Kynlegur grautur 2. október 2007 00:01 Ófullnægt og óhamingjusamt fólk eru bestu neytendur sem völ er á. Flestir þeirra sem nota tölvupóst kannast við kæfupóstinn sem rignir inn til manns alla daga. Fyrirsagnirnar eru venjulega loforð um stærra typpi, stinnari brjóst, minni bumbu, rass án appelsínuhúðar, stinnari maga eftir meðgöngu og innri frið. Rót allrar óhamingju ku vera lélegt kynlíf ef marka má markaðsmenn samtímans. Sífellt er okkur hversdagsfólkinu lofað betri fullnægingu ef við bara kaupum nýja eggið, keiluna, holuna eða hvað þetta nú heitir. Þegar skutlurnar í þættinum Beðmál í borginni voru á hátindi frægðar sinnar var helsta umræðuefnið í vinkonuhópum landsins fullnæging. Ölvuð af röfli kynóðra sjónvarpskvenna sýndi góð vinkona mín mér eitt sinn stóran kassa af fullorðinsleikföngum, eins og sölufólk kallar plasthluti sem ætlað er að krydda kynlífið. Þarna voru ótal undarlegir hlutir og taldi vinkonan sig hafa gert kostakaup að hætti hagsýnnar húsmóður. Þar sem ég er haldin snert af stórmennskuæði ákvað ég að markaðslegir fylgifiskar kynfrelsisins væru fyrir neðan mína virðingu. Ég myndi ala með mér fyrirlitningu á öllum varning sem ætlað er að auka hamingju mína, fegurð, sálarró og fullnægingu. Þegar ég var að raða í pokanna í verslun um daginn áttaði ég mig á því að eitthvað kynlegt verksmiðjusull sem haft er við afgreiðslukassana hafði endað með mínum vörum. Nú eru góð ráð dýr, hugsaði ég. Átti ég setja túbuna í pokann og sleppa við umstang en um leið styrkja markaðsmenn sem gera út á tilbúna óhamingju fólks. Eða standa á mínu og heimta að leiðréttingu. Ég valdi seinni kostinn. Á að giska fimmtán ára kassaherrann kallaði eftir hjálp til að skila vörunni og tveir eldri starfmenn komu honum til aðstoðar. Orðið sleipiefni var endurtekið aftur og aftur. Viðskiptavinirnir á eftir mér urðu óþolinmóðir og könnuðu ástæður tafarinnar. Þetta var ömurleg stund en ég reyndi að sannfæra mig um að ég hafi farið með sigur í baráttunni við markaðsöflin sem nærast á tilbúinni óhamingju hversdagsfólks. Það var þó heldur máttlaus tilfinning. Þegar heim var komið ómuðu kynferðislegar skírskotanir í huga mér. Hlutlausustu fyrirbrigði, eins og leikfangakassi, egg, pylsa og svunta vöktu upp sóðaleg hughrif og ég bölvaði markaðssamfélaginu og endalausri opinskárri umræðu um kynlíf í hljóði. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Karen Kjartansdóttir Mest lesið Festi frystir verð á yfir 600 vörum í baráttunni gegn verðbólgu Ásta S. Fjeldsted,Magnús Kr. Ingason Skoðun SÁÁ er stærra en einstaklingarnir Ólafur Hand Skoðun 21% þá – 2% nú Jón Pétur Zimsen Skoðun Gefið með annarri hendinni og tekið með hinni Sigrún Ólafsdóttir,Zophonías O. Jónsson Skoðun Ekki er allur afgangur eins Birta Karen Tryggvadóttir Skoðun Opið bréf til ríkisstjórnar Íslands - Ákall um aðgerðir vegna þjóðarmorðs Halldóra Haraldsdóttir Skoðun Við borgum, þeir kosta. Eða hvað? María Rut Ágústsdóttir Skoðun Virðing er ekki veikleiki Theodór Francis Birgisson Skoðun Er EES samningurinn orðinn klafi á Íslendinga? Eggert Guðmundsson Skoðun Hvers vegna liggur svona mikið á? Um breytingar á námsmati í grunnskólum Sædís Ósk Harðardóttir Skoðun
Ófullnægt og óhamingjusamt fólk eru bestu neytendur sem völ er á. Flestir þeirra sem nota tölvupóst kannast við kæfupóstinn sem rignir inn til manns alla daga. Fyrirsagnirnar eru venjulega loforð um stærra typpi, stinnari brjóst, minni bumbu, rass án appelsínuhúðar, stinnari maga eftir meðgöngu og innri frið. Rót allrar óhamingju ku vera lélegt kynlíf ef marka má markaðsmenn samtímans. Sífellt er okkur hversdagsfólkinu lofað betri fullnægingu ef við bara kaupum nýja eggið, keiluna, holuna eða hvað þetta nú heitir. Þegar skutlurnar í þættinum Beðmál í borginni voru á hátindi frægðar sinnar var helsta umræðuefnið í vinkonuhópum landsins fullnæging. Ölvuð af röfli kynóðra sjónvarpskvenna sýndi góð vinkona mín mér eitt sinn stóran kassa af fullorðinsleikföngum, eins og sölufólk kallar plasthluti sem ætlað er að krydda kynlífið. Þarna voru ótal undarlegir hlutir og taldi vinkonan sig hafa gert kostakaup að hætti hagsýnnar húsmóður. Þar sem ég er haldin snert af stórmennskuæði ákvað ég að markaðslegir fylgifiskar kynfrelsisins væru fyrir neðan mína virðingu. Ég myndi ala með mér fyrirlitningu á öllum varning sem ætlað er að auka hamingju mína, fegurð, sálarró og fullnægingu. Þegar ég var að raða í pokanna í verslun um daginn áttaði ég mig á því að eitthvað kynlegt verksmiðjusull sem haft er við afgreiðslukassana hafði endað með mínum vörum. Nú eru góð ráð dýr, hugsaði ég. Átti ég setja túbuna í pokann og sleppa við umstang en um leið styrkja markaðsmenn sem gera út á tilbúna óhamingju fólks. Eða standa á mínu og heimta að leiðréttingu. Ég valdi seinni kostinn. Á að giska fimmtán ára kassaherrann kallaði eftir hjálp til að skila vörunni og tveir eldri starfmenn komu honum til aðstoðar. Orðið sleipiefni var endurtekið aftur og aftur. Viðskiptavinirnir á eftir mér urðu óþolinmóðir og könnuðu ástæður tafarinnar. Þetta var ömurleg stund en ég reyndi að sannfæra mig um að ég hafi farið með sigur í baráttunni við markaðsöflin sem nærast á tilbúinni óhamingju hversdagsfólks. Það var þó heldur máttlaus tilfinning. Þegar heim var komið ómuðu kynferðislegar skírskotanir í huga mér. Hlutlausustu fyrirbrigði, eins og leikfangakassi, egg, pylsa og svunta vöktu upp sóðaleg hughrif og ég bölvaði markaðssamfélaginu og endalausri opinskárri umræðu um kynlíf í hljóði.
Festi frystir verð á yfir 600 vörum í baráttunni gegn verðbólgu Ásta S. Fjeldsted,Magnús Kr. Ingason Skoðun
Opið bréf til ríkisstjórnar Íslands - Ákall um aðgerðir vegna þjóðarmorðs Halldóra Haraldsdóttir Skoðun
Hvers vegna liggur svona mikið á? Um breytingar á námsmati í grunnskólum Sædís Ósk Harðardóttir Skoðun
Festi frystir verð á yfir 600 vörum í baráttunni gegn verðbólgu Ásta S. Fjeldsted,Magnús Kr. Ingason Skoðun
Opið bréf til ríkisstjórnar Íslands - Ákall um aðgerðir vegna þjóðarmorðs Halldóra Haraldsdóttir Skoðun
Hvers vegna liggur svona mikið á? Um breytingar á námsmati í grunnskólum Sædís Ósk Harðardóttir Skoðun