Bóluefnablús Ólafur Ísleifsson skrifar 10. janúar 2021 10:01 Af hálfu stjórnvalda er sagt að um helmingur þjóðarinnar fái bólusetningu fyrir mitt ár sem kallar á að 150 þúsund manns verði bólusettir á tímabilinu apríl til júlí. Þetta markmið, von eða trú hefur til þessa ekki verið stutt upplýsingum um afhendingartíma bóluefnis. Kári sýnist vondaufur um árangur af viðræðum þeirra Þórólfs við lyfjafyrirtækið Pfizer og lét hafa eftir sér að ekki nema brot af þjóðinni yrði bólusett fyrir árslok. Vona verður að nýjustu fréttir frá Svíþjóð um hjarðónæmi í sumar fái staðist. Ísraelsmenn hlakka til páskanna Fram hefur komið á mbl.is að Ísraelar hófu bólusetningar 19. desember og hafa að meðaltali bólusett 150.000 einstaklinga á dag. Einstaklingar yfir 60 ára, heilbrigðisstarfsfólk og fólk með undirliggjandi sjúkdóma eru í forgangshópi. Ísraelar tryggðu sér bóluefni Pfizer og BioNTech snemma í faraldrinum. Benjamín Netanyahu forsætisráðherra sem beitti sér af alefli persónulega í viðræðum við forstjóra Pfizer hefur boðað að Ísrael verði laust úr gripum faraldurs í febrúar. Ísraelsmenn geta því hlakkað til páskanna og frjálslegri samskipta milli fólks en verið hefur. Gagnrýni úr þýskri átt Voru það mistök að binda Ísland við Evrópusambandið varðandi útvegun á bóluefni? Taka má undir með Kára að skynsamlegt hafi verið að Evrópuríkin tækju höndum saman. Hins vegar sætir framkvæmdin vaxandi gagnrýni. Vefmiðillinn mbl.is vitnar 4. janúar sl. í Stefan Kaiser, fréttastjóra í viðskiptafréttum þýska vefritsins Der Spiegel, sem segir í grein að í samningunum við bóluefnaframleiðendurna hafi ESB samið af sér og þau mistök eigi eftir að reynast dýrkeypt í mannslífum og peningum. Varpar höfundur því fram að vænlegustu bóluefnin hafi þótt of dýr. Kemur fram í frásögn mbl.is að verðlistinn lak út þegar Eva De Bleeker, ráðherra neytendamála í Belgíu, birti óvart verðlista á Twitter rétt fyrir jól. Þar kom fram að skammturinn frá Moderna væri dýrastur, kostaði 18 dollara (2.290 krónur), bóluefnið frá Biontech 12 evrur skammturinn (1.873 krónur) og AstraZeneca væri ódýrast með 1,78 evrur fyrir skammtinn (278 krónur). Er haft eftir Kaiser að verðið á bóluefninu frá AstraZeneca hafi ráðið því að ESB keypti strax í sumar 400 milljónir skammta á spottprís. Enn sé hins vegar ekki búið að leyfa ódýra bóluefnið og virkni þess sé talsvert minni en virkni dýrari efnanna frá Biontech og Moderna. Loks er haft eftir Kaiser að kostnaður við bólefnakaupin hefði verið hlægilegur miðað við það efnahagslega tjón, sem kórónukreppan veldur. Við þekkjum það hér á landi þar sem kostnaður ríkissjóðs nemur milljarði í dag í útgjöldum og töpuðum skatttekjum. Engin tæpitunga í Bretlandi Í breska vikuritinu The Spectator ritar dálkahöfundurinn og rithöfundurinn Matthew Lynn 9. janúar. Hann segir staðreyndirnar liggja fyrir. Á skrifandi stundu hafi Ísrael bólusett 1,2 milljónir manns eða 13% þjóðarinnar, Bandaríkin 4,6 milljónir og Bretland 1,3 milljón manns. En Þýskaland hafi aðeins náð að bólusetja 265 þúsund, Ítalía 128 þúsund og Frakkland einungis 516 manns. Meira að segja Rússland hafi náð að bólusetja 800 þúsund manns. Hvað gekk úrskeiðis, spyr höfundur. Fólk, stjórnmál og skrifræði. Höfundur segir forystufólk ekki hafa ráðið við vandann. Reynslan af von der Leyen forseta framkvæmdastjórnar ESB sem varnarmálaráðherra Þýskalands hafi ekki lofað góðu. Þá veki ekki traust heilbrigðiskommissar Evrópusambandsins sem á að baki skamman stjórnmálaferil í heimalandi sínu á Kýpur Útkoman var þessi: ESB kom seint til samkvæmisins, lagði fram of fáar pantanir á röngum tíma. Of lág fjárhæð var tekin frá til verkefnisins. Enda þótt Pfizer-bóluefnið sé dýrara en AstraZeneca felur það í sér góð kaup. Hraði skiptir öllu, peningarnir eru smáaurar í stóra samhenginu. Af þessu sýnist mega álykta að ESB sýnist vanbúið í stofnanalegu tilliti og fjárhagslegu til að takast á við heilbrigðismál af þeirri stærð sem veiran kallar á. Höfundur segir að það sem sé enn verra er að stjórnmálasjónarmið hafi ruðst inn í dæmið. Vitnar hann í Der Spiegelum að Frakkland hafi krafist þess að ESB mætti ekki kaupa meira af hinu þýska BioNTech (samstarfsfyrirtæki Pfizer) en af franska fyrirtækinu Sanofi. En Sanofi-bóluefnið rak upp á sker sem gerði það haldlaust. Knýjandi spurningar Eftir að Þórólfur Guðnason sóttvarnarlæknir greindi frá því á þríeykisfundi 17. desember að slík óvissa væri um afhendingu bóluefnis að endurskoða yrði forgangsröðun við bólusetningar kallaði Miðflokkurinn samdægurs eftir því að heilbrigðisráðherra gæfi Alþingi skýrslu um stöðu mála. Af því varð daginn eftir enda kom tilkynning sóttvarnalæknis eins reiðarslag miðað við það sem áður hafði verið gefið til kynna. Í ljósi áframhaldandi óvissu bað Miðflokkurinn skömmu fyrir jól um umræðu á Alþingi milli jóla og nýárs en við því var ekki orðið. Þá hefur af hálfu Miðflokksins á nýju ári verið óskað eftir því að lagðir verði fram samningar þeir sem íslensk stjórnvöld hafa gert við lyfjafyrirtæki um kaup á bóluefni. Aðgerðir Miðflokksins beinast að því að eyða upplýsingaóreiðunni um bólusetningar sem gætt hefur undanfarnar vikur. Málið snýst um mannslíf og mikla fjárhagslega hagsmuni. Spurningar eru knýjandi. Ég endurtek spurningar mínar úr fyrri pistli hér á Vísi: Var heppilegast að semja um kaup á bóluefni á skrifstofum ráðuneyta? Hefur verið látið reyna á allar leiðir sem einkaaðilar geta boðið upp á? Hvaða kostir voru kannaðir til þrautar? Voru einhverjar leiðir fyrir fram útilokaðar? Verður bið okkar eftir bóluefni lengri en þyrfti? Höfundur er þingmaður Miðflokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Faraldur kórónuveiru (COVID-19) Bólusetningar Heilbrigðismál Ólafur Ísleifsson Skoðun: Kosningar 2021 Mest lesið Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Skoðun Að semja gegn sjálfum sér Gísli Hjálmtýsson skrifar Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson skrifar Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ég ætla að treysta komandi kynslóðum Margrét Sveinsdóttir skrifar Skoðun Hvernig er að eiga sæti við borðið Ásta Guðrún Helgadóttir skrifar Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar Sjá meira
Af hálfu stjórnvalda er sagt að um helmingur þjóðarinnar fái bólusetningu fyrir mitt ár sem kallar á að 150 þúsund manns verði bólusettir á tímabilinu apríl til júlí. Þetta markmið, von eða trú hefur til þessa ekki verið stutt upplýsingum um afhendingartíma bóluefnis. Kári sýnist vondaufur um árangur af viðræðum þeirra Þórólfs við lyfjafyrirtækið Pfizer og lét hafa eftir sér að ekki nema brot af þjóðinni yrði bólusett fyrir árslok. Vona verður að nýjustu fréttir frá Svíþjóð um hjarðónæmi í sumar fái staðist. Ísraelsmenn hlakka til páskanna Fram hefur komið á mbl.is að Ísraelar hófu bólusetningar 19. desember og hafa að meðaltali bólusett 150.000 einstaklinga á dag. Einstaklingar yfir 60 ára, heilbrigðisstarfsfólk og fólk með undirliggjandi sjúkdóma eru í forgangshópi. Ísraelar tryggðu sér bóluefni Pfizer og BioNTech snemma í faraldrinum. Benjamín Netanyahu forsætisráðherra sem beitti sér af alefli persónulega í viðræðum við forstjóra Pfizer hefur boðað að Ísrael verði laust úr gripum faraldurs í febrúar. Ísraelsmenn geta því hlakkað til páskanna og frjálslegri samskipta milli fólks en verið hefur. Gagnrýni úr þýskri átt Voru það mistök að binda Ísland við Evrópusambandið varðandi útvegun á bóluefni? Taka má undir með Kára að skynsamlegt hafi verið að Evrópuríkin tækju höndum saman. Hins vegar sætir framkvæmdin vaxandi gagnrýni. Vefmiðillinn mbl.is vitnar 4. janúar sl. í Stefan Kaiser, fréttastjóra í viðskiptafréttum þýska vefritsins Der Spiegel, sem segir í grein að í samningunum við bóluefnaframleiðendurna hafi ESB samið af sér og þau mistök eigi eftir að reynast dýrkeypt í mannslífum og peningum. Varpar höfundur því fram að vænlegustu bóluefnin hafi þótt of dýr. Kemur fram í frásögn mbl.is að verðlistinn lak út þegar Eva De Bleeker, ráðherra neytendamála í Belgíu, birti óvart verðlista á Twitter rétt fyrir jól. Þar kom fram að skammturinn frá Moderna væri dýrastur, kostaði 18 dollara (2.290 krónur), bóluefnið frá Biontech 12 evrur skammturinn (1.873 krónur) og AstraZeneca væri ódýrast með 1,78 evrur fyrir skammtinn (278 krónur). Er haft eftir Kaiser að verðið á bóluefninu frá AstraZeneca hafi ráðið því að ESB keypti strax í sumar 400 milljónir skammta á spottprís. Enn sé hins vegar ekki búið að leyfa ódýra bóluefnið og virkni þess sé talsvert minni en virkni dýrari efnanna frá Biontech og Moderna. Loks er haft eftir Kaiser að kostnaður við bólefnakaupin hefði verið hlægilegur miðað við það efnahagslega tjón, sem kórónukreppan veldur. Við þekkjum það hér á landi þar sem kostnaður ríkissjóðs nemur milljarði í dag í útgjöldum og töpuðum skatttekjum. Engin tæpitunga í Bretlandi Í breska vikuritinu The Spectator ritar dálkahöfundurinn og rithöfundurinn Matthew Lynn 9. janúar. Hann segir staðreyndirnar liggja fyrir. Á skrifandi stundu hafi Ísrael bólusett 1,2 milljónir manns eða 13% þjóðarinnar, Bandaríkin 4,6 milljónir og Bretland 1,3 milljón manns. En Þýskaland hafi aðeins náð að bólusetja 265 þúsund, Ítalía 128 þúsund og Frakkland einungis 516 manns. Meira að segja Rússland hafi náð að bólusetja 800 þúsund manns. Hvað gekk úrskeiðis, spyr höfundur. Fólk, stjórnmál og skrifræði. Höfundur segir forystufólk ekki hafa ráðið við vandann. Reynslan af von der Leyen forseta framkvæmdastjórnar ESB sem varnarmálaráðherra Þýskalands hafi ekki lofað góðu. Þá veki ekki traust heilbrigðiskommissar Evrópusambandsins sem á að baki skamman stjórnmálaferil í heimalandi sínu á Kýpur Útkoman var þessi: ESB kom seint til samkvæmisins, lagði fram of fáar pantanir á röngum tíma. Of lág fjárhæð var tekin frá til verkefnisins. Enda þótt Pfizer-bóluefnið sé dýrara en AstraZeneca felur það í sér góð kaup. Hraði skiptir öllu, peningarnir eru smáaurar í stóra samhenginu. Af þessu sýnist mega álykta að ESB sýnist vanbúið í stofnanalegu tilliti og fjárhagslegu til að takast á við heilbrigðismál af þeirri stærð sem veiran kallar á. Höfundur segir að það sem sé enn verra er að stjórnmálasjónarmið hafi ruðst inn í dæmið. Vitnar hann í Der Spiegelum að Frakkland hafi krafist þess að ESB mætti ekki kaupa meira af hinu þýska BioNTech (samstarfsfyrirtæki Pfizer) en af franska fyrirtækinu Sanofi. En Sanofi-bóluefnið rak upp á sker sem gerði það haldlaust. Knýjandi spurningar Eftir að Þórólfur Guðnason sóttvarnarlæknir greindi frá því á þríeykisfundi 17. desember að slík óvissa væri um afhendingu bóluefnis að endurskoða yrði forgangsröðun við bólusetningar kallaði Miðflokkurinn samdægurs eftir því að heilbrigðisráðherra gæfi Alþingi skýrslu um stöðu mála. Af því varð daginn eftir enda kom tilkynning sóttvarnalæknis eins reiðarslag miðað við það sem áður hafði verið gefið til kynna. Í ljósi áframhaldandi óvissu bað Miðflokkurinn skömmu fyrir jól um umræðu á Alþingi milli jóla og nýárs en við því var ekki orðið. Þá hefur af hálfu Miðflokksins á nýju ári verið óskað eftir því að lagðir verði fram samningar þeir sem íslensk stjórnvöld hafa gert við lyfjafyrirtæki um kaup á bóluefni. Aðgerðir Miðflokksins beinast að því að eyða upplýsingaóreiðunni um bólusetningar sem gætt hefur undanfarnar vikur. Málið snýst um mannslíf og mikla fjárhagslega hagsmuni. Spurningar eru knýjandi. Ég endurtek spurningar mínar úr fyrri pistli hér á Vísi: Var heppilegast að semja um kaup á bóluefni á skrifstofum ráðuneyta? Hefur verið látið reyna á allar leiðir sem einkaaðilar geta boðið upp á? Hvaða kostir voru kannaðir til þrautar? Voru einhverjar leiðir fyrir fram útilokaðar? Verður bið okkar eftir bóluefni lengri en þyrfti? Höfundur er þingmaður Miðflokksins.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar
Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar
Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar