Góð jólasveinabörn

Þeim Hringi Einarssyni og Rebekku Guðmundsdóttur leiddist ekki á Árbæjarsafninu.

Þar fundu þau aska, sem þeim fannst tilvalið að láta jóladótið í, og kamba en þau reyndu að kemba jólasveina úr tuskum sem þau höfðu meðferðis.

Hins vegar voru engir alvörujólasveinar á Árbæjarsafninu, enda ef til vill ekki nema von þar sem kaldur nóvember ríkti ennþá.

Jólasveinarnir voru áreiðanlega enn í hellum sínum að prjóna lopapeysur og buxur til þess að verða ekki kalt, loksins þegar þeir koma til byggða.

En börn hafa ekki alltaf hlakkað til komu jólasveinanna. Fyrir um það bil 200 árum voru börn logandi hrædd um að jólasveinarnir tækju þau af foreldrum sínum en fyrir um 100 árum urðu jólasveinar vingjarnlegri í augum fólks. Það voru einkum danskir kaupmenn sem breyttu ímyndinni af jólasveinunum en í jólablaði Æskunnar árið 1901 er það nefnt að jólasveinar séu aðeins hrekkjóttir við óþæg börn en góðum börnum færi þeir gjafir.

Í dag þekkjum við bara góðu jólasveinana. Í gegnum tíðina hafa þeir borið ýmis skemmtileg nöfn eins og Flórsleikir, Steingrímur, Litlipungur, Þvengjasleikir og Svartiljótur en alls hafa áttatíu nöfn komið í leitirnar. Heimild: Saga daganna eftir Árna Björnsson.

Varstu búin/n að skoða Dugnaðardagatalið?