Það sem vantar í íslenskar kvikmyndir

Fyrsti íslenski vestrinn hefur verið skrifaður og það var tími til kominn. Það er þó ýmislegt sem vantar og þá sérstaklega í íslenskar kvikmyndir enda eru þær alltaf svolítið raunsæjar og um þennan sama gamla óspennandi raunveruleika okkar.

Sauðfjárbænda-vestri

Það þyrfti að taka vestrahugmyndina lengra og gera mynd um íslenska sauðfjárbændur sem væru eins og amerískir kúrekar. Harðjaxlar á baki á íslenskum hestum, ríðandi uppi útlaga sem stela af þeim kindum, byssubardagar með kindabyssum og svo framvegis. Þetta skrifar sig sjálft.

Dystópísk framtíð

Við vitum ekkert hvernig framtíðin á Íslandi verður því að það vantar allar almennilegar framtíðarmyndir sem gerast hér á landi. Það gæti til að mynda verið dystópía þar sem vélþorskar útbúnir fullkominni gervigreind hafa tekið yfir kvótann og stunda nú mannaveiðar um allt land. Bara hugmynd.

Dans- og söngvamynd um þorskastríðið

Íslensk kona er föst í stöðluðu kynjahlutverki og vinnur grútleiðinlega vinnu við að elda ofan í áhöfn varðskips í þorskastríðinu. Áhöfnin klippir á trollið hjá breskum togara og skipverjar hans eru ekki kátir – þeir standa uppi á þilfari og gera hróp að áhöfn varðskipsins og þar mæta augu íslensku stúlkunnar augum pilts nokkurs á breska skipinu svo úr verður allsherjar ástarævintýri með söng og dansi. Við sjáum fyrir okkur dansatriði þar sem íslenskir sjóarar eru að draga þorsk og nota þá á svipaðan hátt og borðann í nútímafimleikum.

Bildungsroman með bændaglímu

Á níunda og tíunda áratugnum voru kvikmyndir um bardagaíþróttir gífurlega vinsælar. Flestir muna eftir Karate Kid, Kickboxer, The Quest og svo framvegis. Það væri auðvitað hægt að spinna þetta yfir í íslenskan raunveruleika þar sem unglingur um miðja síðustu öld flytur úr sveit í borg og þarf þar að aðlagast. Unglingurinn lendir í áreiti frá veraldarvönum malbiksbörnum og þarf að verja sig með eina vopninu sem hann eða hún hefur – bændaglímunni. Svo væri þetta auðvitað uppvaxtarsaga unglingsins sem þarf að fóta sig – eða lenda ellegar í hælkrók.

Íslenskur ofurhetjuheimur

Við Íslendingar eigum reyndar ofurhetjuna Kaftein Ísland og um hann eru til tvær bækur sem voru skrifaðar á tíunda áratugnum. Þetta mætti kvikmynda. Hins vegar væri líka sniðugt að búa til svona „alheim“ eins og Marvel hefur gert með sínar myndir – hundruð ofurhetja sem allar tengjast innbyrðis í sama heiminum svo úr verða alltof margar myndir til að geta nokkru sinni fylgst með. Hér er gott tækifæri fyrir þjóðernissinnaða að grafa eftir þjóðareinkennum og setja þau í gervi ofurhetju eða bara einhvers konar poppkúltúr settur í þetta form: Herra Duglegur-að-vinna, einhvers konar fljúgandi sjóari, fluggáfaður erfðavísindamaður, mössuð „dóttir“ sem er fáránlega góð í að gera æfingar hratt og Víkingaklapparinn, sem slær óvinunum ótta í brjóst með lófaklappi.