Gull og gim­steinar leynast víða

Nú hefur Halla nýja vegferð en í dag, laugardaginn 20. júní, gaf hún út fyrsta heimabúna örþáttinn sem ber yfirheitið „Það sem ég elska við Ísland“ en þeir munu snerta á ýmsu og spanna allt frá menningu, yfir í tækni, yfir í hönnun og yfir í auðlindir. Er þetta meðal þess sem Halla greinir frá í samtali við blaðamann Vísis.

„Þetta eru sem sagt örþættir sem heita því einfalda nafni „Það sem ég elska við Ísland“ en það leynast gull og gimsteinar víða um land sem við spáum sjaldnast í og ég vil leggja mitt á vogarskálarnar í að okkur þyki vænna um alla þessa stóru og smáu dýrgripi. 

Maður elskar ekki nema það sem maður þekkir og sumt sem við eigum er svo falið en samt svo merkilegt sem við eigum,“ segir Halla en þættirnir munu koma út aðra hverja viku og verða alls hundrað talsins.

Jarðhitinn nært þjóðina í áratugi

Líkt og fyrr segir verður farið um víðan völl í þáttunum en Halla segir efniviðinn vera fenginn úr mörgum mismunandi áttum og að þeir hafi verið lengi í vinnslu.

„Í þessum þáttum þá fjalla ég um allt frá jarðhita, yfir í drykkjarhorn sem við eigum, yfir í ísaldarurriðann, yfir í garðyrkju og þá staðreynd að við byrjuðum að rækta melónur hérna fyrir nánast 100 árum síðan,“ segir Halla. Fyrsta þáttinn má nálgast hér.

Halla segist hafa upplifað það þegar hún hefur búið erlendis að Íslendingum yfirsjáist stundum „þessi verðmæti“ því sum séu svo hversdagsleg og sjálfsögð í amstri dagsins.

„Líkt og jarðhitinn sem hitar húsin okkar og hefur líka beinlínis nært okkur í áratugi í gegnum gróðurhúsin,“ segir hún og nefnir fleiri dæmi.

Velti fyrir sér orkusögu landsins

„Önnur áttar maður sig kannski fyrst á þegar gestir flykkjast á sýningar erlendis um eitthvað sem þeir vissu ekki einu sinni að væri til, líkt og á við um drykkjarhornið sem ég uppgötvaði fyrir um 20 árum í Belgíu.“

Hún hefur lagt kapp á að hafa þættina með slíku sniði að þeir henti öllum aldurshópum. Þættirnir séu nógu stuttir til að hún geti tekið þá sjálf upp þegar færi gefst um helgi.

„Sum ríki eiga pýramída og Picasso en við eigum þessi ótrúlegu drykkjarhorn sem hafa varðveist og við höfum verið að safna aftur heim,“ segir hún. Sem annað dæmi nefnir hún orkusögu landsins og jarðhitann en fyrsti þáttur snertir einmitt á því.

„Ég spáði lítið í hvernig hús og mannvirki væru hituð fyrr en að ég fór til Tógó og þar var alltaf rafmagnslaust og bara engir innviðir. 

Svo dó ég næstum því úr kulda þegar ég var í námi í Bretlandi og skildi það loksins af hverju Bretar drekka svona mikið te af því að það var svo dýrt að kynda,“ segir hún. „Þá fór ég að hugsa mikið um orkusöguna okkar og jarðhitann.“

Vonandi endist henni ævin

Hún segist hafa gengið með hugmyndina í maganum lengi, safnað efni og pínt börnin sín til að hlusta og koma með mér í alls kyns fundi og ferðir – þeim til misjafnrar skemmtunar.

„Þetta er fullkomið efni til að ræða í bílnum í sumar eða spá í með kaffinu næsta vetur en ég er með efni fyrir 100 þætti svo vonandi endist mér ævin,“ segir Halla.

Hún mun fá gesti með sér í marga af þáttunum en aðspurð hvers vegna hún hafi ákveðið að hrinda þessu í framkvæmd núna segist hún einfaldlega aldrei hafa látið verða af þessu. 

Fyrir rúmum fimm árum gaf Halla út stutt myndbönd sem hún nýtti við kennslu í Harvard-háskólanum en þau voru um íslenska jökla.

„Þá kenndi ég meðal annars í beinu streymi frá þjóðgarðinum. Þá sá ég hversu áhrifarík þessi leið getur verið til þess að kveikja áhuga, að sjá eitthvað í beinni er svo magnað.“

Stekkur í djúpu laugina

„Þetta var einfaldlega á nýárslistanum svona í sannleika sagt, en nú stekk ég í djúpu laugina og vona það besta,“ segir Halla en hún segir handritið fyrir fyrstu þættina hafa verið tilbúið fyrir nokkru en að nú í sumar séu fleiri að verða til.

„Það er svo margt stórkostlegt þarna úti,“ segir Halla að lokum og hvetur fólk til að setja sig í samband ef það er með hugmyndir að einhverju sem því finnst mögulega eiga heima í þáttunum, þá sérstaklega ef það sé eitthvað sem væri tilefni til að segja fleirum frá.