Prófkjör og raunveruleikaþættir 6. nóvember 2005 19:34 Prófkjör eru um margt eins og raunveruleikasjónvarp, eru afþreying en lítið kemur fram. Keppendur opna kosningaskrifstofur og bjóða upp á kaffi og splæsa í auglýsingar. Nokkrir skelltu sér á flettiskilti og voru við hlið annarra í sama bransa, það er Bacherlorsins og Kapteins Ofurbrókar í Ástarfleyinu. Gísli Marteinn er reyndur í raunveruleikasjónvarpi og naut velvildar 101 þotuliðsins og það kepptist við að láta birta myndir af sér með Gísla. En það sem virtist draga hann niður var að þeir sem telja sig vera handhafar allra hlutabréfa Sjálfstæðisflokksins og vinir Davíðs studdu hann. Raunveruleikafarsinn snérist upp í að fólk kepptist við að sýna að Davíð réði ekki lengur. Þetta sá reynsluboltinn Villi og stillti sér upp á mynd í hópi fólks sem enginn þekkti. Það var fyrirtækið "tvö lítil bjé" og lögmaður þess sem sá til þess að við dóum ekki úr leiðindum. Litlu tvö bjéin settu upp ókeypis raunveruleikasjónvarp með hjálp Kristjáns í Kastljósinu. Þar fór fram kennsla í hvernig ætti að koma fram við launamenn sem væru með eitthvað múður, eins og t.d. að fara fram á að fá laun greidd og launaseðla. Kristjáni virtist ekki skipta neinu máli hvernig komið væri fram við launamenn, hann var sammála lögmanninum um að það gengi ekki að opinberir embættismenn og starfsmenn í verkalýðshreyfingunni væru að þvinga fyrirtæki til þess að fara eftir landslögum. Þeim félögum tókst það sem verkalýðshreyfingunni hefur ekki tekist, þrátt fyrir að hún hafi barist um hæl og hnakka í þrjú ár með allan sinn mannskap. Litlu bjéin gengu svo fram af fólki að jafnvel Félagsmálaráðherra sá sína sæng útbreidda og sagði að það væri ekki í lagi að fara svona með fólk. Hann hefur hingað til gefið verkalýðshreyfingunni og launamönnum langt nef. Bacherlorinn og Kapteinn Ofurbrók á Ástarfleyinu fara leiðir sem frambjóðendahersingin fer sem betur ekki. Þeir félagar eiga það sammerkt að fá fólk til þess að niðurlægja sig í hóreríi í beinni útsendingu. "Oh er ekki lundur einhverstaðar hér hjá sem við getum látið okkur hverfa í", muldraði ein upp í eyra Bacherlorsins. Maður beið eftir að hún tæki upp pakka með smokkum og örvunargel. Af hverju mótmæla konur ekki svona opinberri og markvissri niðurlægingu. Það vantaði uppákomur í frambjóðendaraunveruleikinn, svona til mótvægis við uppáferðir í hinum þáttunum. Það mætti setja alla frambjóðendur á Prófkjörsdallinn með Kapteini Ofurbrók og leyfa sjónvarpsáhorfendum að fylgjast með, með því spöruðust miklir peningar. Í beinni útsendingu myndu þeir blómstra mest sem væru með bestu trixin í að niðurlægja hina og sköpuðu mestu taugaveiklunina, vona dáldil JR í Dallas stemming. Mogginn ræddi um að tryggja verði jafnan aðgang fólks í prófkjörum, það er rakin leið að láta Sjónvarp allra landsmanna framleiða frambjóðendaraunveruleikaþætti. Svo væri það val áhorfenda hvort þeir hefðu hug á að kjósa frambjóðendur burt, tvo í hverjum þætti. Svo væri hægt framleiða fleiri þætti til þess að dreifa kostnaði og niðurlægja þar lúserana enn frekar, eins og er gert í Idolinu. Búa til marga þætti þar sem ítrekað væru sýnd mestu mistökin og tárin streyma. Með bestu kveðjum Guðmundur Gunnarsson Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Silfur Egils Silfur-Bréf Skoðanir Mest lesið Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Þegar hagsmunir á hundruðum milljarða mæta lýðræðinu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Europe’s Second Soul Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Sjá meira
Prófkjör eru um margt eins og raunveruleikasjónvarp, eru afþreying en lítið kemur fram. Keppendur opna kosningaskrifstofur og bjóða upp á kaffi og splæsa í auglýsingar. Nokkrir skelltu sér á flettiskilti og voru við hlið annarra í sama bransa, það er Bacherlorsins og Kapteins Ofurbrókar í Ástarfleyinu. Gísli Marteinn er reyndur í raunveruleikasjónvarpi og naut velvildar 101 þotuliðsins og það kepptist við að láta birta myndir af sér með Gísla. En það sem virtist draga hann niður var að þeir sem telja sig vera handhafar allra hlutabréfa Sjálfstæðisflokksins og vinir Davíðs studdu hann. Raunveruleikafarsinn snérist upp í að fólk kepptist við að sýna að Davíð réði ekki lengur. Þetta sá reynsluboltinn Villi og stillti sér upp á mynd í hópi fólks sem enginn þekkti. Það var fyrirtækið "tvö lítil bjé" og lögmaður þess sem sá til þess að við dóum ekki úr leiðindum. Litlu tvö bjéin settu upp ókeypis raunveruleikasjónvarp með hjálp Kristjáns í Kastljósinu. Þar fór fram kennsla í hvernig ætti að koma fram við launamenn sem væru með eitthvað múður, eins og t.d. að fara fram á að fá laun greidd og launaseðla. Kristjáni virtist ekki skipta neinu máli hvernig komið væri fram við launamenn, hann var sammála lögmanninum um að það gengi ekki að opinberir embættismenn og starfsmenn í verkalýðshreyfingunni væru að þvinga fyrirtæki til þess að fara eftir landslögum. Þeim félögum tókst það sem verkalýðshreyfingunni hefur ekki tekist, þrátt fyrir að hún hafi barist um hæl og hnakka í þrjú ár með allan sinn mannskap. Litlu bjéin gengu svo fram af fólki að jafnvel Félagsmálaráðherra sá sína sæng útbreidda og sagði að það væri ekki í lagi að fara svona með fólk. Hann hefur hingað til gefið verkalýðshreyfingunni og launamönnum langt nef. Bacherlorinn og Kapteinn Ofurbrók á Ástarfleyinu fara leiðir sem frambjóðendahersingin fer sem betur ekki. Þeir félagar eiga það sammerkt að fá fólk til þess að niðurlægja sig í hóreríi í beinni útsendingu. "Oh er ekki lundur einhverstaðar hér hjá sem við getum látið okkur hverfa í", muldraði ein upp í eyra Bacherlorsins. Maður beið eftir að hún tæki upp pakka með smokkum og örvunargel. Af hverju mótmæla konur ekki svona opinberri og markvissri niðurlægingu. Það vantaði uppákomur í frambjóðendaraunveruleikinn, svona til mótvægis við uppáferðir í hinum þáttunum. Það mætti setja alla frambjóðendur á Prófkjörsdallinn með Kapteini Ofurbrók og leyfa sjónvarpsáhorfendum að fylgjast með, með því spöruðust miklir peningar. Í beinni útsendingu myndu þeir blómstra mest sem væru með bestu trixin í að niðurlægja hina og sköpuðu mestu taugaveiklunina, vona dáldil JR í Dallas stemming. Mogginn ræddi um að tryggja verði jafnan aðgang fólks í prófkjörum, það er rakin leið að láta Sjónvarp allra landsmanna framleiða frambjóðendaraunveruleikaþætti. Svo væri það val áhorfenda hvort þeir hefðu hug á að kjósa frambjóðendur burt, tvo í hverjum þætti. Svo væri hægt framleiða fleiri þætti til þess að dreifa kostnaði og niðurlægja þar lúserana enn frekar, eins og er gert í Idolinu. Búa til marga þætti þar sem ítrekað væru sýnd mestu mistökin og tárin streyma. Með bestu kveðjum Guðmundur Gunnarsson
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar