Leitin á Svínafellsjökli sem hefur enn ekki skilað árangri

Þann 18. ágúst 2007 lýsti lögreglan eftir þeim Matthias Hinz og Thomas Grundt, tveimur þýskum ferðamönnum sem ekki hafði spurst til í þrjár vikur. Mennirnir tveir höfðu komið til Íslands í sumarfrí þar sem þeir ætluðu meðal annars að fara í fjallgöngur og ísklifur í Skaftafelli og á Vatnajökli. Síðast hafði verið séð til þeirra þann 29. júlí þegar þeir dvöldu á tjaldsvæði í Reykjavík.

Næsta sólarhring bárust lögreglu þó nokkur fjöldi ábendinga. Varðstjóri hjá lögreglunni sagði þó í samtali við Vísi þann 19. ágúst að málið væri snúið þar sem ekki væri ljóst hvar á landinu mennirnir ætluðu sér að dveljast. Þennan sama dag flaug þyrla Landhelgisgæslunnar umhverfis Vatnajökul og þræddi auk þess algengar gönguleiðir, en án árangurs.

Tveimur dögum síðar, þann 21. ágúst, hófst síðan formleg leit en að henni stóðu Landsbjargarmenn ásamt þyrlu Landhelgisgæslunnar. Í byrjun miðaðist leitin að mestu við Skaftafell og nágrenni. Björgunarsveitir í Austur-Skaftafellssýslu komu sér upp stjórnstöð í Skaftafelli en vitað var að ferðamennirnir höfðu tekið á móti SMS-skilaboðum í síma sinn á þeim slóðum þann 30. júlí. Einnig var vitað að mennirnir keyptu sérkort af Skaftafelli í verslun í Þýskalandi rétt fyrir för sína hingað til lands. Byrjað var að skipuleggja leitarflug þar sem kanna átti algengar gönguleiðir á svæðinu, klifurleiðir sem og staði þar sem hættulegt er að ferðast um.

Þann 23. ágúst var síðan ákveðinn vendipunktur í leitinni þegar þyrla frá Landhelgisgæslunni fann tjöld ofarlega í Svínafellsjökli sem reyndust tilheyra mönnunum tveimur. Þessi árangur náðist fljótlega eftir að þoku létti af svæðinu en þyrla var að flytja björgunarmenn á Hvannadalshnjúk. Í kjölfarið var öll áhersla lögð á að leita út frá tjöldunum, bæði úr lofti og á landi. Svæðið reyndist hins vegar mjög erfitt yfirferðar þannig að ákveðið var að senda einungis reyndustu björgunarmenn inn á svæðið og ákveðið var að björgunarsveitarmenn myndu ganga árbakka jökulánna neðan Svínafellsjökuls.

Þann 24. ágúst var leitinni haldið áfram af fullum þunga en aðstæður urðu sífellt erfiðari. Leitarsvæðið var þá orðið mjög afmarkað.

Vilhelm var staddur á svæðinu þessa tvo daga, 24 og 25. ágúst og myndaði störf björgunarsveitarmannanna.

Undir lok dags, 25.ágúst, lá ljóst fyrir að öll raunhæf leitarsvæði höfðu verið könnuð. Yfirvöld og björgunarsveitir fóru að undirbúa þá erfiðu ákvörðun að draga leitina saman. Mat sérfræðinga var að lífslíkur mannanna tveggja væru orðnar nánast engar, með hliðsjón af veðri, aðstæðum og þeim tíma sem liðinn var frá því síðast spurðist til þeirra. 

Daginn eftir, 26. ágúst, var leitinni síðan formlega hætt og ferðamennirnir taldir látnir.

Þetta var dapur endir á leit sem vakti athygli bæði hérlendis og erlendis, og varpaði ljósi á þær hættur sem fylgja ferðum á jöklum fyrir óreynda göngumenn.