Gullmolarnir í lífinu

Börn með þroskahömlun gera Jesú að ævilöngum vini á fermingardaginn.

„Áður fyrr var undir hælinn lagt hvort börn með þroskahömlun fermdust, og í starfi mínu hef ég talað við margt aldrað fólk sem svíður sárt að hafa ekki fengið að fermast af því það gat ekki lært kverið sitt og var kannski ekki læst. Við þurfum ekki að vera læs til að eiga Jesú að vini. Við þurfum bara að vera læs á hjarta okkar og umhverfi," segir Guðný Hallgrímsdóttir, sem starfað hefur sem prestur fatlaðra frá árinu 1990 og þjónar sérstaklega einstaklingum með þroskahömlun.

„Ég nýt ríkulegra forréttinda í starfi mínu og ef einhver hefur lært mikið á þessum tíma er það ég, bæði hvað varðar viðhorf, hugrekki, þolinmæði, vináttu og hvað þau eru dugleg að líta eftir hvert öðru," segir séra Guðný, sem árlega fermir á milli 20 og 30 þroskahamlaða unglinga.

„Fermingar fatlaðra fara alfarið eftir aðstæðum hvers og eins barns, og ekki til nein ríkisleið þar. Stærsta fermingin fer fram á sumardaginn fyrsta, með nemendum Öskjuhlíðarskóla og Safamýrarskóla, en þroskahömluð börn í sérdeildum grunnskólanna fermast oftast með sínum bekk og þá kem ég inn í ferminguna með sóknarpresti. Öðrum hentar ekki að vera í hópi og eru þá fermd ein og sér, en einnig fermi ég heima hjá sumum barnanna," segir séra Guðný, sem er með fermingarfræðslu í fimm skólum og hittir fermingarbörn sín einu sinni í mánuði í fermingarkirkjunum til að gera þau heimavön þar.

„Í fermingarfræðslunni fylgi ég námskrá Þjóðkirkjunnar en nota annað tungutak og nálgun. Allan veturinn geng ég út frá vinahugtakinu og tala um Jesú sem vin, því öll vitum við hvað vinir eru og hve miklu skiptir að eiga vin og vera vinur. Þegar kemur að fermingarspurningunni á fermingardaginn spyr ég því ekki: „Viltu gera Jesú Krist að leiðtoga lífs þíns?" heldur „Viltu vera vinur Jesú alla þína ævi?", og það skilja þau vel," segir séra Guðný og bætir við að dásamlegt sé að fylgjast með börnum í fræðslunni þar sem þau deila upplýsingum og fræðslu sín á milli, allt frá því hversu marga lítra af rjóma þarf í fermingartertuna yfir í spennandi skammtímavistunarúrræði.

„Hálfan veturinn fikrum við okkur áfram um hvernig við ætlum að hafa ferminguna. Börnin velja sjálf sálmana, utan eins sem ég fæ að velja, og svo hafa mörg þeirra sérþarfir sem þarf að taka tillit til. Þannig hef ég fermt barn sem ekki vildi sitja til altaris með hinum heldur úti í sal þar sem það hafði átt sæti í kirkjunni áður og sat þá bara þar, og svo annan sem gat ekki hugsað sér að taka ofan derhúfuna sem hann tók bara ofan þegar hann svaf, og þá var hann með húfuna sína á fermingardaginn," segir séra Guðný um gefandi og skemmtilegt starf sitt.

„Fermingardagur er sannarlega mikill dagur í lífi barns og við leggjum okkur fram um að gera hann sem bestan. Sem sóknarprestur hef ég samanburð á því að þroskahömluð börn eru ekkert öðruvísi en aðrir unglingar þegar kemur að tilhlökkuninni og þau pæla í fötum, gjöfum, hárgreiðslu og veislu, en það sem einkennir öll fermingarbörn, fötluð eða ekki, er hversu einlæg þau eru á fermingardaginn og hversu mikilvægur hann er þeim öllum." - þlg