Vaknið garðbæingar! Björt og heiðarleg framtíð Auður Hallgrímsdóttir skrifar 28. maí 2014 14:56 Reynsla og þekking ásamt framtíðarsýn, skapandi hugsun, jákvæðri nálgun, heiðarleika, virðingu og kærleika gagnvart manneskjum og mannlífi er nauðsynlegt veganesti í góð stjórnmál. Ég slæst í för með Bjartri framtíð og legg með mér mikla reynslu af stjórnmálum í Garðabæ. Ég hef búið í hreppnum og bæjarfélaginu í hálfa öld, en foreldrar mínir voru frumbyggjar í bænum. Þannig hef ég þroskast með bænum mínum, séð hann fæðast, verða að unglingi og loks reyna að ná fullorðinsárum. Það hefur oft reynst erfitt við einhæfar og oft á tíðum staðnaðar aðstæður í höndum sama fólks. Á þessari þroskaför með bænum mínum hef ég lært að opin stjórnsýsla, samvinna og lýðræðisleg vinnubrögð eru lykill að mannsæmandi velferðarsamfélagi sem vill kenna sig við mennsku og menningu.UmhyggjaVið byggjum skoðanir okkar á eigin lífsreynslu- aðstæðum sem við ýmist kjósum eða örlögin úthluta okkur. Þannig hef ég eins og aðrir upplifað hvernig aldraðir garðbæingar hafa þurft að hrekjast úr bæjarfélaginu og finna skjól annarsstaðar þegar þörfin fyrir dagvistun, hjúkrun og þjónustu verður brýn. Móðir mín lést árið 2011 eftir erfiða glímu við Alzheimersjúkdóminn. Þegar hún veiktist þráði hún að eiga skjól á hjúkrunarheimili með dagvist sem bæjarfélagið hugðist reisa. Það varð aldrei og þessi aldraði garðbæingur endaði sitt æviskeið í nágrannasveitarfélagi. Margir eldri garðbæingar hafa sömu sögu að segja, enda hafa yfirvöld í bæjarfélaginu ekki sett í forgang aðbúnað við aldraða. Hið sama gildir um fatlaða íbúa Garðabæjar. Fatlaðir fá greiddan flutningsstyrk fyrir að flytja burt koma sér úr bænum, frekar en að þiggja aðstoð til að búa áfram í Garðabæ. TIl samanburðar má nefna að Garðabær á 20 íbúðir fyrir fatlaða einstaklinga, Reykjavík á 2200 sambærilegar íbúðir og Hafnarfjörður 400 íbúðir. Umhyggja verður að vera leiðarljós í uppbyggingu samfélags. Ég er hjúkrunarfræðingur og starfaði um árabil sem slíkur. Þannig hef ég bæði skilning og þekkingu á þeim vanda sem fyrir liggur og þeim lausnum sem eru í sjónmáli.ReksturEftir farsælan feril í hjúkrun steig ég inn í vaxandi fyrirtæki maka míns í járnsmíði. Þar hef ég séð um rekstur og bókhald. Allt frá stofnun fyrirtækisins árið 1987 hefur það stækkað og dafnað í skuldlausum rekstri, án afskrifta. Þannig hef ég orðið áratuga reynslu af farsælum fyrirtækjarekstri og hefur sú reynsla nýst afar vel við afskipti mín af stjórnmálum og rekstri Garðabæjar. Sá sem rekur fyrirtæki veit að það er þrotlaus vinna við verðmætasköpun. Það þarf að greiða góðu starfsfólki góð laun og það þarf að byggja upp innviði fyrirtækisins og endurnýja vélar. Þetta er sama vinna og sami tilgangur og ríkir í rekstri á bæjarfélagi. Það liggur vinna að baki verðmætasköpun, það þekki ég af mínum fyrirtækjarekstri. Þannig þarf að umgangast útsvar bæjarbúa af mikilli virðingu og ábyrgð svo virðisaukning þeirra fjármuna sé sem mest og best.MannræktÁhugamálin skilgreina manneskjurnar og margir flytja í Garðabæ gagngert vegna þess hve stutt er í útivistarsvæðin. Ég þekki bæjarlandið og hef nýtt það til útivistar um áratuga skeið. Daglega förum við hjónin um bæjarlandið með hundinn á göngu eða saman á hjólum. Þannig veit ég vel hve hjólastígum er ábótavant í bæjarfélaginu. Þar þarf að verða bragarbót á. Margir njóta þess að hjóla og fleiri og fleiri leggja bílnum og nýta hjólið sem samgöngutæki. Það er mannrækt í sjálfu sér. Garðabær á að vera fjölbreytt byggð fólks með mismunandi þarfir og lífsstíl. Framtíðin boðar breyttan lífstíl og samgöngur. Við verðum að bregðast við og taka þátt í þeirri þróun því það er björt framtíð.BreytingarÉg er garðbæingur í húð og hár, stofnaði hér heimili ásamt eiginmanni mínum til hartnær 40 ára. Hér höfum við alið upp börnin okkar þrjú. Þau hafa gengið menntaveginn og skilað sér heim í bæjarfélag með börnin sín. Ég hef sinnt stjórnarsetu í samtökum og sjóðum ásamt störfum í nefndum og ráðum á vegum Garðabæjar um árabil. Reynslan kennir og af henni hef ég lært að velja mér heiðarlegt fólk að vinna með, fólk með stóra og bjarta sýn fyrir fjöldann en ekki þrönga sýn fyrir fáa útvalda. Þannig hef ég líka lært að óttast ekki breytingar. Það er hollt og gott að vakna til nýs dags og nýrra ævintýra. Kæri bæjarbúi, ég býð mig fram í þriðja sæti á lista Bjartrar Framtíðar í Garðabæ. Sem garðbæingur í hálfa öld, stjórnandi fyrirtækis, hjúkrunarfræðingur, móðir og amma hef ég visku og vilja til verksins. Ég bið um ykkar traust því saman óttumst við ekki breytingar en byggjum bjarta framtíð. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Forsetakosningar 2016 Skoðun Kosningar 2014 Höfuðborgarsvæðið Mest lesið Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Sjá meira
Reynsla og þekking ásamt framtíðarsýn, skapandi hugsun, jákvæðri nálgun, heiðarleika, virðingu og kærleika gagnvart manneskjum og mannlífi er nauðsynlegt veganesti í góð stjórnmál. Ég slæst í för með Bjartri framtíð og legg með mér mikla reynslu af stjórnmálum í Garðabæ. Ég hef búið í hreppnum og bæjarfélaginu í hálfa öld, en foreldrar mínir voru frumbyggjar í bænum. Þannig hef ég þroskast með bænum mínum, séð hann fæðast, verða að unglingi og loks reyna að ná fullorðinsárum. Það hefur oft reynst erfitt við einhæfar og oft á tíðum staðnaðar aðstæður í höndum sama fólks. Á þessari þroskaför með bænum mínum hef ég lært að opin stjórnsýsla, samvinna og lýðræðisleg vinnubrögð eru lykill að mannsæmandi velferðarsamfélagi sem vill kenna sig við mennsku og menningu.UmhyggjaVið byggjum skoðanir okkar á eigin lífsreynslu- aðstæðum sem við ýmist kjósum eða örlögin úthluta okkur. Þannig hef ég eins og aðrir upplifað hvernig aldraðir garðbæingar hafa þurft að hrekjast úr bæjarfélaginu og finna skjól annarsstaðar þegar þörfin fyrir dagvistun, hjúkrun og þjónustu verður brýn. Móðir mín lést árið 2011 eftir erfiða glímu við Alzheimersjúkdóminn. Þegar hún veiktist þráði hún að eiga skjól á hjúkrunarheimili með dagvist sem bæjarfélagið hugðist reisa. Það varð aldrei og þessi aldraði garðbæingur endaði sitt æviskeið í nágrannasveitarfélagi. Margir eldri garðbæingar hafa sömu sögu að segja, enda hafa yfirvöld í bæjarfélaginu ekki