Samfélagsósómi bankanna Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar 4. febrúar 2026 06:01 Íslenskir bankar hafa á undanförnum misserum lokað bankareikningum fólks sem hefur lokið afplánun dóms, ekki brotið af sér á ný og er að reyna að byggja upp eðlilegt líf. Að mati Afstöðu-réttindafélags er um að ræða samfélagslega útilokun en bankareikningur er forsenda þess að fá útgreidd laun, fjárhagsaðstoð frá hinu opinbera og til þess að greiða reikninga. Þetta er með öðrum orðum gríðarlega stór hindrun á viðkvæmum tíma og ekki til þess fallið að stuðla að farsælli endurkomu í samfélagið. Afstaða hefur þurft að aðstoða fyrrverandi fanga sem voru umkomulausir eftir að bankareikningum þeirra var lokað. Í samskiptum við bankana vísa starfsmenn þeirra oftar en ekki til laga nr. 140/2018 um aðgerðir gegn peningaþvætti og fjármögnun hryðjuverka en þau lög réttlæta ekki að bankar taki sér stöðu dómara og refsi fólki án dóms eða raunverulegs gruns um brot. Bankar eru ekki löggæslustofnanir og ef grunur vaknar um brot eiga þeir að tilkynna það til lögreglu en ekki loka reikningum fólks fyrirvaralaust. Í þessum málum er augljóst að bankarnir fara í manngreinarálit en með því brjóta þeir gegn lögum nr. 5/2023 um greiðslureikninga. Samkvæmt lögunum er bönkunum skylt að veita neytendum aðgengi að almennum greiðslureikningi og er þeim óheimilt að mismuna neytendum að því leyti. Þá segir berum orðum: „Lánastofnanir skulu þó ekki nota ákvæði laga þar um, t.d. um peningaþvætti og fjármögnun hryðjuverka, sem átyllu til að hafna neytendum sem þær telja síður álitlega viðskiptavini með tilliti til fjárhagsstöðu þeirra.” Afstaða skorar á stjórnvöld að beita sér fyrir því að bankarnir virði lög landsins og tryggi öllum viðskiptavinum sínum aðgengi að bankareikningi. Verði ekkert gert og bankarnir fá óareittir að hafna þeim sem þeir telja óæskilega viðskiptavini eru afleiðingarnar augljósar. Fólki er ýtt út á jaðarinn, í vítahring skuldavanda og svarta hagkerfið stækkar. Samfélagið allt tapar á þessari stefnu bankanna sem virða hvorki lög né mannréttindi og virða samfélagslega ábyrgð að vettugi. Höfundur er formaður Afstöðu-réttindafélags Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Guðmundur Ingi Þóroddsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Sjá meira
Íslenskir bankar hafa á undanförnum misserum lokað bankareikningum fólks sem hefur lokið afplánun dóms, ekki brotið af sér á ný og er að reyna að byggja upp eðlilegt líf. Að mati Afstöðu-réttindafélags er um að ræða samfélagslega útilokun en bankareikningur er forsenda þess að fá útgreidd laun, fjárhagsaðstoð frá hinu opinbera og til þess að greiða reikninga. Þetta er með öðrum orðum gríðarlega stór hindrun á viðkvæmum tíma og ekki til þess fallið að stuðla að farsælli endurkomu í samfélagið. Afstaða hefur þurft að aðstoða fyrrverandi fanga sem voru umkomulausir eftir að bankareikningum þeirra var lokað. Í samskiptum við bankana vísa starfsmenn þeirra oftar en ekki til laga nr. 140/2018 um aðgerðir gegn peningaþvætti og fjármögnun hryðjuverka en þau lög réttlæta ekki að bankar taki sér stöðu dómara og refsi fólki án dóms eða raunverulegs gruns um brot. Bankar eru ekki löggæslustofnanir og ef grunur vaknar um brot eiga þeir að tilkynna það til lögreglu en ekki loka reikningum fólks fyrirvaralaust. Í þessum málum er augljóst að bankarnir fara í manngreinarálit en með því brjóta þeir gegn lögum nr. 5/2023 um greiðslureikninga. Samkvæmt lögunum er bönkunum skylt að veita neytendum aðgengi að almennum greiðslureikningi og er þeim óheimilt að mismuna neytendum að því leyti. Þá segir berum orðum: „Lánastofnanir skulu þó ekki nota ákvæði laga þar um, t.d. um peningaþvætti og fjármögnun hryðjuverka, sem átyllu til að hafna neytendum sem þær telja síður álitlega viðskiptavini með tilliti til fjárhagsstöðu þeirra.” Afstaða skorar á stjórnvöld að beita sér fyrir því að bankarnir virði lög landsins og tryggi öllum viðskiptavinum sínum aðgengi að bankareikningi. Verði ekkert gert og bankarnir fá óareittir að hafna þeim sem þeir telja óæskilega viðskiptavini eru afleiðingarnar augljósar. Fólki er ýtt út á jaðarinn, í vítahring skuldavanda og svarta hagkerfið stækkar. Samfélagið allt tapar á þessari stefnu bankanna sem virða hvorki lög né mannréttindi og virða samfélagslega ábyrgð að vettugi. Höfundur er formaður Afstöðu-réttindafélags
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar