Framtíðin er hér Sara McMahon skrifar 31. mars 2015 07:00 Á unglingsárunum stundaði ég nám á ferðabraut Menntaskólans í Kópavogi. Brautin, ekki ólíkt iðngreininni sjálfri, var þá tiltölulega ný og hugnaðist mér vel, enda sameinaði hún tvö áhugasvið mín: tungumál og ferðalög. Námið átti að búa nemendur undir störf innan ferðabransans og á þessum tíma var sérstök áhersla lögð á undirbúning fyrir flugfreyjustarfið, hótelrekstur og störf á ferðaskrifstofum. Einn áfangi var svo helgaður kennslu á flugbókunarkerfi þar sem textinn birtist grænn og titrandi á svörtum tölvuskjá – þessu fylgdi svo heljarinnar doðrantur, líklega á við þrjár símaskrár að gildleika, sem innihélt nöfn og tengiflug á alla flugvelli heims. Mér er sérstaklega minnistætt þegar ég og samnemendur mínir vorum látin gera úttekt á viðmóti starfsfólks ferðaskrifstofa til viðskiptavina. Ég var látin bregða mér í hlutverk fordekraðar stúlku sem mætti uppáklædd niður á ferðaskrifstofu og heimtaði hótelherbergi með viðargólfi, í fjögurra stjörnu hóteli nálægt Oxford-stræti í London (ég átti nefnilega að vera með svæsið rykofnæmi). Viku síðar mætti ég aftur, þá í rifnum gallabuxum og hettupeysu, og heimtaði sams konar hótelherbergi. Þess þarf varla að geta að klæðnaður minn hafði engin áhrif á framkomu kvennanna sem afgreiddu mig – þær voru jafn faglegar. Kannski er þetta atvik mér svona minnisstætt af því að þetta var í eitt af síðustu skiptunum sem ég heimsótti ferðaskrifstofu. Í dag skipuleggur maður ferðalögin heiman úr stofunni, með fartölvuna í fanginu. Maður reiknar út vegalengdir með aðstoð Google maps og „röltir“ um götur borga og þorpa með aðstoð sömu vefsíðu, kynnir sér matseðla bestu veitingastaðanna og uppgötvar skemmtilegar verslanir og söfn. Ferðasíður á borð við Tripadvisor einfalda allt enn frekar og þar fá ferðalangar tækifæri til þess að mæla með, eða vara við, hinu og þessu. Tækninnihefur fleygt fram síðustu ár og við erum orðin svo fljót að tileinka okkur hana að í dag skilur maður varla hvernig fólk fór að því að ferðast fyrir tíð internetsins. Ferðalögin hljóta að hafa verið full af alls kyns óvæntum uppákomum. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sara McMahon Mest lesið X-R slær Borgarlínu verkefnið út af borðinu Linda Jónsdóttir Skoðun Hvers vegna flutti ég á Akranes? Sigurður Vopni Skoðun Eigi veldur sá er varar! Stefán Pálsson Skoðun Skilaboð til heimsins: Við megum vera vond við börn Jón Kalman Stefánsson Skoðun Það er dýrt að liggja í polli eigin græðgi Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Við byrjum of seint: Um mæður, börn og ábyrgð okkar í umræðunni Elísabet Ósk Vigfúsdóttir Skoðun Hver ræður þegar á reynir? Hilmar Kristinsson Skoðun Vestmannaeyjar skila milljörðum - en fá hvað í staðinn? Jóhann Ingi Óskarsson Skoðun Hugleiðingar um leikskólamál í borginni Katrín Haukdal Magnúsdóttir Skoðun Týnd börn – við megum ekki líta undan Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun
Á unglingsárunum stundaði ég nám á ferðabraut Menntaskólans í Kópavogi. Brautin, ekki ólíkt iðngreininni sjálfri, var þá tiltölulega ný og hugnaðist mér vel, enda sameinaði hún tvö áhugasvið mín: tungumál og ferðalög. Námið átti að búa nemendur undir störf innan ferðabransans og á þessum tíma var sérstök áhersla lögð á undirbúning fyrir flugfreyjustarfið, hótelrekstur og störf á ferðaskrifstofum. Einn áfangi var svo helgaður kennslu á flugbókunarkerfi þar sem textinn birtist grænn og titrandi á svörtum tölvuskjá – þessu fylgdi svo heljarinnar doðrantur, líklega á við þrjár símaskrár að gildleika, sem innihélt nöfn og tengiflug á alla flugvelli heims. Mér er sérstaklega minnistætt þegar ég og samnemendur mínir vorum látin gera úttekt á viðmóti starfsfólks ferðaskrifstofa til viðskiptavina. Ég var látin bregða mér í hlutverk fordekraðar stúlku sem mætti uppáklædd niður á ferðaskrifstofu og heimtaði hótelherbergi með viðargólfi, í fjögurra stjörnu hóteli nálægt Oxford-stræti í London (ég átti nefnilega að vera með svæsið rykofnæmi). Viku síðar mætti ég aftur, þá í rifnum gallabuxum og hettupeysu, og heimtaði sams konar hótelherbergi. Þess þarf varla að geta að klæðnaður minn hafði engin áhrif á framkomu kvennanna sem afgreiddu mig – þær voru jafn faglegar. Kannski er þetta atvik mér svona minnisstætt af því að þetta var í eitt af síðustu skiptunum sem ég heimsótti ferðaskrifstofu. Í dag skipuleggur maður ferðalögin heiman úr stofunni, með fartölvuna í fanginu. Maður reiknar út vegalengdir með aðstoð Google maps og „röltir“ um götur borga og þorpa með aðstoð sömu vefsíðu, kynnir sér matseðla bestu veitingastaðanna og uppgötvar skemmtilegar verslanir og söfn. Ferðasíður á borð við Tripadvisor einfalda allt enn frekar og þar fá ferðalangar tækifæri til þess að mæla með, eða vara við, hinu og þessu. Tækninnihefur fleygt fram síðustu ár og við erum orðin svo fljót að tileinka okkur hana að í dag skilur maður varla hvernig fólk fór að því að ferðast fyrir tíð internetsins. Ferðalögin hljóta að hafa verið full af alls kyns óvæntum uppákomum.