Setjum á okkur súrefnisgrímuna áður en við björgum heiminum. Nú þarf hinn þögli meirihluti að láta í sér heyra Steindór Þórarinsson skrifar 15. september 2025 11:02 „Darkness cannot drive out darkness; only light can do that. Hate cannot drive out hate; only love can do that.“ Orð Martin Luther King Jr. eru ekki slagorð. Þau eru áætlun. Hann prédikaði þetta sem lifandi leið til að mæta ofbeldi án þess að verða að því sjálfur. Uppruninn er skýr: Loving Your Enemies og bókin Strength to Love frá 1963. Þetta er kjarninn sem við þurfum að byrja á, heima hjá okkur og í umræðunni allri. Hvað þýðir þetta í reynd. Hætta að rífast til að vinna. Hætta að hlusta til að svara. Byrja að hlusta til að skilja. Það felur ekki í sér að gefast upp á sannfæringu. Það þýðir að virða manneskjuna á móti og rýmið á milli. Hættum að „vinna“ rifrildi Rifrildi sækja skammvinnan sigur. Hann skilur eftir tapara í næsta herbergi og dýpri skotgröf í næstu umræðuskiptum. Þannig magnast hatrið. King varaði við þessu: Þegar við svörum hatri með hatri dekkjum við nóttina enn frekar. Ljósið er aðferð, ekki tilfinning. Þar byrjar friður. Gandhi sagði þetta afdráttarlaust: „I object to violence because, when it appears to do good, the good is only temporary; the evil it does is permanent.“ Þetta er ekki mýkt, heldur agi. Hann skrifaði þetta í Young India 21. maí 1925 til að minna á að „hinn skjóti sigur“ ofbeldis skilar varanlegum skaða. Hlustum til að skilja Við höfum vanið okkur á hraðan svarhraða. Fáar setningar eru jafn hættulegar og „ég ætla að stoppa þig hérna“. Við tökum út andrýmið sem trúnaður þarf. Móðir Teresa minnti á einfaldan upphafspunkt: „Love begins at home. And love to be true has to hurt.“ Hún sagði þetta í Osló 1979 og setti síðan áheyrendur í sameiginlega bæn um að „skilja frekar en að vera skilin“. Þetta er leiðbeining um samskipti, ekki eingöngu trúartexti. Að hlusta til að skilja er mælanlegt. Þú getur spurt til baka í eigin orðum áður en þú svarar. Þú getur gefið hinu sjónarhorninu stutta samantekt sem hinn aðilinn samþykkir. Þú getur valið að fresta niðurstöðu þar til tilfinningar hafa hjaðnað. Þetta eru litlar aðgerðir sem hemja stórt tjón. Samstaða í stað skotgrafa Morðið á Charlie Kirk í Orem í Utah 10. september 2025 er síðasta, skelfilega merkið um hvar við endum þegar hatur stýrir. Við megum ekki svara slíku með meira hatri. Upphaf friðar er að við sækjum aftur í mannlega reisn, jafnvel þegar við erum djúpt ósammála. Ísland þarf að verða aftur land friðar og sátta í verki. Það krefst tvíþættrar ábyrgðar. Í alþjóðasamfélaginu verðum við áfram að styðja mannréttindi, réttarríki og hjálparstarf. Heima fyrir verðum við að temja okkur málfar og aðferðir sem byggja brú, ekki víggirðingar. „Við styrkjum ekki rifrildi“ Við getum tekið skýra afstöðu án þess að æsa til átaka. Íslensk stjórnvöld hafa lagt samtals 11,5 milljarða króna til Úkraínu frá 24. febrúar 2022 til 28. febrúar 2025, þar af 5,8 milljarða til öryggis og varna. Hið sama tímabil inniheldur líka verulegan mannúðarstuðning og orkuviðgerðir. Þessar tölur þurfa að liggja skýrt fyrir þegar við ræðum næstu skref: Hvert fer krónan og hvaða árangri skilar hún. Mín afstaða er einföld. Við eigum að vera raddbærir talsmenn sátta, friðar og samvinnu. Þýðir það að gera ekki neitt. Nei. Það þýðir að hafa í forgangi mannúð, endurreisn, heilbrigðisþjónustu, sálrænan stuðning og uppbyggingu samfélagsstofnana. Við getum talað skýrt gegn hernaðarofbeldi og samt varið mannréttindi með verkefnum sem draga úr þjáningu og byggja upp getu fólks til að lifa í friði. Rökræða með virðingu Rökræða er holl. Hún þarf ramma. Hér er ramminn sem virkar: Útskýra forsendur áður en fullyrðing er sett fram. Endurtaka mótrök andstæðings í sanngjarnri mynd áður en svarað er. Nota dæmi úr raunheimum, ekki skrum. Spyrja: Hvað gætu báðir deiluaðilar verið að misskilja? Spyrja í lokin: Hvað við getum samþykkt núna, þó lítið sé? Þetta er ekki „soft“. Þetta er vönduð aðferð til að ná niðurstöðu án þess að brjóta fólk. Þegar við kunnum þetta verður auðveldara að vera ósammála án þess að verða óvinir. Að vera sammála um að vera ósammála Ágreiningur er ekki bilun. Hann er eðlilegur í frjálsu samfélagi. En við þurfum að festa í menningu okkar, að ósamhljómur er ekki tilefni til mannorðsbrests eða útilokunar. Við getum sagt: „Hér stoppum við. Við erum ósammála. Við virðum hvort annað. Við höldum samt áfram að vinna saman þar sem hagsmunir skarast.“ Þetta er raunsæ áætlun sem dregur úr eitraðri tvískiptingu. Súrefnisgríman heima Við höfum nóg að gera hér heima. Laga gisin kerfi. Styrkja heilsugæslu og geðheilbrigði. Draga úr fátækt barna. Einfalda regluverk þar sem það þjónar ekki fólki. Þjónusta fólkið í landinu, sama hvaða kyn, húðlit, trú eða skoðanir. Það krefst minna af stórum yfirlýsingum og meira af litlum, stöðugum skrefum. Svo aftur að upphafinu: Ljós á móti myrkri. Ástin sem aðferð. Gandhi minnti á að ofbeldi virðist gera gagn í augnablik, en skaðinn lifir. King sýndi að eldur haturs slokknar ekki með meiri eldi. Móðir Teresa benti á að friður byrjar heima, í því sem við gerum hvert við annað dag hvern. Ef hinn þögli meirihluti talar nú skýrt, af virðingu og með aga, er hægt að snúa þessu. Það er okkar að byrja. Höfundur er Stofnandi Strax í dag og viðurkenndur markþjálfi. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Mest lesið Hvers vegna læra börnin þín ekki neitt? Svarið gæti verið í speglinum Jónas Sen Skoðun Framhaldsskólinn: horfum til framtíðar og finnum lausnir Simon Cramer Larsen Skoðun Aðför að heildrænni endurhæfingu: Skammsýni á Reykjalundi Þórunn Hanna Halldórsdóttir,Elísabet Arnardóttir,Sigríður Magnúsdóttir,Þóra Másdóttir Skoðun Ég reyndi að byggja ódýrar íbúðir í Reykjavík Pétur Marteinsson Skoðun Kynhlutlaust klerkaveldi Haukur Þorgeirsson Skoðun Menntastefna á finnskum krossgötum Álfhildur Leifsdóttir Skoðun 900 metrar sem geta breytt Grafarvogi Friðjón Friðjónsson Skoðun Er skóli án aðgreiningar barn síns tíma? Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Skoðun Samvinna, en ekki einangrun María Malmquist Skoðun Ódýrt á pappír, dýrt í raun – og þjóðin blæðir Vilhelm Jónsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvers vegna læra börnin þín ekki neitt? Svarið gæti verið í speglinum Jónas Sen skrifar Skoðun Ég reyndi að byggja ódýrar íbúðir í Reykjavík Pétur Marteinsson skrifar Skoðun Aðför að heildrænni endurhæfingu: Skammsýni á Reykjalundi Þórunn Hanna Halldórsdóttir,Elísabet Arnardóttir,Sigríður Magnúsdóttir,Þóra Másdóttir skrifar Skoðun Framhaldsskólinn: horfum til framtíðar og finnum lausnir Simon Cramer Larsen skrifar Skoðun Um taugafjölbreytileika Svava Ólafsdóttir skrifar Skoðun Ódýrt á pappír, dýrt í raun – og þjóðin blæðir Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Samvinna, en ekki einangrun María Malmquist skrifar Skoðun 900 metrar sem geta breytt Grafarvogi Friðjón Friðjónsson skrifar Skoðun Kerfi sem kosta skattgreiðendur Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Ákall til önugra femínista – Steinunni í borgarstjórn! Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Er skóli án aðgreiningar barn síns tíma? Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Alvöru aðför að einkabílnum Búi Bjarmar Aðalsteinsson skrifar Skoðun Mótmæli bænda í Evrópu halda áfram – þegar viðvaranir fá engin svör Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Setjum endurskoðun laga um Menntasjóð námsmanna í forgang Lísa Margrét Gunnarsdóttir,Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Um siðfræðingsvandamálið Steinunn Ólína Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þegar fátt virðist gerast: Hvað er í raun að gerast þegar börn leika sér í leikskóla? Margrét Gígja Þórðardóttir,Ingibjörg Vilbergsdóttir skrifar Skoðun Kynhlutlaust klerkaveldi Haukur Þorgeirsson skrifar Skoðun Hugleiðingar um hitaveitu Eiríkur Hjálmarsson skrifar Skoðun Þéttingarstefna eða skynsemi? Ögmundur Ísak Ögmundsson skrifar Skoðun Hvers virði er starfsumhverfi myndlistarmanna? Jóna Hlíf Halldórsdóttir skrifar Skoðun Ekki gera ekki neitt Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Mönnun íslensks heilbrigðiskerfis til framtíðar í uppnámi Unnur Anna Valdimarsdóttir,Arna Hauksdóttir,Berglind Eva Benediktsdóttir,Bjarni Elvar Pétursson,Heiða María Sigurðardóttir,Helga Bragadóttir,Ólafur Ögmundarson,Sólveg Ása Árnadóttir,Sædís Sævarsdóttir skrifar Skoðun Mjódd framtíðar - hjarta Breiðholts Sara Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Opið bréf til frambjóðenda í Reykjavík: Hættum frösunum – leysum leikskólavandann með raunverulegum aðgerðum Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun Það þarf ekki fullkomið fólk til að móta gott samfélag. Það þarf fólk sem er tilbúið að vera til staðar Liv Åse Skarstad skrifar Skoðun 32 dagar Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Blóraböggull fundinn! Jenný Gunnbjörnsdóttir skrifar Skoðun Skaðaminnkun Rauða krossins Ósk Sigurðardóttir,Sigríður Ella Jónsdóttir skrifar Skoðun Áfram, hærra Logi Pedro Stefánsson skrifar Skoðun Reykjavík stígi alla leið Þórdís Lóa Þórhallsdóttir skrifar Sjá meira
„Darkness cannot drive out darkness; only light can do that. Hate cannot drive out hate; only love can do that.“ Orð Martin Luther King Jr. eru ekki slagorð. Þau eru áætlun. Hann prédikaði þetta sem lifandi leið til að mæta ofbeldi án þess að verða að því sjálfur. Uppruninn er skýr: Loving Your Enemies og bókin Strength to Love frá 1963. Þetta er kjarninn sem við þurfum að byrja á, heima hjá okkur og í umræðunni allri. Hvað þýðir þetta í reynd. Hætta að rífast til að vinna. Hætta að hlusta til að svara. Byrja að hlusta til að skilja. Það felur ekki í sér að gefast upp á sannfæringu. Það þýðir að virða manneskjuna á móti og rýmið á milli. Hættum að „vinna“ rifrildi Rifrildi sækja skammvinnan sigur. Hann skilur eftir tapara í næsta herbergi og dýpri skotgröf í næstu umræðuskiptum. Þannig magnast hatrið. King varaði við þessu: Þegar við svörum hatri með hatri dekkjum við nóttina enn frekar. Ljósið er aðferð, ekki tilfinning. Þar byrjar friður. Gandhi sagði þetta afdráttarlaust: „I object to violence because, when it appears to do good, the good is only temporary; the evil it does is permanent.“ Þetta er ekki mýkt, heldur agi. Hann skrifaði þetta í Young India 21. maí 1925 til að minna á að „hinn skjóti sigur“ ofbeldis skilar varanlegum skaða. Hlustum til að skilja Við höfum vanið okkur á hraðan svarhraða. Fáar setningar eru jafn hættulegar og „ég ætla að stoppa þig hérna“. Við tökum út andrýmið sem trúnaður þarf. Móðir Teresa minnti á einfaldan upphafspunkt: „Love begins at home. And love to be true has to hurt.“ Hún sagði þetta í Osló 1979 og setti síðan áheyrendur í sameiginlega bæn um að „skilja frekar en að vera skilin“. Þetta er leiðbeining um samskipti, ekki eingöngu trúartexti. Að hlusta til að skilja er mælanlegt. Þú getur spurt til baka í eigin orðum áður en þú svarar. Þú getur gefið hinu sjónarhorninu stutta samantekt sem hinn aðilinn samþykkir. Þú getur valið að fresta niðurstöðu þar til tilfinningar hafa hjaðnað. Þetta eru litlar aðgerðir sem hemja stórt tjón. Samstaða í stað skotgrafa Morðið á Charlie Kirk í Orem í Utah 10. september 2025 er síðasta, skelfilega merkið um hvar við endum þegar hatur stýrir. Við megum ekki svara slíku með meira hatri. Upphaf friðar er að við sækjum aftur í mannlega reisn, jafnvel þegar við erum djúpt ósammála. Ísland þarf að verða aftur land friðar og sátta í verki. Það krefst tvíþættrar ábyrgðar. Í alþjóðasamfélaginu verðum við áfram að styðja mannréttindi, réttarríki og hjálparstarf. Heima fyrir verðum við að temja okkur málfar og aðferðir sem byggja brú, ekki víggirðingar. „Við styrkjum ekki rifrildi“ Við getum tekið skýra afstöðu án þess að æsa til átaka. Íslensk stjórnvöld hafa lagt samtals 11,5 milljarða króna til Úkraínu frá 24. febrúar 2022 til 28. febrúar 2025, þar af 5,8 milljarða til öryggis og varna. Hið sama tímabil inniheldur líka verulegan mannúðarstuðning og orkuviðgerðir. Þessar tölur þurfa að liggja skýrt fyrir þegar við ræðum næstu skref: Hvert fer krónan og hvaða árangri skilar hún. Mín afstaða er einföld. Við eigum að vera raddbærir talsmenn sátta, friðar og samvinnu. Þýðir það að gera ekki neitt. Nei. Það þýðir að hafa í forgangi mannúð, endurreisn, heilbrigðisþjónustu, sálrænan stuðning og uppbyggingu samfélagsstofnana. Við getum talað skýrt gegn hernaðarofbeldi og samt varið mannréttindi með verkefnum sem draga úr þjáningu og byggja upp getu fólks til að lifa í friði. Rökræða með virðingu Rökræða er holl. Hún þarf ramma. Hér er ramminn sem virkar: Útskýra forsendur áður en fullyrðing er sett fram. Endurtaka mótrök andstæðings í sanngjarnri mynd áður en svarað er. Nota dæmi úr raunheimum, ekki skrum. Spyrja: Hvað gætu báðir deiluaðilar verið að misskilja? Spyrja í lokin: Hvað við getum samþykkt núna, þó lítið sé? Þetta er ekki „soft“. Þetta er vönduð aðferð til að ná niðurstöðu án þess að brjóta fólk. Þegar við kunnum þetta verður auðveldara að vera ósammála án þess að verða óvinir. Að vera sammála um að vera ósammála Ágreiningur er ekki bilun. Hann er eðlilegur í frjálsu samfélagi. En við þurfum að festa í menningu okkar, að ósamhljómur er ekki tilefni til mannorðsbrests eða útilokunar. Við getum sagt: „Hér stoppum við. Við erum ósammála. Við virðum hvort annað. Við höldum samt áfram að vinna saman þar sem hagsmunir skarast.“ Þetta er raunsæ áætlun sem dregur úr eitraðri tvískiptingu. Súrefnisgríman heima Við höfum nóg að gera hér heima. Laga gisin kerfi. Styrkja heilsugæslu og geðheilbrigði. Draga úr fátækt barna. Einfalda regluverk þar sem það þjónar ekki fólki. Þjónusta fólkið í landinu, sama hvaða kyn, húðlit, trú eða skoðanir. Það krefst minna af stórum yfirlýsingum og meira af litlum, stöðugum skrefum. Svo aftur að upphafinu: Ljós á móti myrkri. Ástin sem aðferð. Gandhi minnti á að ofbeldi virðist gera gagn í augnablik, en skaðinn lifir. King sýndi að eldur haturs slokknar ekki með meiri eldi. Móðir Teresa benti á að friður byrjar heima, í því sem við gerum hvert við annað dag hvern. Ef hinn þögli meirihluti talar nú skýrt, af virðingu og með aga, er hægt að snúa þessu. Það er okkar að byrja. Höfundur er Stofnandi Strax í dag og viðurkenndur markþjálfi.
Aðför að heildrænni endurhæfingu: Skammsýni á Reykjalundi Þórunn Hanna Halldórsdóttir,Elísabet Arnardóttir,Sigríður Magnúsdóttir,Þóra Másdóttir Skoðun
Skoðun Aðför að heildrænni endurhæfingu: Skammsýni á Reykjalundi Þórunn Hanna Halldórsdóttir,Elísabet Arnardóttir,Sigríður Magnúsdóttir,Þóra Másdóttir skrifar
Skoðun Ákall til önugra femínista – Steinunni í borgarstjórn! Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Mótmæli bænda í Evrópu halda áfram – þegar viðvaranir fá engin svör Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Setjum endurskoðun laga um Menntasjóð námsmanna í forgang Lísa Margrét Gunnarsdóttir,Kolbrún Halldórsdóttir skrifar
Skoðun Þegar fátt virðist gerast: Hvað er í raun að gerast þegar börn leika sér í leikskóla? Margrét Gígja Þórðardóttir,Ingibjörg Vilbergsdóttir skrifar
Skoðun Mönnun íslensks heilbrigðiskerfis til framtíðar í uppnámi Unnur Anna Valdimarsdóttir,Arna Hauksdóttir,Berglind Eva Benediktsdóttir,Bjarni Elvar Pétursson,Heiða María Sigurðardóttir,Helga Bragadóttir,Ólafur Ögmundarson,Sólveg Ása Árnadóttir,Sædís Sævarsdóttir skrifar
Skoðun Opið bréf til frambjóðenda í Reykjavík: Hættum frösunum – leysum leikskólavandann með raunverulegum aðgerðum Nichole Leigh Mosty skrifar
Skoðun Það þarf ekki fullkomið fólk til að móta gott samfélag. Það þarf fólk sem er tilbúið að vera til staðar Liv Åse Skarstad skrifar
Aðför að heildrænni endurhæfingu: Skammsýni á Reykjalundi Þórunn Hanna Halldórsdóttir,Elísabet Arnardóttir,Sigríður Magnúsdóttir,Þóra Másdóttir Skoðun