Óvissan er nærandi

Grínþáttaserían Þær tvær á Stöð 2 er hugarfóstur vinkvennanna Völu Kristínar Eiríksdóttur og Júlíönu Söru Gunnarsdóttur en þættirnir hafa gengið vonum framar enda með eindæmum fyndnir. Þær stöllur kynntust í gegnum leiklistarverkefni í Verslunarskólanum og fundu þar strax að púkinn hefði hitt ömmu sína, ef þannig má að orði komast. „Okkur hafði alltaf fundist hin svo skemmtileg og lengi langað að gera eitthvað saman. Í upphafi langaði okkur að búa til hálfgerða uppistandssýningu og byrjuðum að skrifa niður hugmyndir út frá því formi.

Þegar við erum komnar vel á veg með það þá bendir Ási, kærasti, nei ég meina eiginmaður og meira að segja tilvonandi barnsfaðir Júlíönu,“ segir Vala hlægjandi, Ási og Júlíana eru nefnilega nýgift og eiginmaður því frekar við hæfi. „Hann benti okkur á að það væri mikill vilji í sjónvarpsheiminum að framleiða nýtt íslenskt efni, það var þá sem við leituðum til Stöðvar 2 og okkur tekið opnum örmum,“ segir Vala. „Þannig að þetta er í rauninni allt Ása að þakka og í raun ástæðan fyrir því að ég giftist honum,“ segir Júlíana hlæjandi.

Ýkt útgáfa

Önnur þáttasería af Þeimur tveim er í startholunum og eru þær stöllur farnar að huga að honum þrátt fyrir að hann fari ekki í sýningu fyrr en þarnæsta haust.„Við förum á fullt í það að skrifa Þegar þessi er komin úr barneignarleyfi,” segir Vala og bendir á Júlíönu. „Við erum svosem strax byrjaðar og búnar að leggja til hugmyndir sem við höfum fengið og komust ekki fyrir í núverandi seríu. Við erum svosem alltaf í vinnunni og sífellt að fá nýjar hugmyndir.“

Aðspurðar hvaðan þær fá hugmyndir af verkum sínum segja þær að hugmyndirnar komi alls staðar að og frá ólíklegustu stöðum. „Hugmyndirnar koma frá hinu hversdagslega lífi en erum ekki að endurleika manneskjur heldur frekar ýkt útgáfa af aðstæðum og karaktereinkenni úr umhverfinu.

Hugmyndavinnan fer fram þannig að við veltum því kannski fyrir okkur hvernig til dæmis manneskjan sem er er alltaf að myndi bregðast við í þessum og hinum aðstæðum. Hvað væri það besta og versta sem viðkomandi karakter myndi lenda í,“segja þær tvær. „Hugmyndirnar breytast í sífellu frá því að hún kemur á blað og þar til hún fer í upptöku, þá bætast við til dæmis svipbrigði, umhverfi og klæðnaður,“ segir Júlíana. „Eins og til dæmis karakter systranna Gróu og Ágústu, sem klæðast hvítum rúllukragapeysum með þykk gleraugu, voru aldrei skrifaðir á blað heldur komu karakterarnir fram í hreinum spuna, sumt gerist bara í upptökunum sjálfum,” segir Vala.

Upplifir drauminn

Júlíana kynntist leiklistinni sem fyrr segir í Verslunarskólanum og stefndi strax á nám í listinni að lokinni útskrift. „Mig hefur alltaf langað til að verða leikkona en eftir að ég tók þátt í leiklistinni í Versló þá gat ég ekki ímyndað mér að gera nokkuð annað í lífinu. Við Ási fórum út til Bretlands í prufur og komumst inn í Rose Bruford leiklistarskólann sem ég svo útskrifaðist úr fyrir tveimur árum síðan. Frá útskrift hef ég aðallega verið í leikstjórnarverkefnum á auglýsingum og slíku, þannig að þessi þáttagerð er það stærsta sem ég hef gert hingað til.” Júlíana og Ási, eða Ásgrímur Geir Logason, gengu nýverið í það heilaga og eiga von á litlum dreng núna í ágúst. „Ég vissi hver Ási var úr Versló en hann er tveimur árum eldri en ég, við kynntumst þó ekki fyrr en hann útskrifaðist og höfum verið saman síðan,” segir Júlíana.

Aðspurð hverjir draumar hennar séu segist hún í rauninni vera að upplifa þá í dag. „Það eru forréttindi að fá að vinna við það sem maður elskar, með manneskju sem maður elskar,” segir hún og hlær. „Nei, í alvöru, ég er mjög hamingjusöm með þetta allt saman.

Leiklist eða læknisfræði

Eftir stúdentspróf úr Verslunarskólanum stóð Vala frammi fyrir tveimur valkostum, læknisfræði eða leiklist og ákvað að taka sér ársfrí til þess að undirbúa sig fyrir hvoru tveggja. „Það stóð til að taka bæði inntökuprófin og sjá hvert það myndi leiða mig. Á þessum tíma var mér boðin vinna í Borgarleikhúsinu sem barnapía fyrir krakkastóðið í Galdrakarlinum í Oz, þar kynntist ég innviðum leikhússins og þá varð ég sannfærð um að það væri leiklistin en ekki læknisfræðin sem biði mín og ákvað að einbeita mér alfarið að henni,” segir hún.

Vala flaug í gegnum inntökuprófð í leiklistardeild Listaháskólans og útskrifaðist þaðan síðastliðið vor. Hún heldur sig þó ekki fjarri fyrri heimaslóðum því hennar bíða verkefni innan Borgarleikhússins á ný, þó ekki sem barnapía. „Ég verð í þremur verkum næsta vetur. Fyrsta verkefnið mitt er í leikriti sem heitir At og er mjög töff leikrit, svo er líklegt að ég fari í einhverja barnasýningu og svo tek ég að mér hlutverk í Mama mia söngleiknum. Þar mun ég leika aðra af bestu vinkonum aðalleikkonunnar,” segir Vala sem svo sannarlega er að upplifa sinn draum. „Ég hlakka mikið til að sýna Mama mín en verkið verður sýnt í febrúar þegar það er ískalt á Íslandi en þarna verðum við í leikriti sem gerist á hitabeltiseyju og öll búin að fara í brúnkumeðferð og einkaþjálfun,” segir Vala hlæjandi.

Þrífast á óvissu

Það er nokkuð mikil framtíðaróvissa fólgin í því að velja sér leiklistina sem ævistarf og segjast þær tvær í rauninni þrífast á óvissunni. „Nýjir kaflar opnast alltaf eftir að aðrir lokast og er þetta undir okkur komið hvernig framtíðin ræðst, í rauninni,” segir Vala. „Ég áttaði mig á því þegar ég kom heim frá London að maður þyrfti í rauninni að búa sér til verkefni til þess að hlutirnir byrjuðu að rúlla og það er svo gaman að sjá uppskeruna þegar maður hefur lagt mikið í einhver verkefni eins og Þær tvær,” segir Júlíana. Þessa dagana bíður Júlíana spennt eftir nýju hlutverki sem foreldri og Vala eyðir stærstum hluta af sínum tíma á Snæfellsnesi, nánar tiltekið á Rifi. „Ég ákvað að vera alveg í fríi í sumar og sjá hvað myndi gerast. Það varð úr að ég fór með spunahópnum mínum á stað sem heitir Frystiklefinn á Rifi, þetta er gamalt frystihús þar sem Kári Viðarsson ræður húsum. Hann byrjaði að setja upp leiksýningar í þessu rými og smám saman bjó til leikhús sem í dag er einnig gistiheimili. Mér fannst þetta svo geggjaður staður að ég spurði hann hvort að ég mætti koma þarna og vinna launalaust. Þarna fæ ég vinnurými, mat, gistingu og innblástur til að skrifa. Ég mæli með því við alla að kíkja við því þarna er dagleg dagskrá með ýmsum viðburðum,” segir Vala.

Lífið og leikurinn blasir við vinkonunum og verður fróðlegt að sjá upp á hverju þær taka næst. Það mun þó án efa kitla hláturtaugar landans og hleypa ferskum vindum inn í íslenskt grín.