi árangur í alþjóðlegum samanburði Einn helsti mælikvarði á gæði mæraverndar, fæðingarhjálpar, nýburagjörgæslu og annarrar meðferðar nýbura, auk ungbarnaeftirlits, er burðarmáls-, nýbura- og ungbarnadauði, sem hefur verið sá allra lægsti á alþjóðavísu hér á landi um árabil. Um það leyti sem Vökudeildin tók til starfa létust um 12 af hverjum 1000 lifandi fæddum börnum áður en þau urðu eins árs. Dánartíðnin hefur lækkað jafnt og þétt og hefur á liðnum árum verið um 2 af hverjum 1000. Lífslíkur minnstu fyrirburanna hafa aukist verulega og eru nú um 90% hjá börnum sem fædd eru eftir 23-27 vikna meðgöngu og/eða eru léttari en 1000 grömm við fæðingu. Þetta er einnig mjög góður árangur í alþjóðlegum samanburði. Þakklæti og stolt Foreldrar sem þakka Vökudeild Landspítala fyrir líf barna sinna eru orðnir margir eftir farsæla starfsemi hennar í hálfa öld. Á Vökudeildinni gerast kraftaverk á hverjum degi. Þannig hefur það verið frá upphafi og í tímans rás hafa jafnframt orðið gríðarlegar framfarir í meðferð nýbura eftir því sem tækni, tækjabúnaði, lyfjaþróun og þekkingu hefur fleygt fram. Við landsmenn megum vera þakklát fyrir Vökudeild Landspítala og stolt af starfsfólkinu og því framúrskarandi starfi sem það sinnir af metnaði og fagmennsku, alla daga, allan sólarhringinn árið um kring. Það þarf ekki að undra að vinir og velunnarar Vökudeildarinnar eru margir og hún á sterka bakhjarla sem styðja við starfsemina með góðum gjöfum og fjárframlögum til kaupa á tækjum og búnaði. Óhjákvæmilegt er að geta þar sérstaklega Kvenfélagsins Hringsins sem hefur frá upphafi lagt gjörva hönd á plóg til vaxtar og viðgangs Vökudeildarinnar sem árið 2003 fluttist á þriðju hæð Barnaspítala Hringsins og er því góður granni fæðingardeildarinnar sem þar er einnig til húsa. Hringurinn á miklar þakkir skildar. Fyrstu barnabörn mín, sonardætur og tvíburarnir Alma og Vigdís, fæddust tveimur mánuðum fyrir tímann, í mars 2021. Þær nutu meðferðar Vökudeildar fyrsta mánuðinn og brögguðust vel. Þær bera í dag engin merki þess að hafa verið svo snemma á ferðinni, stórar, sterkar og duglegir gleðigjafar alla daga. Ég er öllu því starfsfólki sem að kom ævinlega þakklát. Ég óska starfsfólki Vökudeildarinnar og landsmönnum öllum til hamingju með 50 ára afmælið! Alma D. Möller heilbrigðisráðherra
Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar
Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar