Græn gjaldalækkun Ólafur Stephensen skrifar 15. september 2010 06:00 Fréttablaðið sagði frá því í gær að fyrirtækið Metanorka, dótturfélag Íslenzka gámafélagsins, vildi kaupa metangas sem unnið er á sorphaugunum í Álfsnesi. Metanorka vill keppa á smásölumarkaði við N1, sem til þessa hefur verið eini seljandi þessa orkugjafa á landinu. Metan hf., sem markaðssetur gasið frá Sorpu, hefur fallizt á beiðnina og mun selja þeim sem vilja gasið þegar heildsöluverð hefur verið reiknað út. Þetta eru væntanlega góðar fréttir fyrir þá, sem hafa áhuga á að lækka rekstrarkostnað bifreiða sinna og stuðla að umhverfisvernd með því að nota metangas. Talið er að metangas sem fellur til í Álfsnesi gæti dugað til að knýja 3.500-4.000 meðalstóra fólksbíla, en aðeins nokkrir tugir slíkra bíla eru nú til á Íslandi og aðeins um tíundi hluti gassins nýttur. Metangas væri reyndar hægt að vinna víðar á landinu og úr fleiru en sorpi. Ein orsök þess að fólk sér ekki ástæðu til að fá sér metanbíl, þrátt fyrir að hann sé bæði ódýrari í rekstri en benzínbíll og miklu vistvænni, er að enn sem komið er eru aðeins tvær metanstöðvar á landinu, önnur í Reykjavík og hin í Hafnarfirði. Samkeppni í smásölu á eldsneytinu er að sjálfsögðu til þess fallin að fjölga útsölustöðunum og bæta þjónustuna við metanbílaeigendur. Metanbílarnir eru mun ódýrari í rekstri en benzínbílar, en hins vegar dýrari í innkaupum. Ríkið hefur brugðizt við með því að fella niður vörugjöld af metanbílum sem fluttir eru inn, sem ætti að hvetja fólk til að velja sér slíka bíla. Hvatinn fyrir fólk að láta breyta benzínbíl í metanbíl er hins vegar minni. Slík breyting kostar yfir 400 þúsund krónur. Dofri Hermannsson, framkvæmdastjóri Metanorku, hefur bent á að nærtækt væri að bíleigendur, sem láta breyta bílnum sínum í metanbíl, fengju endurgreiðslu á vörugjöldunum. Vörugjöld eru endurgreidd af bílum sem eru fluttir úr landi og áætlað að meðalendurgreiðslan nemi um 350 þúsund krónum. Slík endurgreiðsla myndi því mæta kostnaðinum við að breyta bíl að stórum hluta og stuðlaði áreiðanlega að því að fjölga metanbílunum. Það er að sjálfsögðu alveg fráleit sóun að nýta ekki innlent eldsneyti sem gæti dugað þúsundum bíla. Ef það væri nýtt, myndi það draga umtalsvert úr útblæstri gróðurhúsalofttegunda frá bílaflotanum. Núverandi ríkisstjórn gefur sig út fyrir að vilja vernda umhverfið og annar stjórnarflokkurinn kennir sig við græna litinn. Samt hefur furðulítið verið gert til að hvetja fólk til að nýta vistvænan ferðamáta, annað en að hækka skatta á hefðbundið eldsneyti alveg gríðarlega. Til þess að fólk eigi möguleika á að nýta sér aðra kosti þarf að gera þá aðgengilegri með því að lækka eða fella niður opinber gjöld. Gjaldalækkun hlýtur að vera til í orðabók stjórnvalda, að minnsta kosti ef hún stuðlar að vernd umhverfisins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðanir Mest lesið „Forsjárdeila“ er ekki sönnunargagn í sakamálarannsókn Sigrún Sif Eyfeld Jóelsdóttir Skoðun Kennslutími, kostnaður og árangur – hvað segja gögnin í raun Ómar Örn Magnússon,Linda Heiðarsdóttir,Jón Páll Haraldsson Skoðun Hinseginfræðsla á ekki heima í leik- og grunnskólum Hlynur Áskelson,Baldur Borgþórsson,Sigfús Aðalsteinsson Skoðun Hver ber ábyrgð á heimilisleysi á Íslandi? Bjartur Hrafn Jóhannsson Skoðun Flott að fá það á hreint, Þorgerður Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Vangaveltur blóðmerabónda Heiðar Þór Sigurjónsson Skoðun Búum við í Norður-Kóreu? Davíð Már Sigurðsson Skoðun Kostnaður við borgarstjórn Reykjavíkur Regína Ásvaldsdóttir Skoðun Smámenni Snorri Sturluson Skoðun Fæðuöryggi byrjar hér heima Þórarinn Ingi Pétursson Skoðun
Fréttablaðið sagði frá því í gær að fyrirtækið Metanorka, dótturfélag Íslenzka gámafélagsins, vildi kaupa metangas sem unnið er á sorphaugunum í Álfsnesi. Metanorka vill keppa á smásölumarkaði við N1, sem til þessa hefur verið eini seljandi þessa orkugjafa á landinu. Metan hf., sem markaðssetur gasið frá Sorpu, hefur fallizt á beiðnina og mun selja þeim sem vilja gasið þegar heildsöluverð hefur verið reiknað út. Þetta eru væntanlega góðar fréttir fyrir þá, sem hafa áhuga á að lækka rekstrarkostnað bifreiða sinna og stuðla að umhverfisvernd með því að nota metangas. Talið er að metangas sem fellur til í Álfsnesi gæti dugað til að knýja 3.500-4.000 meðalstóra fólksbíla, en aðeins nokkrir tugir slíkra bíla eru nú til á Íslandi og aðeins um tíundi hluti gassins nýttur. Metangas væri reyndar hægt að vinna víðar á landinu og úr fleiru en sorpi. Ein orsök þess að fólk sér ekki ástæðu til að fá sér metanbíl, þrátt fyrir að hann sé bæði ódýrari í rekstri en benzínbíll og miklu vistvænni, er að enn sem komið er eru aðeins tvær metanstöðvar á landinu, önnur í Reykjavík og hin í Hafnarfirði. Samkeppni í smásölu á eldsneytinu er að sjálfsögðu til þess fallin að fjölga útsölustöðunum og bæta þjónustuna við metanbílaeigendur. Metanbílarnir eru mun ódýrari í rekstri en benzínbílar, en hins vegar dýrari í innkaupum. Ríkið hefur brugðizt við með því að fella niður vörugjöld af metanbílum sem fluttir eru inn, sem ætti að hvetja fólk til að velja sér slíka bíla. Hvatinn fyrir fólk að láta breyta benzínbíl í metanbíl er hins vegar minni. Slík breyting kostar yfir 400 þúsund krónur. Dofri Hermannsson, framkvæmdastjóri Metanorku, hefur bent á að nærtækt væri að bíleigendur, sem láta breyta bílnum sínum í metanbíl, fengju endurgreiðslu á vörugjöldunum. Vörugjöld eru endurgreidd af bílum sem eru fluttir úr landi og áætlað að meðalendurgreiðslan nemi um 350 þúsund krónum. Slík endurgreiðsla myndi því mæta kostnaðinum við að breyta bíl að stórum hluta og stuðlaði áreiðanlega að því að fjölga metanbílunum. Það er að sjálfsögðu alveg fráleit sóun að nýta ekki innlent eldsneyti sem gæti dugað þúsundum bíla. Ef það væri nýtt, myndi það draga umtalsvert úr útblæstri gróðurhúsalofttegunda frá bílaflotanum. Núverandi ríkisstjórn gefur sig út fyrir að vilja vernda umhverfið og annar stjórnarflokkurinn kennir sig við græna litinn. Samt hefur furðulítið verið gert til að hvetja fólk til að nýta vistvænan ferðamáta, annað en að hækka skatta á hefðbundið eldsneyti alveg gríðarlega. Til þess að fólk eigi möguleika á að nýta sér aðra kosti þarf að gera þá aðgengilegri með því að lækka eða fella niður opinber gjöld. Gjaldalækkun hlýtur að vera til í orðabók stjórnvalda, að minnsta kosti ef hún stuðlar að vernd umhverfisins.
Kennslutími, kostnaður og árangur – hvað segja gögnin í raun Ómar Örn Magnússon,Linda Heiðarsdóttir,Jón Páll Haraldsson Skoðun
Hinseginfræðsla á ekki heima í leik- og grunnskólum Hlynur Áskelson,Baldur Borgþórsson,Sigfús Aðalsteinsson Skoðun
Kennslutími, kostnaður og árangur – hvað segja gögnin í raun Ómar Örn Magnússon,Linda Heiðarsdóttir,Jón Páll Haraldsson Skoðun
Hinseginfræðsla á ekki heima í leik- og grunnskólum Hlynur Áskelson,Baldur Borgþórsson,Sigfús Aðalsteinsson Skoðun