sett í forgang aðbúnað við aldraða. Hið sama gildir um fatlaða íbúa Garðabæjar. Fatlaðir fá greiddan flutningsstyrk fyrir að flytja burt koma sér úr bænum, frekar en að þiggja aðstoð til að búa áfram í Garðabæ. TIl samanburðar má nefna að Garðabær á 20 íbúðir fyrir fatlaða einstaklinga, Reykjavík á 2200 sambærilegar íbúðir og Hafnarfjörður 400 íbúðir. Umhyggja verður að vera leiðarljós í uppbyggingu samfélags. Ég er hjúkrunarfræðingur og starfaði um árabil sem slíkur. Þannig hef ég bæði skilning og þekkingu á þeim vanda sem fyrir liggur og þeim lausnum sem eru í sjónmáli.ReksturEftir farsælan feril í hjúkrun steig ég inn í vaxandi fyrirtæki maka míns í járnsmíði. Þar hef ég séð um rekstur og bókhald. Allt frá stofnun fyrirtækisins árið 1987 hefur það stækkað og dafnað í skuldlausum rekstri, án afskrifta. Þannig hef ég orðið áratuga reynslu af farsælum fyrirtækjarekstri og hefur sú reynsla nýst afar vel við afskipti mín af stjórnmálum og rekstri Garðabæjar. Sá sem rekur fyrirtæki veit að það er þrotlaus vinna við verðmætasköpun. Það þarf að greiða góðu starfsfólki góð laun og það þarf að byggja upp innviði fyrirtækisins og endurnýja vélar. Þetta er sama vinna og sami tilgangur og ríkir í rekstri á bæjarfélagi. Það liggur vinna að baki verðmætasköpun, það þekki ég af mínum fyrirtækjarekstri. Þannig þarf að umgangast útsvar bæjarbúa af mikilli virðingu og ábyrgð svo virðisaukning þeirra fjármuna sé sem mest og best.MannræktÁhugamálin skilgreina manneskjurnar og margir flytja í Garðabæ gagngert vegna þess hve stutt er í útivistarsvæðin. Ég þekki bæjarlandið og hef nýtt það til útivistar um áratuga skeið. Daglega förum við hjónin um bæjarlandið með hundinn á göngu eða saman á hjólum. Þannig veit ég vel hve hjólastígum er ábótavant í bæjarfélaginu. Þar þarf að verða bragarbót á. Margir njóta þess að hjóla og fleiri og fleiri leggja bílnum og nýta hjólið sem samgöngutæki. Það er mannrækt í sjálfu sér. Garðabær á að vera fjölbreytt byggð fólks með mismunandi þarfir og lífsstíl. Framtíðin boðar breyttan lífstíl og samgöngur. Við verðum að bregðast við og taka þátt í þeirri þróun því það er björt framtíð.BreytingarÉg er garðbæingur í húð og hár, stofnaði hér heimili ásamt eiginmanni mínum til hartnær 40 ára. Hér höfum við alið upp börnin okkar þrjú. Þau hafa gengið menntaveginn og skilað sér heim í bæjarfélag með börnin sín. Ég hef sinnt stjórnarsetu í samtökum og sjóðum ásamt störfum í nefndum og ráðum á vegum Garðabæjar um árabil. Reynslan kennir og af henni hef ég lært að velja mér heiðarlegt fólk að vinna með, fólk með stóra og bjarta sýn fyrir fjöldann en ekki þrönga sýn fyrir fáa útvalda. Þannig hef ég líka lært að óttast ekki breytingar. Það er hollt og gott að vakna til nýs dags og nýrra ævintýra. Kæri bæjarbúi, ég býð mig fram í þriðja sæti á lista Bjartrar Framtíðar í Garðabæ. Sem garðbæingur í hálfa öld, stjórnandi fyrirtækis, hjúkrunarfræðingur, móðir og amma hef ég visku og vilja til verksins. Ég bið um ykkar traust því saman óttumst við ekki breytingar en byggjum bjarta framtíð.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar