22 dagar í HM: Þegar Platini hélt að liðsfélagi sinn væri dáinn

Einn besti leikur í sögu HM fór fram á HM árið 1982 en hans er samt einna helst minnst fyrir ljótasta brot í sögu keppninnar.

Þetta var viðureign Vestur-Þýskalands og Frakklands í undanúrslitum á HM á Spáni. Algjörlega stórkostlegur leikur tveggja frábærra liða. Hrottaskapur þýska markvarðarins, Harald Schumacher, stal þó senunni.

Franski varamaðurinn Patrick Battiston slapp þá inn fyrir vörn þýska liðsins. Hann var langt á undan Schumacher í boltann og þýski markvörðurinn brá þá á það ráð hoppa inn í Frakkann af krafti.

Hann snéri upp á sig og fór með mjöðmina af fullu afli í andlitið á Battiston sem lá eftir steinrotaður. Hann var alvarlega meiddur. Það sáu allir enda höggið sem hann fékk rosalegt.

Mænan skaddaðist, rifbein brotnuðu og hann missti þess utan tvær tennur. Battiston þurfti súrefni er hann fór af velli. Hann hefur aldrei jafnað sig fullkomlega eftir þetta brot.

Sjálfur man Battiston ekkert eftir atvikinu enda rotaðist hann eins og áður segir. Michel Platini, þáverandi fyrirliði Frakklands, hélt að Battiston væri látinn því hann lá fölur á vellinum og ekki  með neinn púls. Staðan á Battiston var alvarleg.

Það sem er þó ótrúlegast af öllu er að hollenski dómarinn Charles Corver sá ekki einu sinni ástæðu til þess að dæma á brotið. Það var ekki dæmd aukaspyrna á grófasta brot í sögu HM!

Hegðun Schumacher gerði alla í Frakklandi sturlaða. Á meðan það var stumrað yfir stórslösuðum Battiston stóð Schumacher tilbúinn til þess að sparka frá marki sínu. Honum virtist standa á sama um að hafa stórslasað andstæðing sinn.

Eftir leikinn var honum tjáð að Battiston hefði meðal annars misst tennur. Þá sagði Schumacher: „Ef það er allt og sumt þá skal ég borga tannlæknakostnaðinn.“ Við það varð fjandinn laus.

Svo mikil voru lætin að Mitterrand Frakklandsforseti og Helmut Schmidt, kanslari Þýskalands, urðu að gefa frá sér sameiginlega yfirlýsingu til þess að róa spennuna á milli þjóðanna. Síðar komu leikmenn liðanna saman á blaðamannafund og báðu fólk um að sýna stillingu.

Því miður muna allir eftir þessu viðbjóðslega broti en færri muna eftir því hvað leikurinn sjálfur var stórkostlegur. Einfaldlega einn sá besti í sögu HM.

Pierre Littbarski kom Þjóðverjum yfir á 17. mínútu en Platini jafnaði úr vítaspyrnu níu mínútum síðar. Ekki var meira skorað í venjulegum leiktíma og því varð að framlengja.

Framlengingin var lyginni líkust. Frakkar hófu hana af ótrúlegum krafti. Marius Tresor og Alain Giresse komu Frökkum í 3-1 með mörkum á fyrstu átta mínútum framlengingarinnar.

Búið spil? Það héldu Þjóðverjar ekki og sendu goðsögnina Karl-Heinz Rummenigge á vettvang og hann breytti gangi leiksins. Minnkaði muninn á 102. mínútu og Þjóðverjar jöfnuðu sex mínútum síðar með marki frá Klaus Fischer.

Það varð því að grípa til vítaspyrnukeppni sem var líka dramatísk. Það þurfti nefnilega að grípa til bráðabana í vítaspyrnukeppninni.

Þar varð Schumacher hetja Þjóðverja er hann varði fyrstu spyrnu Frakka í bráðabananum frá Maxime Bossis. Það var nú ekki til að kæta Frakka að Schumacher skildi enda sem hetja leiksins.

Úrslitaleikur mótsins fór fram aðeins þremur dögum síðar en þar sáu Þjóðverjar ekki til sólar gegn Ítölum og töpuðu 3-1. Þeir sögðust einfaldlega hafa verið bensínlausir eftir þetta ótrúlega stríð gegn Frökkum.