Að kveðja 2025 og mæta 2026 með mildi og forvitni Ingrid Kuhlman skrifar 2. janúar 2026 07:31 Áramót eru kjörinn tímapunktur til að staldra við og líta yfir árið sem er að ljúka, ekki til að dæma það eða flokka í „gott“ og „slæmt“, heldur til að skilja betur hvað það gaf þér, hvað þú lærðir og hvað þú vilt taka með þér áfram. Þegar við gefum okkur rými til að líta til baka verður auðveldara að sjá heildarmyndina: hápunktana, áskoranirnar og það sem nærði okkur. Spurningarnar hér fyrir neðan bjóða upp á að líta yfir árið 2025 með mildi og forvitni og skapa rými fyrir minningar, þakklæti, lærdóm og innsýn. Þú þarft hvorki að svara þeim öllum né hafa skýr svör. Veldu þær spurningar sem tala til þín og leyfðu ferlinu að vera heiðarlegt, opið og ófullkomið. Spurningar um árið sem er að líða Hvað gekk vel á þessu ári? Hverjir voru hápunktarnir? Fyrir hvað eða hvern er ég þakklát/ur? Hvað eða hverjir lögðu mest af mörkum til vellíðanar minnar á þessu ári? Hvaða áskoranir sigraði ég á þessu ári og hvernig? Hvað lærði ég um sjálfa/n mig, aðra og heiminn? Hvaða athafnir eða fólk færði mér gleði? Ef ég gæti lifað þetta ár aftur, myndi ég gera eitthvað öðruvísi? Á hvaða hátt hef ég vaxið eða orðið seigari? Hvenær fannst mér ég vera mest í takt við sjálfa/n mig og vera sönn sjálfri/sjálfum mér? Hver var erfiðasta ákvörðunin sem ég tók á þessu ári og hvað lærði ég af henni? Hvað hefði ég sagt við sjálfa/n mig í upphafi ársins ef ég gæti farið aftur í tímann? Hvað eða hver lét mig finna að ég skipti raunverulega máli og gaf mér tilfinningu fyrir merkingu? Þegar við gefum okkur tíma til að líta til baka með mildi og heiðarleika vaknar oft næsta spurning af sjálfu sér: Hvernig vil ég halda áfram? Hér fyrir neðan eru spurningar sem beina sjónum að árinu 2026. Spurningar um komandi ár Hvers hlakka ég til á næsta ári? Hvað vil ég halda áfram með eða halda í þegar ég geng inn í nýtt ár? Á hvaða sviði ætti ég að sleppa takinu á eða hætta að verja orku? Hvað vil ég byrja á eða bjóða inn í líf mitt? Hvernig vil ég hlúa að mér, bæði líkamlega, andlega og tilfinningalega? Með hverjum vil ég verja meiri tíma? Með hverjum vil ég verja minni tíma? Hvaða gildi vil ég lifa eftir og hvernig get ég iðkað þau í daglegu lífi? Í hverju vil ég vaxa, læra meira eða dýpka skilning minn á næsta ári? Hvaða ótta vil ég mæta og hvað gæti hjálpað mér að gera það? Hvaða áskoranir gætu beðið mín og hvernig vil ég mæta þeim? Á hvaða hátt vil ég hafa vaxið þegar árið 2026 er liðið? Í hvað er ég tilbúin/n að fjárfesta í þágu eigin þroska (tíma, orku, athygli, peninga)? Ef árið 2026 reynist mér gott og nærandi á helstu sviðum lífsins (sambönd, vinna, heilsa o.s.frv.), hvernig lítur það út? Og hvernig líður mér þá? Komandi ár þarf ekki að vera verkefni sem þú þarft að ná tökum á. Það má vera ferðalag sem þú stígur inn í, skref fyrir skref, með forvitni og mildi að leiðarljósi. Þú þarft ekki að vita allt núna. Það nægir að vita