Ríkisstjórn sem getur og gerir í stað þess að standa kyrr Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar 3. desember 2025 07:31 Nú er eitt ár liðið frá því að íslensk þjóð kaus sér nýtt fólk til að stýra landinu. Niðurstaðan var hrein stjórnarskipti og við tóku flokkar sem lagt hafa áherslu á að ganga hreint til verka í samhentum takti. Gríðarlega margt hefur verið gert á því tæpa ári sem liðið er frá stjórnarskiptum. Við sögðumst til að mynda ætla að laga ríkisfjármálin. Við stóðum við það. Það er búið að auka tekjur með sanngjörnum aðgerðum sem leggjast fyrst og síðast á breiðustu bökin í samfélaginu. Þau sem geta sannarlega lagt meira til í samneysluna. Þar munar mestu um leiðréttingu veiðigjalda og lokun á skattaglufum sem nýttust aðallega fáum úr efstu hópum tekjustigans. Það hefur verið gripið til margháttaðra aðgerða til að tryggja að hagvöxtur framtíðar, sem verður undirstaða aukinnar velferðar, verði byggður á aukinni framleiðni og útflutningi. Þetta er meðal annars gert með mótun heildstæðrar atvinnustefnu til tíu ára. Sú stefna tekur við af stefnuleysi fyrri ríkisstjórna sem skilaði nær engum hagvexti á mann. Við komum hreyfingu á hluti Þetta var allt nauðsynlegt til að koma hreyfingu á hlutina. Laga vegi og byrja að bora göng. Vinna á mörg hundruð milljarða króna innviðaskuld. Fjölga lögreglumönnum, fjárfesta í auknum fíkniúrræðum og hefja undirbúning að nýrri öryggisvistun. Þetta var nauðsynlegt til að ríkið gæti tekið yfir þjónustu við börn með fjölþættan vanda og ráðist í öfluga uppbyggingu hjúkrunarheimila sem sárlega hefur skort. Ríkisstjórnin hefur líka kynnt fyrsta húsnæðispakka sinn sem mun taka á mörgum þeirra vandamála sem einkenna þann markað og gera mörgum landsmönnum erfitt fyrir að koma þaki yfir höfuðið. Hann er víðtækur og mun hafa mikil áhrif. Næsti húsnæðispakki er samt sem áður á leiðinni. Hann verður kynntur í byrjun næsta árs. Hér er einungis stiklað á stóru. Við erum að taka til Ekki er nóg að afla nýrra tekna og ráðast í ný verkefni. Það þarf líka að taka til. Á okkur hvílir sú skylda að fara vel með opinbert fé, enda peningarnir ykkar sem við erum að ráðstafa. Tiltektin hefur meðal annars falið í sér að það á að hagræða um 100 milljarða króna á gildistíma fjármálaáætlunar. Það er búið að lækka skuldir ríkissjóðs verulega með sölu eigna og uppgjöri á ÍL-sjóði. Það er búið að forgangsraða, einfalda ferla, sameina stofnanir og taka til kerfum. Það hefur verið innleidd efnahagsleg ábyrgð eftir óstjórn síðustu kjörtímabila með stöðugleikareglu og því skýra markmiði að skila hallalausum fjárlögum árið 2027. Samt er áfallaþolið í ríkisrekstrinum mun meira en áður var sem gerir það að verkum að hægt er að takast á við ýmiss konar efnahagslegar áskoranir á borð við þær sem dunið hafa á íslensku samfélagi síðustu vikur og mánuði. Við erum með plan sem er að virka Því verður ekki leynt að þetta hefur ekki alltaf verið auðvelt. Sumar ákvarðanir sem þurfti að taka mættu harðri mótstöðu sérhagsmunaafla. Aðrar hafa reynt á skilning þjóðarinnar. En almennt hefur fólk skilið að við séum að vinna fyrir það af einurð og alefli. Nú erum við byrjuð að uppskera. Verðbólga hefur ekki mælst minni í fimm ár. Stýrivextir hafa lækkað um 1,75 prósent frá því að boðað var til kosninga í fyrra sem skilar mörgum kjarabót upp á 60 þúsund krónur á mánuði fyrir dæmigerða fjölskyldu með 40 milljóna króna óverðtryggt íbúðalán. Þessu má ekki taka sem sjálfsögðum hlut og það þarf áfram að vera með augun á boltanum, vera tilbúinn að gera meira ef með þarf, svo þetta jafnvægi haldist. Þetta vitum við sem myndum meirihlutann sem stendur að baki ríkisstjórninni. En við vitum líka að við vorum, og erum, með plan. Nú er planið að virka. Höfundur er þingflokksformaður Samfylkingarinnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Alþingi Ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur Samfylkingin Guðmundur Ari Sigurjónsson Mest lesið Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Skoðun Að semja gegn sjálfum sér Gísli Hjálmtýsson skrifar Sjá meira
Nú er eitt ár liðið frá því að íslensk þjóð kaus sér nýtt fólk til að stýra landinu. Niðurstaðan var hrein stjórnarskipti og við tóku flokkar sem lagt hafa áherslu á að ganga hreint til verka í samhentum takti. Gríðarlega margt hefur verið gert á því tæpa ári sem liðið er frá stjórnarskiptum. Við sögðumst til að mynda ætla að laga ríkisfjármálin. Við stóðum við það. Það er búið að auka tekjur með sanngjörnum aðgerðum sem leggjast fyrst og síðast á breiðustu bökin í samfélaginu. Þau sem geta sannarlega lagt meira til í samneysluna. Þar munar mestu um leiðréttingu veiðigjalda og lokun á skattaglufum sem nýttust aðallega fáum úr efstu hópum tekjustigans. Það hefur verið gripið til margháttaðra aðgerða til að tryggja að hagvöxtur framtíðar, sem verður undirstaða aukinnar velferðar, verði byggður á aukinni framleiðni og útflutningi. Þetta er meðal annars gert með mótun heildstæðrar atvinnustefnu til tíu ára. Sú stefna tekur við af stefnuleysi fyrri ríkisstjórna sem skilaði nær engum hagvexti á mann. Við komum hreyfingu á hluti Þetta var allt nauðsynlegt til að koma hreyfingu á hlutina. Laga vegi og byrja að bora göng. Vinna á mörg hundruð milljarða króna innviðaskuld. Fjölga lögreglumönnum, fjárfesta í auknum fíkniúrræðum og hefja undirbúning að nýrri öryggisvistun. Þetta var nauðsynlegt til að ríkið gæti tekið yfir þjónustu við börn með fjölþættan vanda og ráðist í öfluga uppbyggingu hjúkrunarheimila sem sárlega hefur skort. Ríkisstjórnin hefur líka kynnt fyrsta húsnæðispakka sinn sem mun taka á mörgum þeirra vandamála sem einkenna þann markað og gera mörgum landsmönnum erfitt fyrir að koma þaki yfir höfuðið. Hann er víðtækur og mun hafa mikil áhrif. Næsti húsnæðispakki er samt sem áður á leiðinni. Hann verður kynntur í byrjun næsta árs. Hér er einungis stiklað á stóru. Við erum að taka til Ekki er nóg að afla nýrra tekna og ráðast í ný verkefni. Það þarf líka að taka til. Á okkur hvílir sú skylda að fara vel með opinbert fé, enda peningarnir ykkar sem við erum að ráðstafa. Tiltektin hefur meðal annars falið í sér að það á að hagræða um 100 milljarða króna á gildistíma fjármálaáætlunar. Það er búið að lækka skuldir ríkissjóðs verulega með sölu eigna og uppgjöri á ÍL-sjóði. Það er búið að forgangsraða, einfalda ferla, sameina stofnanir og taka til kerfum. Það hefur verið innleidd efnahagsleg ábyrgð eftir óstjórn síðustu kjörtímabila með stöðugleikareglu og því skýra markmiði að skila hallalausum fjárlögum árið 2027. Samt er áfallaþolið í ríkisrekstrinum mun meira en áður var sem gerir það að verkum að hægt er að takast á við ýmiss konar efnahagslegar áskoranir á borð við þær sem dunið hafa á íslensku samfélagi síðustu vikur og mánuði. Við erum með plan sem er að virka Því verður ekki leynt að þetta hefur ekki alltaf verið auðvelt. Sumar ákvarðanir sem þurfti að taka mættu harðri mótstöðu sérhagsmunaafla. Aðrar hafa reynt á skilning þjóðarinnar. En almennt hefur fólk skilið að við séum að vinna fyrir það af einurð og alefli. Nú erum við byrjuð að uppskera. Verðbólga hefur ekki mælst minni í fimm ár. Stýrivextir hafa lækkað um 1,75 prósent frá því að boðað var til kosninga í fyrra sem skilar mörgum kjarabót upp á 60 þúsund krónur á mánuði fyrir dæmigerða fjölskyldu með 40 milljóna króna óverðtryggt íbúðalán. Þessu má ekki taka sem sjálfsögðum hlut og það þarf áfram að vera með augun á boltanum, vera tilbúinn að gera meira ef með þarf, svo þetta jafnvægi haldist. Þetta vitum við sem myndum meirihlutann sem stendur að baki ríkisstjórninni. En við vitum líka að við vorum, og erum, með plan. Nú er planið að virka. Höfundur er þingflokksformaður Samfylkingarinnar.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar