Hvorki útlendingahatur né gestrisni Hildur Þórðardóttir skrifar 28. október 2024 06:01 Það er eitthvað mikið að þegar við getum ekki sett pening í að hlúa að ungmennum þessa lands, hjálpa þeim að eignast húsnæði og koma undir sig fótunum svo þau sjá enga framtíð hér á Íslandi, en getum veitt hundruðum milljarða í að leigja hús undir hælileitendur. Þetta hefur ekkert með gestrisni að gera eða útlendingahatur. Og heldur ekkert að gera með nýbúana sem koma hingað til að vinna. Ég hef dvalið samtals eitt ár í þremur múslimalöndum og kynnst menningu þeirra vel. Það er margt sem ég dáist að eins og siðprýði, fjölskyldugildi, trúargildi og samheldni þeirra. Ég veit líka hversu mörgum flóttamönnum þau hafa þurft að taka á móti frá öðrum múslimalöndum og hversu mjög það hefur sligað innviðina. Eins og við vitum hafa Vesturlönd í áratugi eyðilagt heimkynni múslima og innviði með innrásum, svo þau hafa þurft að flýja til næstu nágrannalanda. Þegar Vesturlönd réðust svo á nágrannalandið einhverjum árum seinna flúðu þau aftur til baka og svo framvegis. Eftir margar ferðir fram og til baka ákváðu þau að öruggasti staðurinn hlyti að vera Vesturlönd og því flæða múslimar hingað. Ég hef líka dvalið í Suður-Ameríku og veit hvernig erlendu lánin eru að sliga þjóðirnar. Þessi erlendu lán eru arfur herforingjastjórnanna sem CIA kom til valda í löndunum þegar þjóðkjörnar stjórnir landanna vildu ekki vera leppir Bandaríkjanna. Löndin ná aldrei að greiða lánin upp, bæði út af vöxtum sem bætast við og einnig að nýir valdhafar eru neyddir til að taka meiri lán. Þegar Hugo Chavez forseti Venesúela þjóðnýtti auðlindir landsins sem erlendir aðilar höfðu hrifsað til sín, brugðust Bandaríkin við með að setja á þá viðskiptabann. Það hafði að sjálfsögðu verulega slæm áhrif á efnahag Venesúelabúa og því flykkjast þeir til okkar og annarra Vesturlanda. Afríkubúar streyma upp Evrópu og hingað til lands í leit að betra og öruggara lífi því búið er að ræna auðlindum þeirra, eins og við sáum hvernig Samherja tókst til. Þetta er með ráðum gert. Það eru myrk og gráðug öfl að verki sem ætla sér að ná yfirráðum yfir öllum heimsins auðlindum. Þess vegna eru lönd sprengd aftur á steinöld með þeirri afsökun að leiðtogi þeirra sé eitthvað slæmur eða efnahagur þeirra eyðilagður með viðskiptaþvingunum. Þannig er innviðum rústað, menntunarstig lækkað, almenningur þvingaður í leiguhúsnæði og þjóðmenning landanna eyðilögð svo hægt sé að koma hér á alheimsstjórn. Fyrir nokkrum áratugum voru Vesturlönd í sterkri stöðu. En til að alheimsstjórnin gæti tekið yfir þurfti að eyðileggja þennan styrk og innviði okkar. Ein leiðin sem var valin var að láta hér flæða flóttamenn yfir allt með gífurlegum tilkostnaði fyrir móttökuríkin, með kröfur um gestrisni og dyggðaflöggun að vopni. Nú erum við að sökkva í sama skuldafen og þriðjaheimslöndin. Á sama tíma er grafið undan almenningi með stórlega gölluðu bankakerfi svo fleiri og fleiri detta út af húsnæðismarkaði eða komast aldrei inn á hann. Þetta er engin samsæriskenning, heldur blákaldur veruleikinn. Við þurfum að fara að skoða hlutina í stærra samhengi. Það er kominn tími til að við stoppum þetta. Hættum að vera meðvirk með Nató og hernaðararmi Bandaríkjanna hverra einu hagsmunir eru að selja vopn og hefja stríð. Hættum að kaupa vopn og senda í stríð í Úkraínu sem er einungis til að rústa landinu svo bandarískir auðmenn geti eignast auðlindir þeirra. Hættum að eyðileggja heimkynni annarra landa og hættum að ákveða hvort leiðtogar séu slæmir eða góðir fyrir aðrar þjóðir. Þjóðirnar verða sjálfar að ráða því. Það er sjálfsagt að taka á móti kvótaflóttafólki, þar sem fjöldinn er ákveðinn og við reiðubúin að taka á móti þeim. En þessi endalausi straumur af þúsundum hælisleitenda hingað til lands, því kerfið býður upp á það, er einungis til að rústa innviðum okkar. Flóttamannastraumurinn mun aldrei hætta því þessi öfl munu halda áfram að eyðileggja heimkynni fólks til að komast yfir auðlindir og rústa efnahag landa úti í heimi, þar til við stoppum það. Við í lýðræðisflokknum viljum loka landamærunum tímabundið á meðan við erum að greiða úr þessari ringulreið. Einungis verður hægt að sækja um vegabréfsáritun til Íslands áður en fólk kemur til landsins, eins og gert er nú þegar í mörgum löndum. Áfram verður tekið á móti kvótaflóttamönnum eins og tilefni gefur til. En meiri fókus verður á unga fólkið okkar í landinu, geðheilsu þess og velferð, sem og auðvitað að lækka vexti til að auðvelda fólki að fjárfesta í eigin húsnæði. Höfundur er í 2. sæti á lista Lýðræðisflokksins í Reykjavík norður. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Alþingiskosningar 2024 Lýðræðisflokkurinn Mest lesið Ég ætlaði mér aldrei að verða leikskólakennari Ásta Möller Sívertsen Skoðun Öryggi í skipulagi – nauðsynleg uppfærsla Böðvar Tómasson Skoðun Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson Skoðun Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. Skoðun Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun Ofbeldislýður í sauðagæru Huginn Þór Grétarsson Skoðun Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir Skoðun Hættum að tala um sameiningu! Liv Aase Skarstad Skoðun Við erum að sýna börnunum okkar virðingarleysi – og þau finna það Ingibjörg Einarsdóttir Skoðun Ég er ekki torfkofamatur Rakel Hinriksdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Ég ætlaði mér aldrei að verða leikskólakennari Ásta Möller Sívertsen skrifar Skoðun Öryggi í skipulagi – nauðsynleg uppfærsla Böðvar Tómasson skrifar Skoðun Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. skrifar Skoðun Látum fiskhjallana standa Hrafn Ægir Bergsson skrifar Skoðun Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir skrifar Skoðun Hættum að tala um sameiningu! Liv Aase Skarstad skrifar Skoðun Borgarlínublekkingar Sjálfstæðisflokksins í Kópavogi Einar Jóhannes Guðnason skrifar Skoðun Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson skrifar Skoðun Aukum nærþjónustu í Urriðaholti Vilmar Pétursson skrifar Skoðun Ég er ekki torfkofamatur Rakel Hinriksdóttir skrifar Skoðun Aðför að einkabílnum hættir? Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Heimur án höggdeyfis Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Börnin í fyrsta sæti Regína Ásvaldsdóttir skrifar Skoðun Setjum lakk á litlaputta og segjum um leið ÉG LOFA Hallgrímur Helgason skrifar Skoðun Sumarið kemur alltaf á óvart í Kópavogi Hildur María Friðriksdóttir,Örn Arnarson skrifar Skoðun ESB umræðan: hver hagnast á því að gefa leikinn áður en hann byrjar? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Kópavogsmódelið er lausn sem virkar Karen Rúnarsdóttir skrifar Skoðun Ofbeldislýður í sauðagæru Huginn Þór Grétarsson skrifar Skoðun Aðlögun er hluti af aðildarferlinu Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Já í ágúst getur gefið gott tækifæri til að tryggja betur lífsgæði komandi kynslóða Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Takk fyrir lánið, Elliðaárdalur! Heiða Aðalsteinsdóttir skrifar Skoðun Lesblindir og tæki skólanna Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Foreldrahús – enn eitt fórnarlamb ríkisstjórnarinnar Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Sparnaður eða sóun? Kristinn Jón Ólafsson skrifar Skoðun Símenntun er nauðsyn – ekki lúxus Fríða Rós Valdimarsdóttir skrifar Skoðun Blár, rauður, gulur og C+ Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Við erum að sýna börnunum okkar virðingarleysi – og þau finna það Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Bjartsýni í boði Sigurður Vopni Vatnsdal skrifar Sjá meira
Það er eitthvað mikið að þegar við getum ekki sett pening í að hlúa að ungmennum þessa lands, hjálpa þeim að eignast húsnæði og koma undir sig fótunum svo þau sjá enga framtíð hér á Íslandi, en getum veitt hundruðum milljarða í að leigja hús undir hælileitendur. Þetta hefur ekkert með gestrisni að gera eða útlendingahatur. Og heldur ekkert að gera með nýbúana sem koma hingað til að vinna. Ég hef dvalið samtals eitt ár í þremur múslimalöndum og kynnst menningu þeirra vel. Það er margt sem ég dáist að eins og siðprýði, fjölskyldugildi, trúargildi og samheldni þeirra. Ég veit líka hversu mörgum flóttamönnum þau hafa þurft að taka á móti frá öðrum múslimalöndum og hversu mjög það hefur sligað innviðina. Eins og við vitum hafa Vesturlönd í áratugi eyðilagt heimkynni múslima og innviði með innrásum, svo þau hafa þurft að flýja til næstu nágrannalanda. Þegar Vesturlönd réðust svo á nágrannalandið einhverjum árum seinna flúðu þau aftur til baka og svo framvegis. Eftir margar ferðir fram og til baka ákváðu þau að öruggasti staðurinn hlyti að vera Vesturlönd og því flæða múslimar hingað. Ég hef líka dvalið í Suður-Ameríku og veit hvernig erlendu lánin eru að sliga þjóðirnar. Þessi erlendu lán eru arfur herforingjastjórnanna sem CIA kom til valda í löndunum þegar þjóðkjörnar stjórnir landanna vildu ekki vera leppir Bandaríkjanna. Löndin ná aldrei að greiða lánin upp, bæði út af vöxtum sem bætast við og einnig að nýir valdhafar eru neyddir til að taka meiri lán. Þegar Hugo Chavez forseti Venesúela þjóðnýtti auðlindir landsins sem erlendir aðilar höfðu hrifsað til sín, brugðust Bandaríkin við með að setja á þá viðskiptabann. Það hafði að sjálfsögðu verulega slæm áhrif á efnahag Venesúelabúa og því flykkjast þeir til okkar og annarra Vesturlanda. Afríkubúar streyma upp Evrópu og hingað til lands í leit að betra og öruggara lífi því búið er að ræna auðlindum þeirra, eins og við sáum hvernig Samherja tókst til. Þetta er með ráðum gert. Það eru myrk og gráðug öfl að verki sem ætla sér að ná yfirráðum yfir öllum heimsins auðlindum. Þess vegna eru lönd sprengd aftur á steinöld með þeirri afsökun að leiðtogi þeirra sé eitthvað slæmur eða efnahagur þeirra eyðilagður með viðskiptaþvingunum. Þannig er innviðum rústað, menntunarstig lækkað, almenningur þvingaður í leiguhúsnæði og þjóðmenning landanna eyðilögð svo hægt sé að koma hér á alheimsstjórn. Fyrir nokkrum áratugum voru Vesturlönd í sterkri stöðu. En til að alheimsstjórnin gæti tekið yfir þurfti að eyðileggja þennan styrk og innviði okkar. Ein leiðin sem var valin var að láta hér flæða flóttamenn yfir allt með gífurlegum tilkostnaði fyrir móttökuríkin, með kröfur um gestrisni og dyggðaflöggun að vopni. Nú erum við að sökkva í sama skuldafen og þriðjaheimslöndin. Á sama tíma er grafið undan almenningi með stórlega gölluðu bankakerfi svo fleiri og fleiri detta út af húsnæðismarkaði eða komast aldrei inn á hann. Þetta er engin samsæriskenning, heldur blákaldur veruleikinn. Við þurfum að fara að skoða hlutina í stærra samhengi. Það er kominn tími til að við stoppum þetta. Hættum að vera meðvirk með Nató og hernaðararmi Bandaríkjanna hverra einu hagsmunir eru að selja vopn og hefja stríð. Hættum að kaupa vopn og senda í stríð í Úkraínu sem er einungis til að rústa landinu svo bandarískir auðmenn geti eignast auðlindir þeirra. Hættum að eyðileggja heimkynni annarra landa og hættum að ákveða hvort leiðtogar séu slæmir eða góðir fyrir aðrar þjóðir. Þjóðirnar verða sjálfar að ráða því. Það er sjálfsagt að taka á móti kvótaflóttafólki, þar sem fjöldinn er ákveðinn og við reiðubúin að taka á móti þeim. En þessi endalausi straumur af þúsundum hælisleitenda hingað til lands, því kerfið býður upp á það, er einungis til að rústa innviðum okkar. Flóttamannastraumurinn mun aldrei hætta því þessi öfl munu halda áfram að eyðileggja heimkynni fólks til að komast yfir auðlindir og rústa efnahag landa úti í heimi, þar til við stoppum það. Við í lýðræðisflokknum viljum loka landamærunum tímabundið á meðan við erum að greiða úr þessari ringulreið. Einungis verður hægt að sækja um vegabréfsáritun til Íslands áður en fólk kemur til landsins, eins og gert er nú þegar í mörgum löndum. Áfram verður tekið á móti kvótaflóttamönnum eins og tilefni gefur til. En meiri fókus verður á unga fólkið okkar í landinu, geðheilsu þess og velferð, sem og auðvitað að lækka vexti til að auðvelda fólki að fjárfesta í eigin húsnæði. Höfundur er í 2. sæti á lista Lýðræðisflokksins í Reykjavík norður.
Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson Skoðun
Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. Skoðun
Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun
Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir Skoðun
Skoðun Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. skrifar
Skoðun Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir skrifar
Skoðun Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson skrifar
Skoðun Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar
Skoðun ESB umræðan: hver hagnast á því að gefa leikinn áður en hann byrjar? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Skoðun Já í ágúst getur gefið gott tækifæri til að tryggja betur lífsgæði komandi kynslóða Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Við erum að sýna börnunum okkar virðingarleysi – og þau finna það Ingibjörg Einarsdóttir skrifar
Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson Skoðun
Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. Skoðun
Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun
Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir Skoðun