hvernig þú vilt mæta sjálfri/sjálfum þér á leiðinni. Leyfðu gildunum sem skipta þig máli að vera eins og leiðarljós, ekki til að dæma þig, heldur til að minna þig á það sem nærir þig og gefur lífinu merkingu. Mundu að vöxtur er ekki alltaf sýnilegur strax. Stundum á hann sér stað í kyrrðinni: í því að sleppa, í því að hlusta dýpra, í því að velja sjálfsumhyggju þar sem áður var sjálfsgagnrýni. Höfundur er leiðbeinandi hjá Þekkingarmiðlun og með meistaragráðu í hagnýtri jákvæðri sálfræði. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Ingrid Kuhlman Mest lesið Ég á´etta – ég má´etta! Stefán Pálsson Skoðun Hundruð milljóna frá íslenskum skattgreiðendum til heilbrigðisþjónustu erlendis Diljá Mist Einarsdóttir Skoðun Alþjóðadagur offitunnar Stjórn félags fagfólks um offitu (FFO) Skoðun „Kiss the Ring“ – þegar ríkisvaldið krefst hlýðni af gervigreindinni Gísli Ragnar Guðmundsson Skoðun Þegar nóg er aldrei nóg Stefán Vagn Stefánsson Skoðun Kveð bæjarstjórn eftir gefandi ár Friðrik Sigurbjörnsson Skoðun Sjávartengd nýsköpun skilar þjóðinni milljörðum Þorsteinn Másson Skoðun Ofbeldi í nánum samböndum og vinnumarkaðurinn Dagný Aradóttir Pind,Eva Hjörtína Ólafsdóttir,Henný Hinz,Sigrún Birna Björnsdóttir Skoðun Gini borgar ekki leiguna Birna Gunnlaugsdóttir Skoðun Heimili landsins borga fyrir pólitíska vanrækslu Gunnar Einarsson Skoðun Skoðun Skoðun Smáframleiðendur – vannýtt tækifæri fyrir íslenskt atvinnulíf? Sveinbjörg Rut Pétursdóttir skrifar Skoðun „Kiss the Ring“ – þegar ríkisvaldið krefst hlýðni af gervigreindinni Gísli Ragnar Guðmundsson skrifar Skoðun Kveð bæjarstjórn eftir gefandi ár Friðrik Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Á rannsókn á Flateyri að bíða? Sóley Eiríksdóttir skrifar Skoðun Þegar nóg er aldrei nóg Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Ég á´etta – ég má´etta! Stefán Pálsson skrifar Skoðun Fórnarkostnaður kerfisins? Olga Cilia skrifar Skoðun Heimili landsins borga fyrir pólitíska vanrækslu Gunnar Einarsson skrifar Skoðun Bækur bjarga mannslífum Þórunn Sigurðardóttir skrifar Skoðun Ofbeldi í nánum samböndum og vinnumarkaðurinn Dagný Aradóttir Pind,Eva Hjörtína Ólafsdóttir,Henný Hinz,Sigrún Birna Björnsdóttir skrifar Skoðun Hundruð milljóna frá íslenskum skattgreiðendum til heilbrigðisþjónustu erlendis Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Alþjóðadagur offitunnar Stjórn félags fagfólks um offitu (FFO) skrifar Skoðun Sjávartengd nýsköpun skilar þjóðinni milljörðum Þorsteinn Másson skrifar Skoðun Samfélag sem ýtir undir nærandi tengsl Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Enginn á að vera einn í Reykjavík Ellen Calmon skrifar Skoðun Ég heyri og hlusta: Um heyrnarskimun í grunnskólum Alma D. Möller skrifar Skoðun Hlutverk sem ég tek með auðmýkt og ábyrgð Grétar Ingi Erlendsson skrifar Skoðun Ég hlakka til Alexandra Briem skrifar Skoðun Megum við fá bita, háttvirtur ráðherra? Katla Ósk Káradóttir skrifar Skoðun Barbabrella hægrisins í leikskólamálum Stefán Pálsson skrifar Skoðun Aðalmeðferð í dómsmáli um netsölu áfengis eftir 2 daga Siv Friðleifsdóttir skrifar Skoðun Aukin misskipting leysir ekki verðbólguvandann Finnbjörn Hermannsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir skrifar Skoðun Kjarnorkuvopnavæðing Norðurlanda Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Móðurmálið er gjöf sem endist ævinlangt Guðbjörg Magnúsdóttir,Renata Emilsson Pesková skrifar Skoðun Heyra heilbrigðisyfirvöld? Tótla I. Sæmundsdóttir skrifar Skoðun Týndu börnin Telma Sigtryggsdóttir skrifar Skoðun Heyrnin tengir okkur Karen Ósk Gylfadóttir skrifar Skoðun Dýraskólinn: þegar stöðluð próf eru blekking jafnréttis Ásgeir Jónsson skrifar Skoðun Heyrnarskimun er ekki kostnaður – hún er fjárfesting í framtíð barna Hildur Heimisdóttir,Kristbjörg Gunnarsdóttir,Ólafur Hjálmarsson skrifar Skoðun Verndum börn gegn ofbeldi á netinu Þorbjörg Sigríður Gunnlaugsdóttir skrifar Sjá meira
Áramót eru kjörinn tímapunktur til að staldra við og líta yfir árið sem er að ljúka, ekki til að dæma það eða flokka í „gott“ og „slæmt“, heldur til að skilja betur hvað það gaf þér, hvað þú lærðir og hvað þú vilt taka með þér áfram. Þegar við gefum okkur rými til að líta til baka verður auðveldara að sjá heildarmyndina: hápunktana, áskoranirnar og það sem nærði okkur. Spurningarnar hér fyrir neðan bjóða upp á að líta yfir árið 2025 með mildi og forvitni og skapa rými fyrir minningar, þakklæti, lærdóm og innsýn. Þú þarft hvorki að svara þeim öllum né hafa skýr svör. Veldu þær spurningar sem tala til þín og leyfðu ferlinu að vera heiðarlegt, opið og ófullkomið. Spurningar um árið sem er að líða Hvað gekk vel á þessu ári? Hverjir voru hápunktarnir? Fyrir hvað eða hvern er ég þakklát/ur? Hvað eða hverjir lögðu mest af mörkum til vellíðanar minnar á þessu ári? Hvaða áskoranir sigraði ég á þessu ári og hvernig? Hvað lærði ég um sjálfa/n mig, aðra og heiminn? Hvaða athafnir eða fólk færði mér gleði? Ef ég gæti lifað þetta ár aftur, myndi ég gera eitthvað öðruvísi? Á hvaða hátt hef ég vaxið eða orðið seigari? Hvenær fannst mér ég vera mest í takt við sjálfa/n mig og vera sönn sjálfri/sjálfum mér? Hver var erfiðasta ákvörðunin sem ég tók á þessu ári og hvað lærði ég af henni? Hvað hefði ég sagt við sjálfa/n mig í upphafi ársins ef ég gæti farið aftur í tímann? Hvað eða hver lét mig finna að ég skipti raunverulega máli og gaf mér tilfinningu fyrir merkingu? Þegar við gefum okkur tíma til að líta til baka með mildi og heiðarleika vaknar oft næsta spurning af sjálfu sér: Hvernig vil ég halda áfram? Hér fyrir neðan eru spurningar sem beina sjónum að árinu 2026. Spurningar um komandi ár Hvers hlakka ég til á næsta ári? Hvað vil ég halda áfram með eða halda í þegar ég geng inn í nýtt ár? Á hvaða sviði ætti ég að sleppa takinu á eða hætta að verja orku? Hvað vil ég byrja á eða bjóða inn í líf mitt? Hvernig vil ég hlúa að mér, bæði líkamlega, andlega og tilfinningalega? Með hverjum vil ég verja meiri tíma? Með hverjum vil ég verja minni tíma? Hvaða gildi vil ég lifa eftir og hvernig get ég iðkað þau í daglegu lífi? Í hverju vil ég vaxa, læra meira eða dýpka skilning minn á næsta ári? Hvaða ótta vil ég mæta og hvað gæti hjálpað mér að gera það? Hvaða áskoranir gætu beðið mín og hvernig vil ég mæta þeim? Á hvaða hátt vil ég hafa vaxið þegar árið 2026 er liðið? Í hvað er ég tilbúin/n að fjárfesta í þágu eigin þroska (tíma, orku, athygli, peninga)? Ef árið 2026 reynist mér gott og nærandi á helstu sviðum lífsins (sambönd, vinna, heilsa o.s.frv.), hvernig lítur það út? Og hvernig líður mér þá? Komandi ár þarf ekki að vera verkefni sem þú þarft að ná tökum á. Það má vera ferðalag sem þú stígur inn í, skref fyrir skref, með forvitni og mildi að leiðarljósi. Þú þarft ekki að vita allt núna. Það nægir að vita hvernig þú vilt mæta sjálfri/sjálfum þér á leiðinni. Leyfðu gildunum sem skipta þig máli að vera eins og leiðarljós, ekki til að dæma þig, heldur til að minna þig á það sem nærir þig og gefur lífinu merkingu. Mundu að vöxtur er ekki alltaf sýnilegur strax. Stundum á hann sér stað í kyrrðinni: í því að sleppa, í því að hlusta dýpra, í því að velja sjálfsumhyggju þar sem áður var sjálfsgagnrýni. Höfundur er leiðbeinandi hjá Þekkingarmiðlun og með meistaragráðu í hagnýtri jákvæðri sálfræði.
Hundruð milljóna frá íslenskum skattgreiðendum til heilbrigðisþjónustu erlendis Diljá Mist Einarsdóttir Skoðun
„Kiss the Ring“ – þegar ríkisvaldið krefst hlýðni af gervigreindinni Gísli Ragnar Guðmundsson Skoðun
Ofbeldi í nánum samböndum og vinnumarkaðurinn Dagný Aradóttir Pind,Eva Hjörtína Ólafsdóttir,Henný Hinz,Sigrún Birna Björnsdóttir Skoðun
Skoðun Smáframleiðendur – vannýtt tækifæri fyrir íslenskt atvinnulíf? Sveinbjörg Rut Pétursdóttir skrifar
Skoðun „Kiss the Ring“ – þegar ríkisvaldið krefst hlýðni af gervigreindinni Gísli Ragnar Guðmundsson skrifar
Skoðun Ofbeldi í nánum samböndum og vinnumarkaðurinn Dagný Aradóttir Pind,Eva Hjörtína Ólafsdóttir,Henný Hinz,Sigrún Birna Björnsdóttir skrifar
Skoðun Hundruð milljóna frá íslenskum skattgreiðendum til heilbrigðisþjónustu erlendis Diljá Mist Einarsdóttir skrifar
Skoðun Aukin misskipting leysir ekki verðbólguvandann Finnbjörn Hermannsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir skrifar
Skoðun Móðurmálið er gjöf sem endist ævinlangt Guðbjörg Magnúsdóttir,Renata Emilsson Pesková skrifar
Skoðun Heyrnarskimun er ekki kostnaður – hún er fjárfesting í framtíð barna Hildur Heimisdóttir,Kristbjörg Gunnarsdóttir,Ólafur Hjálmarsson skrifar
Hundruð milljóna frá íslenskum skattgreiðendum til heilbrigðisþjónustu erlendis Diljá Mist Einarsdóttir Skoðun
„Kiss the Ring“ – þegar ríkisvaldið krefst hlýðni af gervigreindinni Gísli Ragnar Guðmundsson Skoðun
Ofbeldi í nánum samböndum og vinnumarkaðurinn Dagný Aradóttir Pind,Eva Hjörtína Ólafsdóttir,Henný Hinz,Sigrún Birna Björnsdóttir Skoðun