Samráð óskast: fjölmenningarstefna Reykjavíkurborgar Oktavía Hrund Guðrúnar Jóns skrifar 19. nóvember 2025 07:17 Íbúar Reykjavíkur eru margskonar og hefur fólk sest hér að í um 1150 ár. Síðustu aldir hefur mannflóran dafnað og er þessi gróðurstaður okkar orðinn fallegur, fjölbreytilegur og til fyrirmyndar á margan hátt. Á borgarstjórnarfundi 18. nóvember sl. var samþykkt að drög að nýrri fjölmenningarstefnu Reykjavíkurborgar yrðu sett í samráðsgátt og er það heldur betur fagnaðarefni. Reykjavíkurborg gegnir mörgum hlutverkum. Hún er ekki bara stærsti atvinnurekandi landsins, heldur er hún þjónustuveitandi, samstarfsaðili og verkkaupi. Reykjavíkurborg er þar að auki stjórnvald. Það er því mikilvægt að borgin sé leiðandi í stefnumótun um fjölmenningu því það er í dag sem við leggjum línurnar fyrir framtíðina og slík stefnumótun endurspeglar því ekki bara hver við erum sem borg heldur einnig hvernig við viljum vera. Þarfar uppfærslur til að mæta sameiginlegri framtíð Í fjölmenningarstefnunni sem borgarstjórn samþykkti einróma að senda í samráðsgátt til umsagnar stendur eftirfarandi: „Reykjavík er eflandi, sjálfbært og fjölbreytt borgarsamfélag sem hvetur til virkrar þátttöku, tryggir öryggi og stuðlar að vellíðan allra. Til að ýta undir jákvæða þróun í nútímalegu samfélagi þarf að samþykkja og fagna fjölbreytileika þess.” Þetta er kjarni málsins. Því við erum bæði lánsöm að búa í einni af bestu borgum heims og búa við þess háttar lýðræði sem stuðlar að þátttöku borgarbúa í mótun og útfærslu á stefnum sem lagðar eru til grundvallar þess samfélags sem við búum í. Það er því mikilvægt að fjölmenning sé samofin allri starfsemi og öllum hlutverkum borgarinnar - en sé ekki bara viðbót sem bætt er við eftirá. En þessi nálgun einkennir einmitt fjölmenningarstefnuna. Hvernig? Við viljum öll sem íbúar Reykjavíkur getað vaxið og dafnað sem borgarar. Til þess að tryggja það þurfum við að efla aðgengi í breiðari skilningi, bæði innan borgarkerfisins og í umhverfi borgarinnar í heild. Við þurfum að setja okkur sterk og raunhæf markmið, sækja samráð og fylgja eftir. Inngildandi nálgun hefur náð fótfestu á Íslandi og við erum enn að átta okkur á hvað felst í henni og hvaða hlutverk við sem einstaklingar og sem heild höfum í að tryggja að við öll upplifum okkur örugg, að okkur líði vel og að við upplifum að við séum hluti af heildinni. Inngilding er okkur ekki svo framandi hugtak. Margt sem í því felst hafa íbúar borgarinnar haft að venju síðan fyrstu innflytjendur settust hér að. Þar var í hávegum höfð virðing fyrir fjölbreytileika, persónuleg ábyrgð, jafnræði og samfélagsleg samheldni, og þau samræmast þeim siðfræðilegu gildum og hefðum sem geta auðveldlega tekið á móti öllum sem vilja tilheyra án útilokunar. Hér ber að nefna að inngilding felur í sér ábyrgð beggja - eða allra aðila - þetta snýst um það hvernig við mætum hvert öðru og hvernig við komum til móts við hvort annað. Hver á að gera það? Erum það við? Nú þegar er unnið gott starf innan Reykjavíkurborgar og mun þessi stefna að loknu samráði styrkja það starf og setja okkur markmið til framtíðar sem endurspegla virðingu og hvetja íbúa til þátttöku, til þess að gera borgina okkar enn meira lifandi. En við höfum öll hlutverki að gegna ef okkur á að takast að gera framtíðina enn bjartari. Ég hvet alla borgarbúa, fyrirtæki og samtök að skoða samráðsgátt Reykjavíkurborgar almennt. Hann er að finna á slóðinni https://samradsvefur.is/og þegar fjölmenningarstefnan verður aðgengileg þar vonast ég til að sem flest nýti tækifærið til að hafa áhrif með að rýna í stefnuna og veita umsögn. Höfundur er fyrsti varaborgarfulltrúi Pírata Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Oktavía Hrund Jónsdóttir Mest lesið Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann Skoðun Hvernig lögum við fegurðarskyn okkar að orkuskiptabyltingunni? Páll Jakob Líndal Skoðun Málshraðasögur 2. hluti — Forsjármál Eva Hauksdóttir Skoðun Er afleiðingin orsök? Hjálmtýr Heiðdal Skoðun Skoðun Skoðun Veit hið opinbera hvað virkar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Evrópa Henry Alexander Henrysson skrifar Skoðun Skeifan í smjörinu Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta reddast: en hvað ef það reddast ekki? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Málshraðasögur 2. hluti — Forsjármál Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann skrifar Skoðun Er afleiðingin orsök? Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir skrifar Skoðun Getureglan og froðan Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Hvernig lögum við fegurðarskyn okkar að orkuskiptabyltingunni? Páll Jakob Líndal skrifar Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hver borgar? — Seinni hluti: Já 2026 Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar Skoðun Þú, ég og dildóinn Eva Pandora Baldursdóttir skrifar Skoðun SÁÁ, milljarðarnir og aðhaldið sem vantar Kristín I. Pálsdóttir skrifar Skoðun Sheeran og Gaza Arnar Eggert Thoroddsen skrifar Sjá meira
Íbúar Reykjavíkur eru margskonar og hefur fólk sest hér að í um 1150 ár. Síðustu aldir hefur mannflóran dafnað og er þessi gróðurstaður okkar orðinn fallegur, fjölbreytilegur og til fyrirmyndar á margan hátt. Á borgarstjórnarfundi 18. nóvember sl. var samþykkt að drög að nýrri fjölmenningarstefnu Reykjavíkurborgar yrðu sett í samráðsgátt og er það heldur betur fagnaðarefni. Reykjavíkurborg gegnir mörgum hlutverkum. Hún er ekki bara stærsti atvinnurekandi landsins, heldur er hún þjónustuveitandi, samstarfsaðili og verkkaupi. Reykjavíkurborg er þar að auki stjórnvald. Það er því mikilvægt að borgin sé leiðandi í stefnumótun um fjölmenningu því það er í dag sem við leggjum línurnar fyrir framtíðina og slík stefnumótun endurspeglar því ekki bara hver við erum sem borg heldur einnig hvernig við viljum vera. Þarfar uppfærslur til að mæta sameiginlegri framtíð Í fjölmenningarstefnunni sem borgarstjórn samþykkti einróma að senda í samráðsgátt til umsagnar stendur eftirfarandi: „Reykjavík er eflandi, sjálfbært og fjölbreytt borgarsamfélag sem hvetur til virkrar þátttöku, tryggir öryggi og stuðlar að vellíðan allra. Til að ýta undir jákvæða þróun í nútímalegu samfélagi þarf að samþykkja og fagna fjölbreytileika þess.” Þetta er kjarni málsins. Því við erum bæði lánsöm að búa í einni af bestu borgum heims og búa við þess háttar lýðræði sem stuðlar að þátttöku borgarbúa í mótun og útfærslu á stefnum sem lagðar eru til grundvallar þess samfélags sem við búum í. Það er því mikilvægt að fjölmenning sé samofin allri starfsemi og öllum hlutverkum borgarinnar - en sé ekki bara viðbót sem bætt er við eftirá. En þessi nálgun einkennir einmitt fjölmenningarstefnuna. Hvernig? Við viljum öll sem íbúar Reykjavíkur getað vaxið og dafnað sem borgarar. Til þess að tryggja það þurfum við að efla aðgengi í breiðari skilningi, bæði innan borgarkerfisins og í umhverfi borgarinnar í heild. Við þurfum að setja okkur sterk og raunhæf markmið, sækja samráð og fylgja eftir. Inngildandi nálgun hefur náð fótfestu á Íslandi og við erum enn að átta okkur á hvað felst í henni og hvaða hlutverk við sem einstaklingar og sem heild höfum í að tryggja að við öll upplifum okkur örugg, að okkur líði vel og að við upplifum að við séum hluti af heildinni. Inngilding er okkur ekki svo framandi hugtak. Margt sem í því felst hafa íbúar borgarinnar haft að venju síðan fyrstu innflytjendur settust hér að. Þar var í hávegum höfð virðing fyrir fjölbreytileika, persónuleg ábyrgð, jafnræði og samfélagsleg samheldni, og þau samræmast þeim siðfræðilegu gildum og hefðum sem geta auðveldlega tekið á móti öllum sem vilja tilheyra án útilokunar. Hér ber að nefna að inngilding felur í sér ábyrgð beggja - eða allra aðila - þetta snýst um það hvernig við mætum hvert öðru og hvernig við komum til móts við hvort annað. Hver á að gera það? Erum það við? Nú þegar er unnið gott starf innan Reykjavíkurborgar og mun þessi stefna að loknu samráði styrkja það starf og setja okkur markmið til framtíðar sem endurspegla virðingu og hvetja íbúa til þátttöku, til þess að gera borgina okkar enn meira lifandi. En við höfum öll hlutverki að gegna ef okkur á að takast að gera framtíðina enn bjartari. Ég hvet alla borgarbúa, fyrirtæki og samtök að skoða samráðsgátt Reykjavíkurborgar almennt. Hann er að finna á slóðinni https://samradsvefur.is/og þegar fjölmenningarstefnan verður aðgengileg þar vonast ég til að sem flest nýti tækifærið til að hafa áhrif með að rýna í stefnuna og veita umsögn. Höfundur er fyrsti varaborgarfulltrúi Pírata
Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar
Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar