Að vita of mikið Jakob Bjarnar Grétarsson skrifar 17. desember 2013 12:00 Hlustað eftir Jón Óttar Ólafsson Bækur: Hlustað Jón Óttar Ólafsson Bjartur Ef höfundar rannsaka vel það sem þeir eru að skrifa um; sögusvið og bara hvað eina sem verður á vegi söguhetjunnar en ekki kylfa látin ráða kasti skilar það sé yfirleitt í trúverðugri og betri sögu. En þetta getur reynst vandrataður vegur, menn mega ekki vera of nískir á þá þekkingu sem þeir hafa viðað að sér – þeir verða að láta lögmál skáldskaparins ráða för. Nú bregður svo við að höfundur veit of mikið. Jón Óttar mun hafa starfað í lögreglunni sem og hjá sérstökum saksóknara; maðurinn er doktor í afbrotafræðum. Öllum hnútum kunnugur. Er hægt að óska eftir betri bakgrunni fyrir eins og einn krimmahöfund? Og þannig er stóri plúsinn sá að höfundur nær að skapa sérdeilis trúverðuga og ágætlega fléttaða glæpasögu; talsmátinn og sögusviðið er þannig að lesandinn er á staðnum. Nokkuð sem eftirsóknarvert má teljast. Gallinn er sá að Jón Óttar er ekki nægjanlega vel að sér um lögmál skáldskaparins til að átta sig á því að ekki þarf að koma þetta mikilli vitneskju að. Þarna hefði góður ritstjóri mátt grípa í taumana með skærin góðu. Því sagan er langdregin. Jón Óttar er ekki sérlega flinkur stílisti. Ekki slæmur; stíllinn er kaldur sem hæfir í sjálfu sér efninu ágætlega en gallinn er sá að hann einn og sér nær ekki að halda lesandanum við efnið þá er höfundur teymir hann í langa göngu um verkferla innan lögreglunnar. Og höfundur missir af ágætum færum sem hann hefur lagt upp þegar aðalpersónan Davíð er löngum stundum við hleranir. Þegar við bætist að persónusköpunin er ekkert sérlega snjöll, sannast sagna er hann Davíð hálfgerður leiðindagaur og óáhugaverður sem slíkur, þá verður niðurstaðan þessi. Þetta er fyrsta bók höfundar og metnaðarfullt fyrsta verk. Sem slíks horfir maður jákvæðari augum til þess en annars og námundar upp í þriðju stjörnuna: Vel fléttaður krimmi, ekkert sérlega frumlegur en það var augljóslega ekki lagt upp með slíkt. Og ef hugað er að þeim atriðum sem hér hafa verið nefnd kredit-megin í bókhaldinu má búast við góðri næstu bók.Niðurstaða: Fremur langdregin bók en ágætlega fléttaður krimmi sem lofar góðu um framhaldið. Gagnrýni Mest lesið Fall Vals í Afríku ætlar að reynast dýrkeypt Lífið Enn ólgar Ungfrú Ísland: „Ekkert til sem heitir ósanngjarn samningur ef þú skrifar undir hann“ Lífið Kaleo efnir til tónleikaveislu á Þingvöllum í júní Lífið Ágúst tekur við brekkusöngnum á Þjóðhátíð í Eyjum Lífið Engdust um af sársauka í túrverkjaherminum Lífið Seldu skuldlaust hótel og fóru að leika sér Lífið Lætur skemmdaverk á vegglistinni ekki stöðva sig og heldur út Lífið „Ekki viss hvort ég sé að skrifa minningargrein eða kveðjubréf“ Menning Baldur og Einar komnir með hnausþykkt hár eftir hárígræðsluna Lífið Aðalsteinn Lúther: „Þetta er ekki einhver trúarofsi tengdur guðfræðinámi“ Lífið Fleiri fréttir Kjánalegar klisjur og kærulausir kappar Misheppnaður mömmuleikur Hugljúft en stutt gaman Hver þarf pizzu þegar Laufey er komin á sviðið? Innistæðulaus stjörnudýrkun: Plácido Domingo hefði betur setið heima Hvað eiga frægasti djasstónlistarmaður heims og íslensk kráka í Feneyjum sameiginlegt? Öskrað á of litlu sviði Lengsti klukkutími ævinnar Reimleikar í húsinu eða röskun í heilanum? Hlægileg sjálfsfróun og hryðjuverk á Wuthering Heights Óperan lifir á íslensku Dillandi danskur Bond til bjargar blokkinni Krakkaskaup fyrir fullorðna Fegurðardýrkun í Oz-landi Eins og í tannlæknastól án deyfingar: Dauðar laglínur á Myrkum músíkdögum Sjá meira
Bækur: Hlustað Jón Óttar Ólafsson Bjartur Ef höfundar rannsaka vel það sem þeir eru að skrifa um; sögusvið og bara hvað eina sem verður á vegi söguhetjunnar en ekki kylfa látin ráða kasti skilar það sé yfirleitt í trúverðugri og betri sögu. En þetta getur reynst vandrataður vegur, menn mega ekki vera of nískir á þá þekkingu sem þeir hafa viðað að sér – þeir verða að láta lögmál skáldskaparins ráða för. Nú bregður svo við að höfundur veit of mikið. Jón Óttar mun hafa starfað í lögreglunni sem og hjá sérstökum saksóknara; maðurinn er doktor í afbrotafræðum. Öllum hnútum kunnugur. Er hægt að óska eftir betri bakgrunni fyrir eins og einn krimmahöfund? Og þannig er stóri plúsinn sá að höfundur nær að skapa sérdeilis trúverðuga og ágætlega fléttaða glæpasögu; talsmátinn og sögusviðið er þannig að lesandinn er á staðnum. Nokkuð sem eftirsóknarvert má teljast. Gallinn er sá að Jón Óttar er ekki nægjanlega vel að sér um lögmál skáldskaparins til að átta sig á því að ekki þarf að koma þetta mikilli vitneskju að. Þarna hefði góður ritstjóri mátt grípa í taumana með skærin góðu. Því sagan er langdregin. Jón Óttar er ekki sérlega flinkur stílisti. Ekki slæmur; stíllinn er kaldur sem hæfir í sjálfu sér efninu ágætlega en gallinn er sá að hann einn og sér nær ekki að halda lesandanum við efnið þá er höfundur teymir hann í langa göngu um verkferla innan lögreglunnar. Og höfundur missir af ágætum færum sem hann hefur lagt upp þegar aðalpersónan Davíð er löngum stundum við hleranir. Þegar við bætist að persónusköpunin er ekkert sérlega snjöll, sannast sagna er hann Davíð hálfgerður leiðindagaur og óáhugaverður sem slíkur, þá verður niðurstaðan þessi. Þetta er fyrsta bók höfundar og metnaðarfullt fyrsta verk. Sem slíks horfir maður jákvæðari augum til þess en annars og námundar upp í þriðju stjörnuna: Vel fléttaður krimmi, ekkert sérlega frumlegur en það var augljóslega ekki lagt upp með slíkt. Og ef hugað er að þeim atriðum sem hér hafa verið nefnd kredit-megin í bókhaldinu má búast við góðri næstu bók.Niðurstaða: Fremur langdregin bók en ágætlega fléttaður krimmi sem lofar góðu um framhaldið.
Gagnrýni Mest lesið Fall Vals í Afríku ætlar að reynast dýrkeypt Lífið Enn ólgar Ungfrú Ísland: „Ekkert til sem heitir ósanngjarn samningur ef þú skrifar undir hann“ Lífið Kaleo efnir til tónleikaveislu á Þingvöllum í júní Lífið Ágúst tekur við brekkusöngnum á Þjóðhátíð í Eyjum Lífið Engdust um af sársauka í túrverkjaherminum Lífið Seldu skuldlaust hótel og fóru að leika sér Lífið Lætur skemmdaverk á vegglistinni ekki stöðva sig og heldur út Lífið „Ekki viss hvort ég sé að skrifa minningargrein eða kveðjubréf“ Menning Baldur og Einar komnir með hnausþykkt hár eftir hárígræðsluna Lífið Aðalsteinn Lúther: „Þetta er ekki einhver trúarofsi tengdur guðfræðinámi“ Lífið Fleiri fréttir Kjánalegar klisjur og kærulausir kappar Misheppnaður mömmuleikur Hugljúft en stutt gaman Hver þarf pizzu þegar Laufey er komin á sviðið? Innistæðulaus stjörnudýrkun: Plácido Domingo hefði betur setið heima Hvað eiga frægasti djasstónlistarmaður heims og íslensk kráka í Feneyjum sameiginlegt? Öskrað á of litlu sviði Lengsti klukkutími ævinnar Reimleikar í húsinu eða röskun í heilanum? Hlægileg sjálfsfróun og hryðjuverk á Wuthering Heights Óperan lifir á íslensku Dillandi danskur Bond til bjargar blokkinni Krakkaskaup fyrir fullorðna Fegurðardýrkun í Oz-landi Eins og í tannlæknastól án deyfingar: Dauðar laglínur á Myrkum músíkdögum Sjá meira
Enn ólgar Ungfrú Ísland: „Ekkert til sem heitir ósanngjarn samningur ef þú skrifar undir hann“ Lífið
Enn ólgar Ungfrú Ísland: „Ekkert til sem heitir ósanngjarn samningur ef þú skrifar undir hann“ Lífið