Smásál vermir stól forseta lýðveldisins Ástþór Magnússon skrifar 9. mars 2022 10:30 Það fer um mig hrollur að fyrsta framlag ríkisstjórnarinnar til „friðar” í Úkraníu hafi verið að leggja til Íslenska flugvél undir vopnaflutninga. Með þeirri aðgerð tók Ísland beinan þátt í styrjöld sem var svo trompað í Silfri RÚV af forseta sem gengur nú erinda vopnaframleiðenda eins og ég sagði í aðdraganda forsetakosninga að hann myndi gera á örlagastundu ef kjörinn í embætti. Litli forsetinn lét gamminn geisa með einhliða stríðsáróðri. Við skyldum styðja karlmennsku og hafna því að setja okkur inní deilumálið. Þáttastjórnandinn spurði þá hvort við værum dottin í ákveðin stríðsham og benti á að málið væri ekki eins einfalt og litla sálin sem RÚV tróð í embætti forseta léti í veðri vaka. Þá snérist vindhaninn á Bessastöðum á púnktinum yfir í það sem hann taldi vinsælla, hjal um að hafa setið barnaþing. Hafa Íslendingar ekkert betra fram að færa en þetta óráðshjal? Það er nýtt fyrir mér að hægt sé að stilla til friðar með vopnum og einhliða áróðri. Aðeins smámenni kokgleypa stríðsáróður vopnaframleiðenda Þjóðhöfðingi og ráðherrar sem kokgleypa bandarískan stríðsáróður án þess að kynna sér allar hliðar málsins eru smámenni og eru varla starfi sínu vaxin. Nú er að gerast svipað og gerðist í aðdraganda styrjaldanna í Írak og Líbíu. Sorglegt að sjá þetta endurtaka sig með styrjöld í Úkraníu. Íslenskir ráðamenn hafa látið sem vind um eyru þjóta ítrekaðar viðvaranir m.a. frá Friði 2000 undanfarna áratugi. Tillögur til friðar eru hundsaðar bæði af Íslenskum ráðamönnum og fjölmiðlum. Það er nokkuð mikil einföldun að heimfæra öll þessi stríðsátök yfir á brjálaða einræðisherra. Menn ættu að kynna sér fyrirlestur bandaríska fræðimannsins John Mearsheimer við háskólann í Chicago sem útskýrir sögulegt samhengi Úkraníu deilunnar og nýja greiningu á málinu: https://youtu.be/JrMiSQAGOS4 og https://youtu.be/T6mw9U62ZJU Ísland flýgur um heimsbyggðina með drápstólin NATO er ekki friðarbandalag ef stjórnað af skammtíma hagsmunum hergagnaframleiðenda. Ef útrásarstefna NATO grefur undan heimsfriðnum hefur bandalagið snúist uppí andhverfu sína. NATO ríkin eru nú að stórauka, jafnvel tvöfalda framlög til hergagna og litla vopnlausa Ísland farið að fljúga um heimsbyggðina með drápstólin. Á sama tíma birtast fréttir að joðtöflur séu uppseldar í Íslenskum apótekum af ótta fólks við kjarnorkustyrjöld. Fulltrúar þjóðar sem búið hefur við frið nær óslitið í þúsund ár hljótið að sjá hvað þetta er orðin galin atburðarrás. Efnahagslegt stríð gegn Rússlandi mun ekki stuðla að friði. Allt stríð hvort með vopnum eða efnahagsþvingunum grefur undan heimsfriðnum. Það eru óraunhæf markmið að halda að 150 milljóna manna þjóðfélag búið kjarnorkuvopnum og með víðtæk tengsl inní Evrópu muni sætta sig við slíkt. Tími kalda stríðsins er lokið og ef reynt er að koma járntjaldinu á aftur mun slíkt fyrr eða síðar að snúast gegn okkur. Verið er að leika sér með eldspýtur og skapa gróðrarstíu fasisma sem getur snúist eins og innikróuð rotta og ráðist síðan á okkur með öllum sínum mætti. Friður 2000 sendi þér og öðrum Íslenskum ráðamönnum bréf í síðasta mánuði með raunhæfum tillögum að friðsamlegri lausn. Tillögur sem unnar voru með aðstoð fræðimanna sem hafa starfað að friðarmálum í áratugi. Staðan er auðvitað mun erfiðari nú eftir að stríð er hafið í Úkraníu. Til að von sé að ná árangri í friðarsamningum þarf að finna málamiðlun sem báðir deiluaðilar geta sætt sig við. Það er erfitt að sjá það gerast í dag nema með einhversskonar hlutleysisstefnu Úkraníu og mögulega sambandssríki hugsanlega með skírskotun til Sviss sem fyrirmynd. Tillaga að friðarsamningi gæti byggst á eftirfarandi púnktum: Úkraína gefi út yfirlýsingu um hlutleysi og ekki verði sótt um aðild að NATO. Rússland flytji herlið sitt án tafar á brott frá Úkraníu. Gerður verði friðarsamningur með skuldbindingum frá NATO og Rússlandi að hlutleysi Úkraínu verði virt. NATO skuldbindi sig að veita Úkraníu vernd brjóti Rússland samkomulagið. Friðargæslulið frá Sameinuðu Þjóðunum verði sent til Donbas á meðan unnið er að langvarandi friðarlausn á svæðinu. Kosningar undir alþjóðlegu eftirliti fari fram í Donetsk og Luhansk um hvort íbúar þar óski að vera sjálfstæð ríki eða hluti af Úkraníu. Allir aðilar virði niðurstöður slíkra kosninga. Úkraníu verði boðin aðild að Evrópska efnahagssvæðinu með EEA samningi sambærilegt við það sem EFTA löndin sömdu um. Þetta mun veita Úkraníu aðgang m.a. að markaðssvæði Evrópu og Shengen á meðan utanríkis- og varnarmál eru áfram sjálfstæð. Flóttamenn frá Úkraníu og Rússlandi Evrópuríkin hafa opnað fyrir flóttamenn frá Úkraníu. Friður 2000 leggur til að einnig verði opnað fyrir flóttamenn frá Rússlandi. Fjöldi ungra manna á herskyldualdri vilja ekki herja stríð gegn bræðrum sínum og systrum í Úkraníu. Við eigum að veita þeim tækifæri að yfirgefa Rússland og fá skjól í Evrópu á meðan stjórnvöld þar í landi eru að herja á nágranna sína. Við þurfum að sameinast um að gera greinarmun á valdhöfum sem komnir eru út af sporinu og almennum borgurum sem styðja ekki ofbeldi og vilja lifa friðsömu lífi. Við eigum að fordæma stríðsaðgerðir allra aðila sem nú stefna mannkyninu í útrýmingarhættu. Fremstur í flokki fer forseti Rússlands en ekki má gleyma aðild forseta Úkraníu og Íslands sem báðír berja stríðsbumbur hergagnaframleiða sem maka krókinn á hörmungunum. Forseta Íslands afhjúpaði hversu veruleikafirrtur hann er þegar hann lýsti því yfir á RÚV að Íslendingum stafi engin hætta af þessari styrjöld. Það má hverju mannsbarni á Íslandi vera ljóst að ef við gegnum hlutverki áróðurs og hergagnamiðstöðvar verðum við skotmark í styrjöldinni. Höfundur er stofnandi Friðar 2000. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Innrás Rússa í Úkraínu Forseti Íslands Guðni Th. Jóhannesson Ástþór Magnússon Mest lesið Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Sjá meira
Það fer um mig hrollur að fyrsta framlag ríkisstjórnarinnar til „friðar” í Úkraníu hafi verið að leggja til Íslenska flugvél undir vopnaflutninga. Með þeirri aðgerð tók Ísland beinan þátt í styrjöld sem var svo trompað í Silfri RÚV af forseta sem gengur nú erinda vopnaframleiðenda eins og ég sagði í aðdraganda forsetakosninga að hann myndi gera á örlagastundu ef kjörinn í embætti. Litli forsetinn lét gamminn geisa með einhliða stríðsáróðri. Við skyldum styðja karlmennsku og hafna því að setja okkur inní deilumálið. Þáttastjórnandinn spurði þá hvort við værum dottin í ákveðin stríðsham og benti á að málið væri ekki eins einfalt og litla sálin sem RÚV tróð í embætti forseta léti í veðri vaka. Þá snérist vindhaninn á Bessastöðum á púnktinum yfir í það sem hann taldi vinsælla, hjal um að hafa setið barnaþing. Hafa Íslendingar ekkert betra fram að færa en þetta óráðshjal? Það er nýtt fyrir mér að hægt sé að stilla til friðar með vopnum og einhliða áróðri. Aðeins smámenni kokgleypa stríðsáróður vopnaframleiðenda Þjóðhöfðingi og ráðherrar sem kokgleypa bandarískan stríðsáróður án þess að kynna sér allar hliðar málsins eru smámenni og eru varla starfi sínu vaxin. Nú er að gerast svipað og gerðist í aðdraganda styrjaldanna í Írak og Líbíu. Sorglegt að sjá þetta endurtaka sig með styrjöld í Úkraníu. Íslenskir ráðamenn hafa látið sem vind um eyru þjóta ítrekaðar viðvaranir m.a. frá Friði 2000 undanfarna áratugi. Tillögur til friðar eru hundsaðar bæði af Íslenskum ráðamönnum og fjölmiðlum. Það er nokkuð mikil einföldun að heimfæra öll þessi stríðsátök yfir á brjálaða einræðisherra. Menn ættu að kynna sér fyrirlestur bandaríska fræðimannsins John Mearsheimer við háskólann í Chicago sem útskýrir sögulegt samhengi Úkraníu deilunnar og nýja greiningu á málinu: https://youtu.be/JrMiSQAGOS4 og https://youtu.be/T6mw9U62ZJU Ísland flýgur um heimsbyggðina með drápstólin NATO er ekki friðarbandalag ef stjórnað af skammtíma hagsmunum hergagnaframleiðenda. Ef útrásarstefna NATO grefur undan heimsfriðnum hefur bandalagið snúist uppí andhverfu sína. NATO ríkin eru nú að stórauka, jafnvel tvöfalda framlög til hergagna og litla vopnlausa Ísland farið að fljúga um heimsbyggðina með drápstólin. Á sama tíma birtast fréttir að joðtöflur séu uppseldar í Íslenskum apótekum af ótta fólks við kjarnorkustyrjöld. Fulltrúar þjóðar sem búið hefur við frið nær óslitið í þúsund ár hljótið að sjá hvað þetta er orðin galin atburðarrás. Efnahagslegt stríð gegn Rússlandi mun ekki stuðla að friði. Allt stríð hvort með vopnum eða efnahagsþvingunum grefur undan heimsfriðnum. Það eru óraunhæf markmið að halda að 150 milljóna manna þjóðfélag búið kjarnorkuvopnum og með víðtæk tengsl inní Evrópu muni sætta sig við slíkt. Tími kalda stríðsins er lokið og ef reynt er að koma járntjaldinu á aftur mun slíkt fyrr eða síðar að snúast gegn okkur. Verið er að leika sér með eldspýtur og skapa gróðrarstíu fasisma sem getur snúist eins og innikróuð rotta og ráðist síðan á okkur með öllum sínum mætti. Friður 2000 sendi þér og öðrum Íslenskum ráðamönnum bréf í síðasta mánuði með raunhæfum tillögum að friðsamlegri lausn. Tillögur sem unnar voru með aðstoð fræðimanna sem hafa starfað að friðarmálum í áratugi. Staðan er auðvitað mun erfiðari nú eftir að stríð er hafið í Úkraníu. Til að von sé að ná árangri í friðarsamningum þarf að finna málamiðlun sem báðir deiluaðilar geta sætt sig við. Það er erfitt að sjá það gerast í dag nema með einhversskonar hlutleysisstefnu Úkraníu og mögulega sambandssríki hugsanlega með skírskotun til Sviss sem fyrirmynd. Tillaga að friðarsamningi gæti byggst á eftirfarandi púnktum: Úkraína gefi út yfirlýsingu um hlutleysi og ekki verði sótt um aðild að NATO. Rússland flytji herlið sitt án tafar á brott frá Úkraníu. Gerður verði friðarsamningur með skuldbindingum frá NATO og Rússlandi að hlutleysi Úkraínu verði virt. NATO skuldbindi sig að veita Úkraníu vernd brjóti Rússland samkomulagið. Friðargæslulið frá Sameinuðu Þjóðunum verði sent til Donbas á meðan unnið er að langvarandi friðarlausn á svæðinu. Kosningar undir alþjóðlegu eftirliti fari fram í Donetsk og Luhansk um hvort íbúar þar óski að vera sjálfstæð ríki eða hluti af Úkraníu. Allir aðilar virði niðurstöður slíkra kosninga. Úkraníu verði boðin aðild að Evrópska efnahagssvæðinu með EEA samningi sambærilegt við það sem EFTA löndin sömdu um. Þetta mun veita Úkraníu aðgang m.a. að markaðssvæði Evrópu og Shengen á meðan utanríkis- og varnarmál eru áfram sjálfstæð. Flóttamenn frá Úkraníu og Rússlandi Evrópuríkin hafa opnað fyrir flóttamenn frá Úkraníu. Friður 2000 leggur til að einnig verði opnað fyrir flóttamenn frá Rússlandi. Fjöldi ungra manna á herskyldualdri vilja ekki herja stríð gegn bræðrum sínum og systrum í Úkraníu. Við eigum að veita þeim tækifæri að yfirgefa Rússland og fá skjól í Evrópu á meðan stjórnvöld þar í landi eru að herja á nágranna sína. Við þurfum að sameinast um að gera greinarmun á valdhöfum sem komnir eru út af sporinu og almennum borgurum sem styðja ekki ofbeldi og vilja lifa friðsömu lífi. Við eigum að fordæma stríðsaðgerðir allra aðila sem nú stefna mannkyninu í útrýmingarhættu. Fremstur í flokki fer forseti Rússlands en ekki má gleyma aðild forseta Úkraníu og Íslands sem báðír berja stríðsbumbur hergagnaframleiða sem maka krókinn á hörmungunum. Forseta Íslands afhjúpaði hversu veruleikafirrtur hann er þegar hann lýsti því yfir á RÚV að Íslendingum stafi engin hætta af þessari styrjöld. Það má hverju mannsbarni á Íslandi vera ljóst að ef við gegnum hlutverki áróðurs og hergagnamiðstöðvar verðum við skotmark í styrjöldinni. Höfundur er stofnandi Friðar 2000.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar