Það þarf ekki fullkomið fólk til að móta gott samfélag. Það þarf fólk sem er tilbúið að vera til staðar Liv Åse Skarstad skrifar 13. janúar 2026 09:47 Hver kannast ekki við þessa hugsun „Ég er ekki nógu góð/ur....“? Viljann vantar ekki, efinn um að maður sé nógu góður, er einfaldlega of sterkur. Maður heldur að aðrir viti meira, séu klárari, tilbúnari. Ég hef sjálf staðið þar, oftar en mig langar að muna. Að bjóða sig fram til starfa fyrir samfélagið sitt hljómar stórt, sérstaklega þegar maður er ungt foreldri með dagana fulla af ábyrgð og verkefnum. Þá er auðvelt að segja sér að þetta sé ekki fyrir fólk eins og mig. Samt er einmitt núna sá tími ársins að renna upp þegar framboð til sveitarstjórnarkosninga fara að líta dagsins ljós. Um allt land er verið að leita að fólki. Ekki fullkomnu fólki, heldur raunverulegu fólki. Það er alltaf pláss fyrir gott fólk. Sveitarstjórn snýst ekki um titla eða fullkomin svör. Hún snýst um daglegt líf. Skóla, leikskóla, vinnutíma, biðlista og þjónustu. Um hvernig það er að ala upp börn hér og láta lífið ganga upp. Þar skiptir reynsla úr lífinu meira máli en nokkur skýrsla. Við sem erum ungir foreldrar berum með okkur þessa þekkingu. Við þekkjum kerfin af því við höfum þurft að treysta á þau. Við vitum hvar hlutirnir nuddast og hvar þeir bresta. Þetta eru ekki smáatriði. Þetta er kjarni samfélagsins. Samt erum við alltof fljót að halda aftur af okkur. Bíða eftir því að vera nógu klár eða nógu viss. Á meðan ganga aðrir fram. Kannski er það ástæða þess að svo fátt ungt fólk tekur þessi skref, ekki af því að það hafi ekkert að gefa, heldur af því að það efast um að það sem það hafi upp á að bjóða sé nóg. Að bjóða sig fram er ekki að segjast vita allt. Það er að segjast vilja vera með. Hlusta, læra og leggja sitt af mörkum. Og nú er rétti tíminn til að kynna sér málin, spyrja spurninga og sjá hvaða leiðir eru opnar. Kannski er þessi hugsun sem bankar á hjá þér ekki tilviljun. Kannski er þetta líka fyrir þig! Höfundur er bæjarfulltrúi Framsóknar og frjálsra á Akranesi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Akranes Mest lesið Hlógu þeir líka að Sviss, Ólafur Ragnar? Gauti B. Eggertsson Skoðun Mín kynslóð brást! Margrét Kristmannsdóttir Skoðun Öndum í poka! Ísland verður í lagi Jóhannes Óli Sveinsson Skoðun Hverju myndi evran skila? - svar til Ásdísar Kristjánsdóttur Dagur B. Eggertsson Skoðun Eigi veldur sá er varar Sigurgeir B. Kristgeirsson Skoðun Íslensk, sænsk eða engin króna Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Hvað ef ...? Brynjar M. Ólafsson Skoðun Sameiginlegur þekkingargrunnur að glatast? Gunnar Salvarsson Skoðun Evrópuherinn og hlutur Íslendinga Haraldur Ólafsson Skoðun Hinir miklu alvitringar Baldur Vignir Karlsson Skoðun Skoðun Skoðun Sameiginlegur þekkingargrunnur að glatast? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Bæjarstjórnarmyrkrið: Þegar einokunarleyfishafinn gat ekki kveikt ljósið Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Barátta intersex fólks standi styrkum fótum Daníel E. Arnarsson skrifar Skoðun JÁkvæður kvikmyndaframleiðandi Grímar Jónsson skrifar Skoðun Hvað ætlar þú að gera við tímann sem gervigreindin gefur þér? Þórdís Jóna Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Hverju myndi evran skila? - svar til Ásdísar Kristjánsdóttur Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Eigi veldur sá er varar Sigurgeir B. Kristgeirsson skrifar Skoðun Hvað ef ...? Brynjar M. Ólafsson skrifar Skoðun Hlógu þeir líka að Sviss, Ólafur Ragnar? Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Námsmat og einkunnir: Áskoranir og viðhorf Erna Ingibjörg Pálsdóttir skrifar Skoðun Af sannleiksást og vinnuréttindum Vilborg Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Öndum í poka! Ísland verður í lagi Jóhannes Óli Sveinsson skrifar Skoðun Íslensk, sænsk eða engin króna Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hinir miklu alvitringar Baldur Vignir Karlsson skrifar Skoðun Evrópuherinn og hlutur Íslendinga Haraldur Ólafsson skrifar Skoðun Var þetta kosningaloforðið? Fannar Logi Waldorff Sigurðsson skrifar Skoðun Mín kynslóð brást! Margrét Kristmannsdóttir skrifar Skoðun Kerfið sem síar fjármuni út úr ríkissjóði bakdyramegin Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvaða áhrif hefur það á hlaupara að hlaupa fyrir góðan málstað? Þórdís Lilja Gísladóttir skrifar Skoðun Draugasögur nútímans Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hinn háværi minnihluti Unnar Geir Unnarsson skrifar Skoðun Af hverju ég kýs Já 29. ágúst Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Ofan í skotgrafirnar Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hvað kostar núverandi staða verslunina og íslenska neytendur? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ferðaþjónusta fatlaðra Atli Már Haraldsson Zebitz skrifar Skoðun Lesum í sumar – börnin okkar fylgjast með Jón Heiðar Gunnarsson skrifar Skoðun Íbúðalán í raunheimum: Svar við athugasemdum Gauta B. Eggertssonar Agnar Tómas Möller skrifar Skoðun Landráðabrigsl og skrípaleikir Einar Kárason skrifar Skoðun EES eða ESB – þar er efinn Dóra Sif Tynes skrifar Skoðun Hér býr fólk! Rödd íbúa á framkvæmdasvæði Miðbæjar í mótun í Kópavogi Elín Kona Eddudóttir skrifar Sjá meira
Hver kannast ekki við þessa hugsun „Ég er ekki nógu góð/ur....“? Viljann vantar ekki, efinn um að maður sé nógu góður, er einfaldlega of sterkur. Maður heldur að aðrir viti meira, séu klárari, tilbúnari. Ég hef sjálf staðið þar, oftar en mig langar að muna. Að bjóða sig fram til starfa fyrir samfélagið sitt hljómar stórt, sérstaklega þegar maður er ungt foreldri með dagana fulla af ábyrgð og verkefnum. Þá er auðvelt að segja sér að þetta sé ekki fyrir fólk eins og mig. Samt er einmitt núna sá tími ársins að renna upp þegar framboð til sveitarstjórnarkosninga fara að líta dagsins ljós. Um allt land er verið að leita að fólki. Ekki fullkomnu fólki, heldur raunverulegu fólki. Það er alltaf pláss fyrir gott fólk. Sveitarstjórn snýst ekki um titla eða fullkomin svör. Hún snýst um daglegt líf. Skóla, leikskóla, vinnutíma, biðlista og þjónustu. Um hvernig það er að ala upp börn hér og láta lífið ganga upp. Þar skiptir reynsla úr lífinu meira máli en nokkur skýrsla. Við sem erum ungir foreldrar berum með okkur þessa þekkingu. Við þekkjum kerfin af því við höfum þurft að treysta á þau. Við vitum hvar hlutirnir nuddast og hvar þeir bresta. Þetta eru ekki smáatriði. Þetta er kjarni samfélagsins. Samt erum við alltof fljót að halda aftur af okkur. Bíða eftir því að vera nógu klár eða nógu viss. Á meðan ganga aðrir fram. Kannski er það ástæða þess að svo fátt ungt fólk tekur þessi skref, ekki af því að það hafi ekkert að gefa, heldur af því að það efast um að það sem það hafi upp á að bjóða sé nóg. Að bjóða sig fram er ekki að segjast vita allt. Það er að segjast vilja vera með. Hlusta, læra og leggja sitt af mörkum. Og nú er rétti tíminn til að kynna sér málin, spyrja spurninga og sjá hvaða leiðir eru opnar. Kannski er þessi hugsun sem bankar á hjá þér ekki tilviljun. Kannski er þetta líka fyrir þig! Höfundur er bæjarfulltrúi Framsóknar og frjálsra á Akranesi.
Skoðun Bæjarstjórnarmyrkrið: Þegar einokunarleyfishafinn gat ekki kveikt ljósið Arnar Sigurðsson skrifar
Skoðun Hvað ætlar þú að gera við tímann sem gervigreindin gefur þér? Þórdís Jóna Ingigerðardóttir skrifar
Skoðun Hvaða áhrif hefur það á hlaupara að hlaupa fyrir góðan málstað? Þórdís Lilja Gísladóttir skrifar
Skoðun Hvað kostar núverandi staða verslunina og íslenska neytendur? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Íbúðalán í raunheimum: Svar við athugasemdum Gauta B. Eggertssonar Agnar Tómas Möller skrifar
Skoðun Hér býr fólk! Rödd íbúa á framkvæmdasvæði Miðbæjar í mótun í Kópavogi Elín Kona Eddudóttir skrifar